Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

So?

Ίσως το αγαπημένο μου τραγούδι διαχρονικά, σταθερά, εδώ και 14 χρόνια.
Έτσι γιατί χωρίς λίγη καταθλιψούλα τι σου είναι η ζωή;
Επειδή από Δευτέρας δεν θα είναι πλέον καλοκαίρι ούτε στα χαρτιά, κι ας μας το χάλασε εδώ και μέρες ήδη με τον ένα τρόπο ή τον άλλο.




 I want you to know, that I'm happy for you,
I wish nothing but the best for you both.
An older version of me,
is she perverted like me,
would she go down on you in a theatre?

Does she speak eloquently,
and would she have your baby?
I'm sure she'd make a really excellent mother.

'cause the love that you gave that we made wasn't able
to make it enough for you to be open wide, no.
And every time you speak her name
does she know how you told me you'd hold me
until you died, till you died
-but you're still alive.


And I'm here to remind you
of the mess you left when you went away.
It's not fair to deny me
of the cross I bear that you gave to me.
You, you, you oughta know


You seem very well, things look peaceful.
I'm not quite as well, I thought you should know.
Did you forget about me Mr. Duplicity?
I hate to bug you in the middle of dinner.
It was a slap in the face how quickly I was replaced,
and are you thinking of me when you fuck her?


'cause the love that you gave that we made wasn't able
to make it enough for you to be open wide, no.
And every time you speak her name
does she know how you told me you'd hold me
until you died, till you died
-but you're still alive.

And I'm here to remind you
of the mess you left when you went away.
It's not fair to deny me
of the cross I bear that you gave to me.
You, you, you oughta know.

'cause the joke that you laid on the bed that was me
and I'm not gonna fade
as soon as you close your eyes, and you know it.
And every time I scratch my nails down someone else's back
I hope you feel it... Well can you feel it?


Well, I'm here to remind you
of the mess you left when you went away.
It's not fair to deny me
of the cross I bear that you gave to me.
You, you, you oughta know.

9 σχόλια:

Νίκος Λαζάρου είπε...

πολλά καλό! εκπλήσσομαι ακόμα με την τότε ηλικία της alanis! διάνοια ίσως...

Ουφ! είπε...

εννά μεν κάμει ακόμα λλίο καλοτζαίρι; :/

Moonlight είπε...

ΝΛ, 20 περίπου. Εν σπουδαία ρε...
Ουφ!, εν νομίζω... το καλοτζαίρι έννεν μόνο ο καιρός. Εν ολόκληρο κόνσεπτ μες στον καιρό. Ταείνα που έγραφα στο προηγούμενο ποστ. Πάπαλα.

Μανα είπε...

Αγαπημένο μου το Ironic. Και το τραγουδώ παράφωνα με την κάθε ευκαιρία.

Ina είπε...

Δεν πειράζει ρε συ... σε ξεπέρασε(?) πριν εσύ, αυτόν... ε και? Ακόμα ένας λογος να επουλώσεις τον ευατό σου. Η Αλάνις, θεά!

Καλό ΣΚ.

Moonlight είπε...

Μάνα, το αγαπώ κι εκείνο αλλά τούτο μιλά μου παραπάνω. Παραφωνία ρούλζ!

Ίνα, καμία σχέση, λέμε 14 χρόνια το αγαπώ το τραγούδι. Αυτός ό,τι θέλει κάνει, ούτε ξέρω, ούτε θέλω να ξέρω προς το παρόν αν κάνει οτιδήποτε. Απλά αιριάζει με τη μαυρίλα του χειμώνα που έρχεται το τραγούδι. Καλό ΣΚ και σε σένα! Κόπιασε πόψε να τα π(ι)ούμε!

Αντι μόκο είπε...

Ευχαριστώ που μου το 'μαθες. Added to playlist ''περπατάς μόνος τζαι χαμογελάς''

Moonlight είπε...

Αντιμόκο μου, εμένα να σκέφτεσαι τζαι να χαμογελάς α! :)

Δρακουλίνα είπε...

Go Moonlight ;)