Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

Ευχαριστίες

Ήθελα να ευχαιστήσω τον Μάρλον Μπράντο, τον Λευτέρη Πανταζή, το Μίκη Θωδωράκη, και τον Τζακ Νίκολσον για το όμορφο απογευματόβραδο εχτές.
Until next time, guys!

Με αγάπη, carrot cakes και εμετούς,

Moonlight

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

Δήμος Λευκωσίας

Μα τούτη η δήμαρχος μας πκοιόν περιπαίζει ολάν;
Δεν ξέρω αγαπημένοι μου ποσοι και ποιοί από εσάς είστε δημότες της Λευκωσίας (εννοώ να ψηφίζετε δήμαρχο Λευκωσίας, τζαι όι Λατσιών, Αγίου Δομετίου, Στροβόλου, Έγκωμης κλπ) αλλά εγώ είμαι.
Κάπτε έννα είμαι τζαι δημοτική σύμβουλος (χέσε μέσα).

Βέβαια όσα έχω να πω εν αφορούν αποκλειστικά τους δημότες Λευκωσίας, αφού ούλλοι μας επωφελούμαστε που τα έργα του Δήμου Λευκωσίας αφού είναι βασικά η πόλη μας.



Η δήμαρχος μας που λαλείτε, εφρόντισε να διαφημιστεί τωρά που προλαβαίνει για τις επόμενες δημοτικές εκλογές με τον προϋπολογισμό του Δήμου.
Εκυκλοφόρησε ένα έντυπο-κατάλογο, με ωράιο χαρτί, ωραίο ντιζάιν και σελίδωση κλπ, για να μας πει για τα έργα που έκαμε και που ΘΑ κάμει ο δήμος- τάχα η ίδια. Ξέρετε, τόσα χρόνι εν ήταν ανάγκη. Τωρά μιας που δεν έχουμε γενικότερα λεφτά, η πρώτη δημότης είπε να σhιονόσει μιαν κάσhια λίρες να μας δείξει τα επιτεύγματά της.
Να μας δείξει τα πράματα που κάμνουμε απλά για να κάμουμε τζαι δεν σκεφτούμαστε ότι κάμνουμεν τα απλά για να λαλούμε. Ότι δεν θα έχει κανένας να πει ότι ήρτεν τζαι είδες 2 πράματα της προκοπής (δέτε το νέο δημαρχειο).

Ελπίζει ότι έννα σhαιρούμαστε κάθε μέρα που θα περνούμε όπως και τον τελευτείο ενα χρόνο έξω που το Γειώρκειο-λέγε με υπουργείο υγείας για σαφάρι τζαι να διαλύουμε λάστιχα τζαι σούστες τζαι σπονδύλους. Ελπίζει ότι έννα ξιχάσουμε το φιάσκο με το δημοτικό θέατρο. Ελπίζει ότι έννα ξιχάσουμε το δημοψήφισμα για το τι θέλουμε να γίνει το παλιό ΓΣΠ το οποίο έκαμε, έσhησε τζαι έκαμε πως δεν έγινε ποττέ τζαι έκαμε τζίνο που έθελε.

Τζαι διερωτούμαι...έννα την ψηφίσουμε ξανά; Τζαι διερωτούμαι; Αν όι, ο επόμενος έννα εν καλλύττερος της;

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011

Zumba μούμπες!

Μετά το αφιέρωμα της περασμένης εφτομάδας στο μπαλέτο, σήμερα θα μιλήσουμε για το μάθημα Ζούμπα.
Για μένα ήταν κάτι νέο, φανταστείτε ότι φόρμες δεν είχα ποττέ στη ζωή μου, τζαι δεν μπορώ να καμπουρκάζω την πλάτη μου άμα ασκούμαι, οπότε φανταστείτε πόσο ultra-ασκήσιμη ήμουν.

Στο μάθημα ήμασταν καμιά εικοσαρκά άτομα. Οι 10 πάνω που 35, οι 10 κάτω που 25. Πού επήαν οι γυναίκες (τζαι άντρες, γιατί όι;) 25-35; Παρακαλώ να παρουσιαστούν!
Οι άλλες είχαν πάει σε προηγούμεα μαθήματα, εγώ πρώτη φορά. Από ότι αντελήφθην, ήταν κάποιου είδους επίτευγμα που άντεξα τζαι έφκαλα το μάθημα... Έστω τζαι όπως το έφκαλα.

Πάντως εν πολλά διασκεδαστικό μάθημα για κάποιον που δεν έχει δισκοπάθειες κλπ. Ο ρυθμός, η μουσική κλπ είναι εμπνευσμένα που σάλσα, ρεγκετόν, σάμπα, μερέγκε, και τις πολεμικές τέχνες.
Για κάποιον που βαρκέται τα πιλάτες, τα αερόμπικς και τες επαναλήψεις του γυμναστηρίου, αλλά δεν θέλει να κάμνει κάτι με ύλη, εξετάσεις, πίεση, τεχνική κλπ, είναι ό,τι πρέπει.
Ζωντανεύκεις, νοιώθεις ότι είσαι σε κλαμπ (βιβέντι πριν 9-10 χρόνια παρασκευή νύχτα), τζαι νοιώθεις ότι κάμνεις κάτι για σένα, χωρίς να είναι αγγαρεία.

Αν έχετε την ευκαιρία, δοκιμάστε το. Το μότο που ήβρα στο νετ ήταν Zumba: ditch the workout, join the party. Εν περιγράφεται καλλύττερα!