Δύο και πόψε

Δύο και πόψε.
Μετρώ μέρες μέχρι να δω την αδερφή μου.

Έχω να την δω από το Πάσχα που είχε έρθει για λίγες μέρες.
Λείπει μου πολλά. Λείπει μου που εν υφίσταται μες στο σπίτι, που εν μπορώ να την πιάσω να κάμουμε κάτι κάποια μέρα, που εν μπορώ να κάτσω να δω ταινία μαζί της.
Λείπει μου να την βλέπω, να βλέπω τα ματάκια της, τα χεράκια της, τη φατσού της.
Εννοείται ότι έχουμε τους καυγάδες και τους τσακωμούς μας, αλλά εν μέρος του τούτου που μου λείπει. Να την έχω μες στο σπίτι, μια φίλη που είναι δικό σου άτομο κιόλας και νοιώθεις άνετα σε σημείο αηδίας μαζί της.

Ονειρεύκουμαι την ώρα που θα την δω, την ώρα που έννα την πιάσω αγκαλιά, την ώρα που θα την φιλήσω.

Τζαι ήθελα να καταγράψω τούτο το πράμα που νοιώθω όπως μπορούσα, ώστε να μπορώ να έρθω πίσω εδώ και να τα διαβάσω σε οποιαδήποτε φάση το νοιώθω.

Δύο και πόψε και είμαι στα πρόθυρα να κλάψω.

Daydreamin'

Θέλω να μπω σε ένα αεροπλάνο τζαι να φύω. Όι για πάντα, απλά να πάω κάπου να αλλάξω παραστάσεις. Κάπου με καλή διάθεση. Που μενα και τες περιστάσεις ή τους αλλους.
Να πάω στην αδερφή μου, που παρόλο που ο τόπος έννεν εντελώς άγνωστος, έννα είμαι μαζί της, να την αγγαλιάζω τζαι να με θκιώχνει, να την φιλώ τζαι να απομακρύνεται, να την παρακαλώ να κοιμηθεί μαζί μου τζαι να επιμένεινα απαντά αρνητικά.
Να πάω κάπου με μια φίλη. Να ζητήσω directions που αγνώστους, να γελοιοποιηθώ προσπαθώντας να συνεννοηθώ με κάποιον που δεν κατέχει τις γλώσσες που κατέχω, ή εγώ τις δικές του. Να ψάξω για πράματα να κάμω, να χαθώ μες στα δρομούθκια της πόλης, να χαζεύκω τα εστιατόρια και τα καφέ για να αποφασίσω πού θα κάτσω, να χαζεύκω τον κόσμο πώς συμπεριφέρεται.
Να πάω κάπου που εν έχει σχεδόν τίποτε να κάμω. Να κάτσω μες στο κρεβάτι, και να κινούμαι μόνο όταν επιβάλλεται. Να διαβάσω κανένα βιβλίο, να δω καμιά ταινία, να κάτσω να θωρώ έξω που ένα παράθυρο.
Εν θέλω να πάω κάπου ιδιαίτερα, να κάμω κάτι ιδιαίτερο, εν έχω κάπου που θέλω να πάω γιατί εν παντού ψόφος, απλά θέλω να φύω λίο που το περιβάλλον δαμέ, που τη ρουτίνα, που τα καθημερινά.

Ευτυχώς έρκουνται γιορτές-αργίες-άδειες. Τζαι το αδέρφι μου. Τζαι το σπίτι μυρίζει ευχάριστα. Τζαι κάμνω plans τα οποία εν θα φκουν όπως τα σκέφτουμαι, αλλά still, I love setting up plans in my head.

Είχα καιρό να ακούσω τούτο το τραγουδάκι αλλά άκουσα το ξανά σχετικά πρόσφατα και ξαναγάπησα το.

Τα συν

Γυρίζει η μέρα τζαι είσαι με φίλους. Κάποιοι είναι κουρασμένοι. Περιμένουν να πάει 12 για να αναχωρήσουν για να μπορούν να ευχηθούν επίσημα. Διούν σου ομαδικά το δώρο σου. Σκέφτεσαι πόσο σε άγχωσε η κατάσταση, αλλά αρχίζεις να σκέφτεσαι πού θα μπορείς να χρησιμοποιήσεις το δώρο σου. Πρέπει να ξαναρχίσεις την έρευνά σου. Γελάς γιατί ούλλη τη νύχτα άφηνες τους να χώνουνται για να συντονιστούν. Ντρέπεσαι να διαβάσεις την κάρτα μες στον κόσμο. Αφήνεις την για μετά.
Όταν φύγουν όλοι (πλην ενός) ξεκινάς να μαζεύεις. Να πλένεις. Να φυλάς. Και ξανά απ'την αρχή.
Ξαπλώνεις τζι έρκεται τζι άλλη ευχή. Τζαι φωτογραφίες  με φιλιά. Τζαι γελάς γιατί καμ ον, πώς γίνεται να μεν γελάς με τούτο;  Τζαι σταματάς τες σκέψεις που έκαμνες περί απολογισμού, και κοιμάσαι.
Τζαι το πρωί που εν νώθεις, εν ταράσσεις, εν φκαίνεις που το κρεβάτι ώσπου να μεσημεριάσει και βάλε, έρκεται τζαι τραγουδιστικό μήνυμα που σε φύρνει. Τζαι σέξι βίντεο (τύφλα να'χαι ο Κρίστοφερ λέμε). Τζι άμα σηκωθείς ανοίεις την κάρτα τζαι διαβάζεις ευχές. Τζαι θέλεις να τους ευχαριστήσεις ούλλους. Να δώσεις αγκαλιές. (Πότε;)
Το βράδυ έχεις συνάντηση με τη συνεορτάζουσα (που εγιόρτασε την Παρασκευή γιατί πρέπει να πέφτει συνεννόηση κάθε χρόνο). Κρασί, τυρί, μαλακίτσες. Ακούσαμε τζαι τες μαλακίες μας καθ'ότι ήταν η μέρα των δηκοεκλογών, αλλά επεριπαίξαμε τζι εγελάσαμε στο τέλος.
Εκουράστηκα τζι εξεκουράστηκα, τζαι απλά είπα ότι αξίζει μου ακόμα ένα σέσσιον της μιάς ώρας σύντομα.

Σας αφήνω με χιτάκι, ποτζείνα που μου αρέσκουν με τον "ανάποδο ρυθμό" που λαλώ εγώ τζαι εν καταλαβαίνει κανένας τι εννοώ, αλλά τι με νοιάζει αφού εσυνήθισα να μεν καταλάβει κανένας τιποτε που τες μαλακίες που λαλώ (τζι αρέσκει μου συνήθως).



PS Το μπλογκ έκλεισε πριν λίγες μέρες 5 χρόνια ύπαρξης. Ενδιαφέρον. Τζι έχει που ασχολείστε, πάτε καλά ρε;