Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Géopolitique.

Γιατί όποτε θέλω να δώσω μάθημα που θέλει διάβασμα λείφκουμαι τες μέρες; Αλήθκεια, συμβαίνει τίποτε μαζί μου; Πάντα ρε παιδί μου, διαβάζω, διαβάζω και έρκεται η μέρα πριν την εξέταση (ή την προθεσμία μου, δουλέφκει τζαι για τα θκιό εξίσου καλά), τζαι λαλώ…ρε παιδί μου, εν είχα μια μέρα ακόμα, ήντα καλά που έννα ήταν. Που την άλλη, μπορεί τούτη να εν η μόνη φορά που εν είπα τούτην την κουβέντα.
Διώ ένα μάθημα, για το οποίο εθκιέβασα 3 φορές ως τωρά, αλλά ποτέ δεν είχα έβρει το κουράγιο να πάω να το δώσω. Γιατί; Επειδή εν προφορική η εξέταση. Επειδή η «ύλη» έννεν ακριβώς προκαθορισμένη. Εντάξει, να μεν τα παραλέω…μερικά πράματα εν σταθερά, αλλά τα παραπάνω εν επικαιρότητα, ιστορία και ενδιαφέρον. Εγώ –κακώς- για τούτα τα θέματα εν ενδιαφέρουμαι. Δηλαδή, έννα μου άρεσκε να τα ήξερα, αλλά εν μπορώ να κάθουμαι να τα μαθαίνω, να ενημερώνουμαι.
Εν μπορώ να θκιεβάζω για τους αγωγούς πετρελαίου, γιατί οι Αμερικάνοι εβάλαν τους Τσετσένους να ξεσηκωθούν εναντίον των Ρώσσων γιατί εσύφερε τους να φύει η Ρωσία που το πλάνο των αγωγών, εν μπορω να read between the lines των ειδήσεων που λαλούμεν. Εν μου κόφκει ως τζιαμέ. Τζαι ναι, αντροπή μου, αλλά εν ξέρω την ιστορία του Ισραήλ τζαι της Παλαιστίνης κλπ. Τζαι εν ξέρω πόξω ούλλους τους υπουργούς μας. Ούτε μπορώ να σου εξηγήσω γιατί εν τόσο σημαντικό το Ανατολικό Αιγαίο τζαι τα Στενά των Δαρδανελλίων.
Ό, τι σου πω, εν που παπαγαλία που θα τα μάθω. Τζαι είμαι τζαι στην παπαγαλία κακκά. Αλλά έπιασε με ένα πνεύμα αποφασιστηκότητας. Έτσι λαλώ τωρά βέβαια, 16μισι ώρες πριν την ώρα της (ιεράς) εξέτασης. Του ρεζιλικιού.
Τώρα να δούμεν πως θα πάει τζαι αύριον.

[…]

Το αύριον ήρτεν. Τζαι επέρασεν. Επήα στο μάθημα, έδωκα το, επέτυχα τον στες καλές του τζαι έπιασα 9. Μεν φανταστείτε ότι επαραπονιούμουν χωρίς λόγο. Απλά είπε μας να του πούμε ότι εξέραμε, ότι εθέλαμε, είπε μας για την Κύπρο πράματα, ξιτιμασhιές, κυπριακά, για το Κυπριακό, για τον Χριστόφκια, ένα ανέκδοτο ξιμαρισμένο, κλπ, είπε μας ότι θέλει να πάει να ξεκουραστεί τζαι για να μεν ταλαιπωρούμαστε ούτε εμείς ούτε τζίνος τζαι να τελειώνουμε γλίορα έννα μας βάλει 8, αλλά επειδή είμαστεν Κυπραίες 9. Like the honey που λαλώ τζι εγώ. Τζαι εντάξει, μεν μου πείτε εν άδικο, διότι εσυζητήσαμεν το τζαι τούτον. Αφού λαλεί μου αν σας εξέταζα σοβαρά εν ήταν να περνά κανένας σας, έτο κάμνετε ότι μπορείτε, τζαι αν δω τζαι εκάμετε τίποτε εννα σας βάλω ένα βαθμό. Άρα έννεν μόνο εγώ που είμαι άσχετη τόσον τζαιρόν; Να χαρώ ή να ανησυχήσω (τζιάλλο);

Δεν υπάρχουν σχόλια: