Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

ΓΑΜΟ-ιστοριες

[edited]
Γιατί μας κόφτει τόσο πολλά;
Εν κάτι παραπάνω ο γάμος που τούτο; ->


7 σχόλια:

Richie είπε...

Εκαταντησαμεν τον πολλα παραπανω που τζεινον.

sindrimin είπε...

...γαμο; ...ποιόν γαμο(ω);

:]

Γιατί το κάμνεις θέμα Φεγγαράδα μου;
Όπως τα είπες ένι τα πράματα.
"ή έννα κάμεις γάμο με 2 πλάσματα, ή έννα καλέσεις ούλλη την οικουμένη"

Και σε όποιαν που τες 2 επιλογές κι αν καταλήξεις, ενναν επειδή ακριβώς "σε κόφτει".

So όταν έρτει εκείνη η ώρα, you suck it up και πορεύεσαι αναλογως.

:]

George είπε...

πώ πω όσο πάει δυσκολεύεις τα κείμενο και θέλω ώρα να τα διαβάσω.
Πάντως δυστυχώς τον γάμο δεν τον κάνεις για το ζευγάρι αλλά για όλους τους τριγύρω τους.

Τσαρτελλούι είπε...

Ούλλοι τα ίδια λαλούμε αλλά άμαν έρτει τζείνη η ώρα μπαίνουν τα θκυο μας πόθκια σε έναν παπούτσι.

Moonlight είπε...

sorry dear George, alla vlepeis dn mporw na to kopsw... eidika twra pou eixa parei fora.. :s katse na vrw ligo xrono kai tha sou kanv kai glwssari edw. :S (entwmtaxy, kathe fora lew na grapsw ellinika-ellinika gia na katalavainoun oloi, alla den...)

Moonlight είπε...

Δηλαδή είναι όλοι "καταδικασμένοι" σε ένα χαμό αντί για γάμο; Δεν έχουμε σωτηρία; Αρνούμαι να πιστεψω ότι κανένας δεν κάνει γάμο για τον εαυτό του. Έστω και το "πάντα ήθελα να δω τον εαυτό μου με νυφικό" κάνει για δικαιολογία του "έκανα το γάμο μου για μένα, όπως εγώ τον ήθελα". Αλλά μένει κάποιος σε αυτά που όντως θέλει; Και τελικά, ξέρουμε τι θέλουμε; Ή ούτε εμείς δεν έχουμε μια καθαρή εικόνα μες στο μυαλό μας και μπερδεύουμε τα *θέλω μου* με τα *θέλω να πουν για μένα*; :S

Eólica είπε...

Ελάχιστοι εν οι γάμοι που έννεν "χαμοί". Ελάχιστε φορές άκουσα για άτομα που εν εκάμαν "χαιρέτισμα" αλλά μόνο δείπνο για τους φίλους τους. Τζιαι πάλαι "αναγκάστηκαν" να καλέσουν συγγενείς τζιαι κόσμο που εν εθέλαν πραγματικά γιατί....ε τελοσπάντων τι εννά πει ο κόσμος; Πιστεύκω ότι ο γάμος δεν πρέπει να είναι κάτι το διαφορετικό που τζείνο που σε αντιπροσωπεύει στην καθημερινότητα σου. Δηλαδή αν τζιαι στην ζωή σου είσαι που τζείνες που σάζουνται για να παν στον μπακάλη, ε σίουρα εν θα παεις να παντρευτείς με νυφικό των 200 ευρώ. Το σιειρόττερο που ούλλα για μένα είναι το φακελλάκι. Ντάξει, μπορεί να εν πολλά ωραίο πράμα να μαζεύκεις 25000 αφορολόγητα για να ξεκινήσεις τη ζωή σου, αλλά εσκέφτηκεν ποττέ κανένας ότι ΔΙΑΣ ΤΑ ΠΙΣΩ;; Αφού για την υπόλοιπη σου ζωή θα πηαίννεις σε γάμους επιστρέφοντας τα λεφτά που σου εβάλαν!! Τζιαι το σιειρόττερο είναι ότι ο "τόκος" που θαπληρώσεις είναι τρισχειρότερος. Θα πληρώσεις με το αίμα των σαββατοκύριακών σου!!!! Άτε τωρά να πρέπει αντί να περάσεις χρόνο με τον άθρωπο σου ή τα κοπελλούθκια σου να πρέπει να στήνεσαι στην ουρά για να πεις "να ζήσετε" "να σας ζήσουν" να δώσεις το φακελλούι σου, να φάεις μια πιττούα με χαλλούμι τζιαι μια μινι ταρτούα που το ζορπά τζιαι κανεί. ΕΛΕΟΣ.