Χάος

Έχω γράψει τόσα, έχω σβήσει τόσα, έχω κρατήσει τόσα στα πρόχειρα.
Έχω ετοιμάσει τόσα mail που δεν έστειλα...

Ένα κενό, ένα πράμα περίεργο. Σαν να πέφτεις από ύψος, και νοιώθεις το στομάχι σου να ετοιμάζεται να βγει από το στόμα σου.

Και πόνος, πολύς πόνος. Το κεφάλι, το στήθος, η καρδιά, η πλάτη, η κοιλιά, τα γόνατα, τα χέρια, τα γόνατα...

Δεν ξέρω τι να κάνω, δεν καταλαβαίνω τι νοιώθω, πονώ αλλά νοιώθω ένα μούδιασμα. Δεν ξέρω πώς να αντιδράσω. Τείνω να είμαι λογική, και έχασα κάθε λογική, δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, απλά. Τι μου φταίει, τι δεν μου φταίει, τι με ενοχλεί και τι όχι, τι θέλω να πω και τι θέλω να κρατήσω για μένα.

Μετέωρη στο χώρο
Μετέωρη στο χρόνο
Χαμένη.
Χα(ω)μένη.

Χάππι

Είμαι ευτυχισμένη που μπορώ να έχω μια όμορφη σχέση κατά βάθος με τη μάμμα μου.
Είμαι ευτυχισμένη που έχω αφεντικό που την κόφτει για τη Μούνλαϊτ-πλάσμα και όι μόνο για την Μούνλαϊτ-υπάλληλο.
Είμαι ευτυχισμένη που η Ε. ήταν μαζί μου με τες ώρες για ούλλες τες μαλακίες που είχα να κάμω τζαι επροσπαθούσα να λειτουργήσω άμεσα, κι ας ήμουν σε safe mode.
Είμαι ευτυχισμένη που η Μ. κάμνει μου μαθήματα που τζείνα που μαθαίνει η ίδια τζαι προσπαθεί να καταλάβει τι μου φταίει, μέρα νύχτα, παρόλα τα δικά της θέματα.
Είμαι ευτυχισμένη που η Ρ. περνά τες διακοπές της βοηθώντας με ράντομ πράματα, ακούωντας τες μαλακίες μου τζαι τα χαζά κατά τα άλλα προβλήματά μου.
Είμαι ευτυχισμένη που η Ν. ήταν τζειαμέ- ζαλισμένη ακόμα- να κάμνει σαππόρτ που την αρχή.
Είμαι ευτυχισμένη για τα καρακιοζιλίκια που μπορώ να λαλώ τζαι να κάμνω, ακόμα τζαι σε έτσι φάσεις, συνεχίζοντας να περνώ όμορφα, να μαζεύκω στιγμές που έννα γεμίσουν την μνήμη μου σπρόχνωντας πίσω πίσω άλλες μνήμες.
Εν θα χαθούν ποτέ εντελώς, αλλά ελπίζω ότι έννα παν πίσω πίσω πίσω και να βγαίνουν στο φως μόνο όταν τις διατάξω.

Φόβος

Τζειαμέ που εν εφοάσουν τίποτε, που ένοιωθες ότι μαζί του θα έκαμνες τα πάντα, που αρκούσε να χωθείς μες στην τεράστια αγκαλιά του για να νοιώσεις ασφάλεια, ξαφνικά νοιώθεις να είσαι ο πιο ευάλωτος, ο πιο ανασφαλής άνθρωπος στον κόσμο.
Τρομάζουν σε τα πάντα- η μοναξιά, η ησυχία, ο θόρυβος μες στη νύχτα, τα ξύλα που τρίζουν, οι καταιγίδες, να δεις έναν άνθρωπο μες στα μάτια.