Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Νέος Αερολιμένας Λάρνακας

Είχα πάει σε δοκιμαστικό του αεροδρομίου. Ο κύριος χώρος δεν είχε καρέκλες να κάθεται ο κόσμος. Θα μου πείτε σιγά κόρη μου, επήες να κάμεις ένα check in Που εν ήταν καν αληθινό, χωρίς βαλίτσες πραγματικού βάρους, χωρίς laptop στον ώμο, χωρίς άγχος, ΄τι ήθελες την καρέκλα να κάτσεις; Ε, άμα ακόμα τζαι στο ψεύτικο check in υπάρχουν προβλήματα τζαι πρέπει να στεκούμαστε καμια 30ρια πλάσματα στη σειρά τζαι να μεν μας λαλούν τι συμβαίνει, σαν επήαμε τζιαμέ για να βοηθήσουμε στον εντοπισμό μικροπροβλημάτων, εν λίο ξεφτίλα.
Επίσης, εν μου άρεσε που έπρεπε όπως τζαι στο παλιό αεροδρόμιο Λάρνακας να παράσουμε ούλλοι που το ίδιο σημείο για τον έλεγχο χειραποσκαυών κλπ, τζαι όι όπως στην Αθήνα ή σε άλλα αεροδρόμια που ο έλεγχος γίνεται στο κάθε gate ή έστω κάθε 3-4 gates. Αποτέλεσμα, τεράστιες ουρές και καθυστερήσεις. Ύστερα εν ο χώρος των gates. Ούλλα μαζί-κούλλου μάκκα, ξέφραγο αμπέλι. Εν διαχωρίζουνται ένα ένα. Σουβλάκια-σιεφταλιά mixed έναν πράμαν.
Μετά τάχα εφτάναμε... Ερώτησεν κάποιος δίπλα μου που θα πηγαίνει κάποιος για να πιάσει λεωφορείο, αφού οι αφίξεις είναι στον κάτω όροφο. Η κοπέλα τον ενημέρωσε ότι θα πρέπει να ανέβει στον όροφο των αναχωρήσεων για να πιάσει μέσο να φύγει από το αεροδρόμιο. Ποιόν αεροδρόμιο που εχτίστηκεν like-εχτές, κάμνει τούτην την πελλάρα;
Τζαι επειδή που την ώρα που είδα φωτογραφίες του αεροδρομίου, είχα σκεφτεί ότι μοιάζει μου λίο με ΕλΒε τζαι λίο με το Heathrow-που όμως εν το εθυμούμουν τζαι πολλά, η σύγκριση με το που έφτασα ήταν αναπόφεφκτη. Είχα σπάσει το πόδι μου που εσπούδαζα Ελλάδα και με το που άρχισα να περπατώ μόνη μου κάπως καλύτερα, είπα να έρτω πίσω σπίτι για ένα συνέδριο και για να πάω και σε ένα πιο decent γιατρό (εν θέλετε να ξέρετε τα περί του νοσοκομείου της πόλης που ήμουν) να το δει αν ήταν εντάξει. Στο ΕλΒε, εδυσκολέφτηκα. Να κουντώ το καροτσάκι τζαι να ανοίω τζαι τες πόρτες που ήταν πάντα κλειστές τζαι κούττουτζοι, οι οποίες οδηγούσαν από το χώρο που ήταν ο ανελκυστήρας στους κύριους χώρους-ΑΔΥΝΑΤΟΝ. Τότε έκαμα ένα παράπονο στο αεροδρόμιο. Γιατί τζιαμέ είχε φυλλάδια να συμπληρώσεις, τζαι απαντούσαν σου λεπτομερώς σε κάθε ένα από τα σχόλια που άφηνες. Εκτίμησα το. Δαμέ, έψαξα λίο να δω αν ερωτηθήκαν άντθρωποι με κινητικά προβλήματα περί του αεροδρομίου και έπεσα στο άρθρο δαμέ.
More or less συφωνούμε. Λαλεί: "Παράπονα αναπήρων: Η ομοσπονδία Αναπήρων εντόπισε και λειτουργικές αδυναμίες του νέου αεροδρομίου στην εξυπηρέτηση ατόμων με κινητικά προβλήματα. Κρίνεται ότι το νέο αεροδρόμιο δεν διαθέτει την καταλληλότερη υποδομή πρόσβασης αλλά και εξυπηρέτησης ατόμων με ειδικά προβλήματα."
Τότε που επία εν ήταν ακόμα τελειωμένο το αεροδρόμιο, αν και ήταν το τελευταίο trial στο οποίο εσυμμετείχα. Είπα εντάξει εν τα τελευταία πράματα, έννεν τίποτε σημαντικό, κλπ.
Δαμέ εδιάβασα ότι όντως εν ήταν τίποτε σημαντικό κοντά στα προβλήματα που υπάρχουν: οι φυσούνες εν μιτσιές, ο ανεφοδιασμός γίνεται ακόμα με βυτιοφόρα, ο φωτισμός και η περίφραξη εν χάλι.
Ε, καλήν αρχή σήμερα καλό. Χα!

2 σχόλια:

Eólica είπε...

Εγώ είμαι περίεργη να δώ πόσο ομαλά θα γίνει η μετάβαση από το ένα αεροδρόμιο στο άλλο. Ίντα ξερω, εννά πηαίννουν που συνήθειο στο άλλο αεροδρόμιο οι πιλόττοι τζιαι εν θα έσιει κανέναν να παραλάβει τους επιβάτες! Μόνο στην Κύπρο!

Moonlight είπε...

Αρκέψαν τζαι ούλλοι οι άσχετοι να τηλεφωνούν να με ρωτήσουν πόθεν έννα φίουν. Τζαι ενιξέρουν ούτε με ήντα εταιρίαν πετούν άιστον πελά.
δε ντράμα!