tag:blogger.com,1999:blog-21889961515959496012012-02-12T22:50:12.847+02:00Everyday stuff from a pale girl.Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.comBlogger2411100tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-57559375271046250872012-02-12T21:42:00.001+02:002012-02-12T21:42:55.370+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/13dlNVSvYuk" width="360"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5755937527104625087?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-91857368191469310002012-02-12T01:16:00.001+02:002012-02-12T01:16:14.860+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μες στη βδομάδα εδοκίμασα κάπου κάτι πολλά νόστιμο και μυρωδάτο, τζαι εζήτησα τη συνταγή. Τζαι ήδη εκάμε τα η μάδερ, αλλά θα μοιραστώ εγώ τη συνταγή μαζί σας:<br /><br />Υλικά:<br />1/4 ματσάκι μαϊντανό<br />2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια<br />1/2 πράσινη πιπεριά<br />125 γρ. μπέικον<br />1/2 ποτήρι τυρί κίτρινο τριμμένo<br />1 κουταλιά μαγιονέζα<br />1/2 κουταλάκι σκόνη κάρι<br />λίγο ελαιόλαδο <br />βούτυρο/μαργαρίνη<br />1 ψωμί sliced χωρίς κόρα<br /><br />Εκτέλεση:<br />Ξεκινούμε ψιλοκόβοντας όσο πιο πολύ μπορούμε το μαϊντανό, τα κρεμυδάκια και την πιπεριά.<br />Καθαρίζουμε το μπέικον από το πολύ λίπος και τηγανίζουμε ελαφρά στο λάδι μας.<br />Ανακατέυουμε όλα μαζί τα υλικά μας (μαϊντανό, κρεμμυδάκια, πιπεριά, μπέικον, τυρί, μαγιονέζα, κάρι)<br />Πιέζουμε την κάθε φέτα ψωμιού με τον πλάστη και με ένα κουταλάκι βάζουμε λίγο από το μίγμα μας στην μια άκρη της φέτας και τυλίγουμε.<br />Τοποθετούμε τα ρολάκια μας σε ένα ταψί με την πλευρά που τα κλείσαμε προς τα κάτω για να μείνουν κλειστά.<br />Τα αλείβουμε με λίγο βούτυρο ή μαργαρίνη και τα ψήνουμε για 15-20 λεπτά στους 150 βαθμούς να γίνουν λίγο κρατσουριστά.<br /><br />Είναι ό, τι πρέπει για να συνοδέψετε τον καφέ/τσάι σας&nbsp; ή ακόμα τζαι για μια νύχτα για ποτά με τους φίλους σας!<br /><br />(Φωτό δεν έχει, φαγώθηκαν ήδη!) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-9185736819146931000?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-42317196573975266402012-02-09T23:51:00.003+02:002012-02-09T23:51:41.358+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/4OR-n3Rg6E8" width="480"></iframe><br /><br />Εν απίστευτο το τι μπορεί να κάμει το σώμα μας.<br /><br />Τελευταία εκνευρίζουμαι που έχω ένα πρόβλημα μα το χέρι μου και δεν μπορώ να κάμω κάποιες κινήσεις, τόσο στην καθημερινότητά μου, όσο και στα μαθήματά μου.<br /><br />Δεν θέλω να έχω περιορισμούς.<br /><br />Τούτος εν ο μόνος λόγος νομίζω που ξυπνά τη συνείδησή μου τζαι λαλεί της ότι πρέπει να χάσει κάθε τόσο καιρό κάποια κιλά, που της λαλεί ότι πρέπει να γυμναστεί, που της λαλεί να τρώει λίο πιο σωστά.<br /><br />Το σώμα μου είναι για μένα το σπίτι μου, το εργαλέιο που με εκφράζει πιο πολλά που οτιδήποτε άλλο, με τόσους τρόπους.<br /><br />Εκνευρίζω με που δεν το σέβουμαι τζαι δεν το προσέχω όπως θα έπρεπε κάθε μέρα.<br /><br />Θέλω να έχω τη θέληση και τη δύναμη να το βοηθήσω για να με βοηθήσει.<br /><br /><br />Απλά γράφω σου τα για να τα θυμούμαι εγώ.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4231719657397526640?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-53939560244697815862012-02-04T13:28:00.002+02:002012-02-04T13:28:49.346+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Έχει τζαιρό που για κάποιο λόγο γράφω πράματα τζαι δεν τα κάμνω ποστ.<br /><br />Που την μια <span style="color: #e69138;">πνίουμαι </span>μεταξύ δουλειάς, μπαλέτου, φωτογραφίας, contemporary dance, πτυχιακής, και άλλων εξοσχολικών δραστηριοτήτων τζαι δεν μπορώ να συντάξω κάτι.<br /><br />Που την άλλη γράφω πολλές <span style="color: #b45f06;">κατζίες</span>. Τα παραπάνω πράματα που γράφω είναι τι μισώ στους αθρώπους. Εξεκίνησα το τζαι εν το ετέλειωσα, απλά αποφάσισα ότι εν εμένα που θα κάμει κακό που καταλάβω σιγά σιγά πόσο πολλά μου φακκούν κάποια &nbsp;πράματα. Είμαι ιδιότροπη τζαι φοούμαι να σκεφτώ πόσα πράματα πάνω μου μπορεί να εκνευρίζουν τους άλλους.<br /><br /><br />Τέσπα, με τη <span style="color: #38761d;">πτυχιακή </span>θέλω λίη βοήθεια που κάποιον ζαχαροπλάστη τζαι δεν ξέρω που θα έβρω κάποιον. Είναι κάποια πράματα που είναι λογικό να μεν τα ξέρω εγώ, τζαι δεν ξέρω καν ΑΝ θα τα ξέρει ένας ζαχαροπλάστης που εδούλεψε μόνο στην Κύπρο πχ. εν επήρα πρέφα να κυκλοφορά μπλόγγερ ζαχαροπλάστης ακόμα, αλλά αν ξέρετε κανένα στείλτε μου τον να τον δοκιμάσουμε.<br /><br />Ο φίλος μου ο <a href="http://sintrimologies.blogspot.com/2012/02/blog-post.html">sindrimin </a>είπε ότι <span style="color: #45818e;">ασχολείται </span>με το <a href="http://www.geocaching.com/">geocaching</a>, τζαι όπως είπε, I googled it τζαι από ότι βλέπω υφίσταται και στην Κύπρο. Εγώ gps εν έχω, ούτε το κινητό μου έχει, αλλά αν είχα, έννα οργανώννουμουν τζαι θα επήεννα. Εν καλά να συμβαίνει τζαι τίποτε στην Κύπρο. Σhαίρουμαι πολλά.<br /><br /><span style="color: #a64d79;">Το καλό μου νέο</span> αυτή τη στιγμή είναι ότι έκλεισα εισιτήρια να πάω κάπου που αγαπώ πολλά, να δω κάποιον που αγαπώ πολλά, σε πολλά καλή τιμή.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-JG-LHUH-uug/Ty0WWEjTbvI/AAAAAAAAAU0/dqm5kgGBzOk/s1600/love.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="278" src="http://3.bp.blogspot.com/-JG-LHUH-uug/Ty0WWEjTbvI/AAAAAAAAAU0/dqm5kgGBzOk/s400/love.png" width="400" /></a></div><br />Ως τότε προσπαθώ να γεμωνω το πρόγραμμα μου με ακόμα παραπάνω πράματα:<br />Την <span style="color: #ea9999;">Τρίτη </span>θα πάω σε μια διάλεξη του Πλάτωνα Ριβέλλη, πάνω στην κριτική της καλλιτεχνικής φωτογραφίας. Εκατάλαβες αναγνώστη. Να φκάλλουμε φωτογραφίες ένιξερουμεν, αλλά ας πάμε να μάθουμε να κρίνουμε. Τέσπα. Εν έρκεται συχνά Κύπρο, οπότε εν καλή ευκαιρία. <br />Την <span style="color: #cc0000;">Παρασκευή </span>έκατσα ένα οδοντίατρο, για να μεν πηέννω καταστήματα, γιατί ΠΑΝΤΑ καταφέρνω τα τζαι κάτι αγοράζω. Ενώ εν πρέπει.<br />Την <span style="color: #990000;">Κυριακή</span>, στες 12 έννα πάω Λεμεσό να δω τένις. Πρώτη φορά στη ζωή μου. Έτο να ποσκολιούμαστιν. Τζαι αφορμή να πάω να φάω καμιά αγαπημένη σαλάτα κάπου που μου αρέσκει πολλά στη Λεμεσό.<br />Σιγά σιγά θα έρτει η μέρα να φύω... <br /><br />Τζαι όταν έρτω, ελπίζω να μπορέσω να γράψω τζαι ένα ποστ στο <a href="http://bloggerstravel.blogspot.com/">bloggers travel</a> επί τούτου. <br />Αν θέλετε κοπιάστε τζαι μοιραστείτε εμπειρίες σας εντός και εκτός Κύπρου α!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5393956024469781586?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-81550813640275176242012-01-19T20:06:00.005+02:002012-01-19T20:06:44.253+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Τελικά τις λέξεις...<br /><br /><br />...τις έννοιες...<br /><br /><br />"πεπρωμένο"<br /><br />"μελλούμενο"<br /><br />"γραφτό"<br /><br />"destiny"<br /><br />"κάρμα"<br /><br />"κισμέτ"<br /><br /><br />...εν σοφοί αθρώποι που τα σκεφτήκαν...<br /><br /><br /><br />Εσκέφτουμουν την κορού που εχάθηκε τες προάλλες στο δρόμο προς το αεροδρόμιο...<br /><br /><br />Εγλύτωσεν την μια φορά, που ήταν πιο μιτσιά, τζαι ήρτεν η ώρα τωρά πάλε.