Κατά τη 1 ψες πήγα για ύπνο. Η τελετουργία σταθερή: βάλουμε το νερό να βράσει στο κατσαρολί, πλένω δόντια, τα περνώ μια με το νήμα, ξεπλένω με στοματικό διάλυμα, καθαρίζω το μάτι, σαπουνίζω το πρόσωπό μου, βγάζω φακούς, βάζω κρέμα ματιού και ενυδατική προσώπου (νέες συνήθειες τούτες οι τελευταίες), αδειάζω τη θερμοφόρα, γεμίζω τη θερμοφόρα ζεστό νερό και ξαπλώνω.
Έχω μελετησει το θέμα και ξέρω πλέον τις κινήσεις και τις τεχνικές για να ζεσταθώ και να κοιμηθώ εντός της επόμενης ώρας.
Αλλά, αγαπητέ αναγνώστη....ΑΛΛΑ λέω, ακόμα κρυώνω τόσο πολύ κάθε βράδυ, τόσο μα τόσο πολύ, που μερικές φορές ενώ κοιμούμαι παθαίνω ψιλοεγκαύματα και δεν παίρνω είδηση.
Εψές κάποια στιγμή εξύπνησα. Άκουσα φωνές που την τηλεόραση και νόμιζα ήταν πρωί (ο πατήρ έχει ράδιο-ξυπνητήρι). Ένοιωθα ότι έπρεπε να πάω για πιπί, και όπως σήκωσα τη θερμοφόρα από ανάμεσα στα πόδια μου, ένοιωσα ότι η πιτζάμα μου ήταν βρεμένη. What? WHAT? Εκατούρησα πάνω μου. Ετο, εκατούρησα πάνω μου. Είμαι 26 χρονών τζαι εκατούρησα πάνω μου στον ύπνο μου! Σηκώνουμαι πάω στην τουαλέτα, και όπως τα κατεβάζω καταλαβαίνω τι εσυνέβη.
Όταν γέμισα τη θερμοφόρα, λίγο νερό έβρεξε το μάλλινο "πουλόβερ" της. Όταν το έβαλα πάνω μου, βρέχτηκε η πιτζάμα μου, και έβραζε περισότερο από ότι θα έβραζε κανονικά το δέρμα μου. Δεν ξύπνησα πρωί, αλλά κατά τις 3, και όπως έβραζε το νερό με έκαψε. Πήγα ξανά για ύπνο, ανακουφισμένη που τελικά δεν κατούρησα πάνω μου στον ύπνο μου.
Το πρωί, το σημάδι μου είχε υποχωρήσει, αλλά μου έχει τύχει ξανά, σε πολύ χειρότερο βαθμό.
Έτσι είναι με χαρά που σας εξηγώ ότι αποφάσισα ότι θα αγκαλιάσω την άνοιξη που σιγά σιγά ξεμυτίζει, μαζί με τους ανθούς της κιτρομηλιάς πίσω που το γραφείο μου, μαζί με τις χελώνες που ζουν στη λιμνούλα κάτω από την κιτρομηλιά και άρχισαν να βγαίνουν για βόλτα.
Είδα να πουλούν και μαγιό στο χρώμα που θέλω κάπου, και λέω να πάω να το ταιμπήσω γιατί αυτό που βρήκα πέρσι μετά από ένα χρόνο ψάξιμο, χάλασε γιατί το χρώμα στα νύχια μου ξέβαφε πάνω του λόγω κάποιου θέματος με το αντιηλιακό μου.
Cheers με τσάι λεμόνι προς το παρόν, και καλό καρναβάλι!
Έχω μελετησει το θέμα και ξέρω πλέον τις κινήσεις και τις τεχνικές για να ζεσταθώ και να κοιμηθώ εντός της επόμενης ώρας.
Αλλά, αγαπητέ αναγνώστη....ΑΛΛΑ λέω, ακόμα κρυώνω τόσο πολύ κάθε βράδυ, τόσο μα τόσο πολύ, που μερικές φορές ενώ κοιμούμαι παθαίνω ψιλοεγκαύματα και δεν παίρνω είδηση.
Εψές κάποια στιγμή εξύπνησα. Άκουσα φωνές που την τηλεόραση και νόμιζα ήταν πρωί (ο πατήρ έχει ράδιο-ξυπνητήρι). Ένοιωθα ότι έπρεπε να πάω για πιπί, και όπως σήκωσα τη θερμοφόρα από ανάμεσα στα πόδια μου, ένοιωσα ότι η πιτζάμα μου ήταν βρεμένη. What? WHAT? Εκατούρησα πάνω μου. Ετο, εκατούρησα πάνω μου. Είμαι 26 χρονών τζαι εκατούρησα πάνω μου στον ύπνο μου! Σηκώνουμαι πάω στην τουαλέτα, και όπως τα κατεβάζω καταλαβαίνω τι εσυνέβη.
Όταν γέμισα τη θερμοφόρα, λίγο νερό έβρεξε το μάλλινο "πουλόβερ" της. Όταν το έβαλα πάνω μου, βρέχτηκε η πιτζάμα μου, και έβραζε περισότερο από ότι θα έβραζε κανονικά το δέρμα μου. Δεν ξύπνησα πρωί, αλλά κατά τις 3, και όπως έβραζε το νερό με έκαψε. Πήγα ξανά για ύπνο, ανακουφισμένη που τελικά δεν κατούρησα πάνω μου στον ύπνο μου.
Το πρωί, το σημάδι μου είχε υποχωρήσει, αλλά μου έχει τύχει ξανά, σε πολύ χειρότερο βαθμό.
Έτσι είναι με χαρά που σας εξηγώ ότι αποφάσισα ότι θα αγκαλιάσω την άνοιξη που σιγά σιγά ξεμυτίζει, μαζί με τους ανθούς της κιτρομηλιάς πίσω που το γραφείο μου, μαζί με τις χελώνες που ζουν στη λιμνούλα κάτω από την κιτρομηλιά και άρχισαν να βγαίνουν για βόλτα.
Είδα να πουλούν και μαγιό στο χρώμα που θέλω κάπου, και λέω να πάω να το ταιμπήσω γιατί αυτό που βρήκα πέρσι μετά από ένα χρόνο ψάξιμο, χάλασε γιατί το χρώμα στα νύχια μου ξέβαφε πάνω του λόγω κάποιου θέματος με το αντιηλιακό μου.
Cheers με τσάι λεμόνι προς το παρόν, και καλό καρναβάλι!
