Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

Personality Test: Τα συμπεράσματα (Μέρος 2)

Συμπεράσματα:

-Πάντα ήξερα ότι είμαι ευθύς άνθρωπος. Παρόλο που τα τελευταία 2 χρόνια απέκτησα λίγο τακτ, όταν νοιώθω άνετα ή όταν νομίζω πως θα βοηθήσω, ή όταν ξέρω πως μάλλον δεν θα δω τον άλλον ξανά, είμαι ευθεία, πιο ευθεία τζαι που αυτοκινητόδρομο γερμανικό (εν επία, έτσι μου είπαν). Έννα σου πω "σhέσμας" αν ρεχτείς, έννα σου πω ότι εν κάμνεις καλά που τα κοπελλούθκια σου εν τα αφήνεις 16 χρονών να φκουν έξω, έννα σου πω ότι έννεν πολλά ωραίο που φορείς τζαι μίνι τζαι μπότα ψηλοτάκκουνην, τζαι κοντή φανέλλα τζαι ξώβυζην, τζαι ξώπλατην τζαι λαμέ. Ευθεία.

-Είμαι αλτρουίστρια. Άμα νοιώθω ότι ο άλλος εν με εκμεταλλεύκεται, άμα εν μου ζητήσει κάτι, έννα το προσφέρω που μόνη μου. Έννα γυρίσω να σου πω αν ξέρω κάτι, χωρίς ποττέ να σκεφτώ αν θα το έκαμνες εσύ για μένα. Βέβαια αν έτυχε τζαι ξέρω πως εν το έκαμες για μένα, έκατσες πάνω. Τζαι έννα σου το πω τζιόλας. (Είμαι ευθεία είπαμεν.)

-Οι ιδέες. Εν γεγονός ότι μερικές φορές έχω φαεινές ιδέες. Εν εκατάλαβα τι ακριβώς εννοούσεν το τεστ όμως με το "ιδέες". Ασπούμεν, άμαν βαρκούμαι έχω την ιδέα να κάμω muffins. Αλλά εν έχω την ιδέα την πρωτότυπη. Ναι, έχω παραπάνω ιδέες που αθρώπους που εν ασχολούνται επαγγελματικα άσπουμεν με κάτι δημιουργικόν, αλλά όι σε βαθμό που να πω που μόνη μου ότι είμαι μια πηγή ιδεών.

-Είμαι συνεσταλμένον πλάσμαν. Εν είμαι συνεσταλμένον πλάσμαν. Μα τι εν η συστολή ολάν; Συστολή ένι να κυκλοφορείς το καλοτζαίριν με ένα τζιν σορτ τζαι μια άσπρη φανέλα τζαι τον σhειμώναν με έναν τζιν τζαι ένα μαύρο τρικό; Αν βάλεις έναν τεράστιο κολιέ δηλαδή εν είσαι πκιόν συνεσταλμένος; Εν είμαι τζαι η Ματίνα που το Κωνστατνίνου και Ελένης (το αόρατο μυρμυγκάκι), αλλά εν είμαι τζαι το πάρτυ άνιμαλ, ούτε καμιά έξαλλη, ούτε τίποτε τέθκιον. Πάλε, εν θα ελάλουν, ούτε είπεν κανένας ποτέ εν γνώσει μου ότι είμαι συνεσταλμένον πλάσμαν.

-Η τρωτότητα. Η αλήθκεια ένει ότι τούτον συμφωνεί τζαι με άλλα αποτελέσματα του τεστ, όπως το ότι εν εμπιστεύκουμαι εύκολα. Έκαμεν μου εντύπωσην, διότι παλιά εθεωρούσα τζαι ελαλούσαν το τζι άλλοι ότι εμπιστεύκουμαι πολλά τον κόσμο. Νομίζω τούτον το πράμαν άλλαξε με μικρά μικρά γεγονότα κυρίως μετά που επία να σπουδάσω Ελλάδα τζαι άρχισεν η συναναστροφή με καλαμαράδες, τζαι που εγνώρισα μιαν ηλίθια, χαζή κοπέλλα (Κυπραίαν, όι να θιχτεί κανένας) που πλέον θέλω να την πιάσω να την φακκώ χαμέ. (είμαι καλόν πλάσμαν) Η εμπιστοσύνη έννεν μονο θέμα ποιού θα πεις για ένα πρόβλημά σου. Ούτε θέμα σε ποιον θα πεις ένα μυστικό σου. Μυστικό μπορεί να πεις τζαι σε έναν ξένο. Όι επειδή τον εμπιστεύκεσαι, αλλά επειδή εν μπορεί να το χρησιμοποιήσει εναντίον σου, επειδή εν μπορεί να σε παρεξηγήσει, επειδή εν γνωρίζει άλλους εμπλεκόμενους, κλπ. Εμπιστοσύνη εν παραπάνω να στηρίζεσαι στον άλλο ότι αν αρκήσεις να παρουσιαστείς στες εξετάσεις τζαι εν 3 λεπτά που σπίτι σου, έννα έρτει να σε γυρέψει. Εν να ξέρεις πως άμα σου πει ο άλλος άυριο η ώρα 5 πάμε για καφέ στο τάδε καφέ, δεν θα χρειαστεί να το επιβεβαιώσεις ξανά, ή να πάρεις μαζί σου βιβλίο για να τον περιμένεις γιατί είσαι σχεδόν σίουρος ότι θα έρτει η ώρα 6. Ε, ως πριν να φύω που Κύπρο εν ένοιωθα τόσο "τρωτή", ή τόσο "ευάλωτη". Μάλλον σε χώρες πιο μεγάλες εν αλλιώς τα πράματα. Not any more. Μπορεί να εν απλά δικαιολογία τούτον. Εν αποφάσισα ακόμα.

3 στα 5 είχεν τα στάνταρρρρ.

Η photo εν άσχετη, απλά άρεσεν μου. Sorry, cant remember the cr

Δεν υπάρχουν σχόλια: