Status Quo

Πάλε εξενυχτήσαμε. Αλλά η νύχτα περιλάμβανε ένα μωρό που μου είχε λείψει (και η αλήθεια πρόκειται να μου λείψει πολύ περισσότερο), ένα μωρό που θα μου λείψει (αλλά δεν του το λέμε άμα ρωτά), κι ένα μωρό που ξέρει ότι θα μου λείψει με πάνω που ένα τρόπους. Και το άξιζε.
You're in the army now και you should be in the army now. Για μουσική επένδυση.
Ποτά (που θέλω ξανά, γιατί γιάμ), παραλία, και μια μυρωδιά που κόλλησε στα ρούχα και στα ρουθούνια μου έτσι για να νιώθω outlaw και σήμερα.
Κι ο ένας για τα αστέρια και τα θεατρικά του, ο άλλος στη μούγκα, ο άλλος να θέλει να πάει σπίτι για να ξυπνήσει να πετάξει αύριο, και η άλλη να ψιλο-αγχώνεται (pun intended).



"A vacation in a foreign land, Uncle Sam does the best he can"
χμμμ... #diplis

Πόσο σε νευριάζει;

Στέλνω ένα mail.
1 ώρα και 45 λεπτά μετά παίρνω τηλέφωνο τον παραλήπτη του mail μου για να ρωτήσω γιατί δεν βλέπω να έλαβε δράση για αυτά που έγραφα.

-Έστειλα σου ένα mail πριν που 2 ώρες σχεδόν...εν μου έφκαλες τα εισιτήρια...
-Hellooooo? Έφκαλα σου τααααα. Πριν 2 ώρες σχεδόοοοον.
-Ε, εν μου το έφκαλες, είμαι μέσα τωρά τζαι εν βλέπω να έχει εισιτήριο μέσα.
-Έφκαλα σου το μάνα μου.
-Οκ, εν το βλέπω, τι έννα κάμω;
-Να σου το στείλω σε mail, δώσε μου τον κωδικό της κράτησης.
-ΧΧΧΧΧΧ
-Α, περίμενε γιατί εγώ έννεν τούτο που έφκαλα, εν το άλλο, της κυρίας τάδε, όι του κύριου.
-Ναι αλλά έστειλα σου τα τζαι τα 2 μαζί.
-Έννεν.
-Ναι.
-Έννεν μάνα μου, αφού έχω το δαμέ δίπλα μου.
-Τζι εγώ θωρώ το μπροστά μου όπως σου το έστειλα.
-Α, έτο, ε, εν το είδα, φκάλλω σου το τωρά.



Παρόλα αυτά εν εσηκώθηκα να πάω να την έβρω τζαι να την σύρω χαμαί να την κατακερματίσω.
Δέχομαι συγχαρητήρια.

Over and out.

(Κουττου)κέλα

Απαντώ με το όνομα του γραφείου. Το οποίο περιέχει τη λέξη TRAVEL μέσα. σημείωσε εν τζαι λαλώ κανένα σιδηρόδρομο (τύπου thank you for calling τάδε ηοτέλ Cyprus, this is τάδε ταδοπούλου speaking, how may I help you?) τζαι βαρκούμαι τζαι μασώ τα. Μόνο το όνομα του γραφείου.
Τζαι η φωνή στην άλλη άκρη μιλά μου: Γεια σας, είσαστεν εσείς που κάμνετε λαχματζούν;



Προς υπεράσπισή μου για ό,τι ακολουθήσει, θα αναφέρω τρία πράγματα:
1. στο γραφείο συχνά-πυκνά πιάνουν φίλοι της boss τζαι λαλούν πελλάρες τέτοιες για να με αστειέψουν
2. η φωνή μου μοιάζει πολλά με τη φωνή της boss την οποία επίσης πιάνουν τζαι αστειεύκουν οι φίλοι της
3. τέτοια αστεία κάμνω κι εγώ με φίλους και συγγενείς.


Μ= Moonlight
Π= Πελάτης

M: Ναι καλό...τζαι κούπες, τζαι...
Π: Είσαστεν δίπλα που τον Τάδε; (έντερ ράντομ όνομα)
Μ: ...χαλλουμόπιττες, τζαι πισhίες...
Π: Θέλω να μου κάμετε 8 λαχματζούν.
Μ: Που τα μεγάλα όξα τα μιτσιά, εν για κανένα παιδικό πάρτι;
Π: Όι, όι, τα μεγάλα. Τζαι να μου τα βάλετε 4-4.
Μ: Μάλιστα, να σας βάλω τζαι λεμόνι όξα έχετε;
Π: Όι, να μου βάλεις, καλό ήντα;
Μ: Έγινε.
Π: Ακούεις; Άκου να σου πω! Έννα έρτω η ώρα 8 τζειαμέ στον Τάδε (το ράντομ όνομα που ελέαμε) τζαι να εν έτοιμα τζείνη την ώρα.
Μ: Μεν μου ανησυχείτε, ολόφρεσκα, τζείνης της ώρας, έτοιμα τζαι θα σας περιμένουν.
Π: Οκ, γεια.

Τζαι έκλεισε το.
Εν μου είπε μετά κόρη Moonlight δώσ'μου την μαστόρισσα. Εν μου είπεν κόρη μαστόρισσα έμαθες τζι εσύ τζαι περιπαίζεις μας.
Τίποτε.
Έπιασα κανονικά και με το νόμο παραγγελία για λαχματζούν, τζαι έκαμα το τζαι καλά!

Τέλοσπαντων, εφάαν με οι τύψεις, είπα το δαμέ στο γραφείο σπουρτημένη του γέλιου, τζαι τζείνοι ενομίζαν ήταν κανένας που με αστείευκεν.
Τελικά επιάσαμε πίσω τηλέφωνο τον κύριο Χριστάκη (!) τζαι εξηγήσαμε του τι έγινε, τζαι εφύρτηκε που το γέλιο, και ελπίζω ότι εκατάφερε να παραγγείλει σωστά τα λαχματζούν του τελικά.

Η αλήθεια είναι ότι έχω ξαναπιάσει παραγγελία για λουλούδια και για ταξί, αλλά τζειαμέ εν ενιωθα τύψεις γιατί α. ήμουν άλλος άνθρωπος και β. λίο πολλά άξιζε τους. Πρώτη φορά έκαμα έτσι βλακεία, αλλά ευτυχώς εδιορθώθηκε!

Εσένα εν σου έτυχε κάτι τέτοιο ποτέ;! Εσύ εν κάμνεις έτσι αστεία στους δικούς σου;