<br /><br /><br /><br />Ναι, εν το μόνο βέβαιο για ούλλους μας, εν το μόνο που πρέπει ούλλοι να περιμένουμε, αλλά άλλο με έτσι τρόπο, τζι άλλο άμα γεράσει το πλάσμα...<br /><br /><br /><br />Εν την ήξερα, εν ήξερα την οικογένειά της, εν θα επερνούσαν τούτες οι σκέψεις που το μυαλό μου αν δεν μου είχε μιλίσει η Αλισαβού για την περίπτωση τούτη, εν ξέρω αν έχω το δικαίωμα να μιλώ για κάποιον που δεν ήξερα, για κάποιον που δεν είναι πλέον εδώ, αλλά ουσιαστικά δεν ήθελα να μιλήσω για τούτο.<br /><br />Μόνο για τες σκέψεις μου.<br /><br />Απολογούμαι αν θίγω κάποιον. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8155081364027517624?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-55418630501954590192011-12-27T23:11:00.002+02:002011-12-27T23:11:33.028+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Διαβάστε <a href="http://lexeiskailogia.blogspot.com/2011/12/blog-post_27.html">δαμέ </a>για να δείτε τι εσυνέβη με ένα κείμενο του φίλου συμπλόγκερ Twisted Tool.<br />Εμείς προσπαθούμε να αναφέρουμε πηγές για τις φωτογραφίες μας, για κείμενα που αναδημοσιεύουμε ή απλά δίνουμε λινκ για να διαβάσει ο κόσμος τα κείμενά σας αυτούσια.<br />Εσείς που είστε "επαγγελματίες" γιατί κλεφκετε;<br />Ίσια ίσια εν πιο επαγγελματικό να πείτε πόθεν επιάσετε το κείμενό σας ή το θέμα σας, αντί να αντιγράφετε.<br />Ξιμαρισhιό! Αντροπή!<br />Πηλέ μου μια απολογία. Τζαι κόψετε το.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5541863050195459019?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-28054205705419456452011-12-22T17:30:00.000+02:002011-12-22T17:30:04.705+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Αγαπημένοι μου,<br /><br />σας γράφω με πρόφαση να παραδώσω ένα γιουνιβέρσαλ δώρο από τον σάντα, για όποιον δεν ήταν ευχαριστημένος που τον σίκρετ σάντα του. Πολλά μεγάλο ποσκόλιο λαλώ σας!<br /><br />ο αληθινός λόγος που σας γράφω είναι γιατί εμένα τζαι τη φιλη μου την Αλισαβού, μας ταλανίζει εδώ και χρόνια (4-5-6 χρόνια για να αντιληφθείτε το μέγεθος του προμπλέματος) ένα θέμα. Είμαστε μεγάλες φανς των καθυστερημένων παιχνιθκιών τύπου <a href="http://jayisgames.com/games/archipelago/">point and click</a>/&nbsp;<a href="http://www.albartus.com/motas/">escape the room,</a> τζαι <a href="http://mystikes.selid.es/">riddle games</a>.<br /><br />Επαίξαμε κάμποσα, ομολογουμένως. Πολλά ξημεροβραδιάσματα στο ΠΑΡΑ πολλά αργό (i really can not stress enough the word ΑΡΓΟ) φοιτητικό μας ίντερνετ.... τζαι πρόσφατα εθυμηθήκαμε ένα που τζίνα που εν εκαταφέραμε ποττέ να τελειώσουμε.<br /><br />Το παιχνίδι ονομάζεται Mr Logic's Podcast Riddle και το βρίσκετε <a href="http://www.simplecodeworks.com/podgame/index.html">εδώ</a>.<br /><br />Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι&nbsp;να πάτε στο επόμενο επίπεδο (και μετά στο επόμενο, και μετά στο επόμενο, μέχρι το τελευταίο) χρησιμοποιώντας&nbsp;μια σειρά στοιχείων που δίνονται σε κάθε επίπεδο (συνήθως σε ηχητικό μήνυμα).<br /><br />Εν ωραίο παιχνιδάκι, εν λίιιιο σπαστική η αρχή και το τέλος κάθε κλιπ που πρέπει να ακούσετε, αλλά you can have fun with it.<br />Εν εύκολο, εν χρειάζεται ειδικά προγράμματα κλπ για να το παίξεις, θέλει google ή γενικές γνώσεις μόνο........τουλάχιστον ως τζιαμέ που εφτάσαμε εμείς.<br /><br />Εμείς εφτάσαμε σε ένα σημείο τζαι μετά εκολλήσαμε. Δεν ξέρουμε πώς να προχωρήσουμε, πώς να φτάσουμε σε αυτό που ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι είναι το τέλος... Και καταλαβαίνεις πόσο σπαστικό είναι τούτο άμα σου πω ότι η Αλισαβού έχει λίο OCD Και θέλει να τελειώνει ό,τι ξενικά. Εν κολλητικό! ΠΡΕΠΕΙ να τελειώσει!<br /><br />Κάμνω έκκληση βοήθειας, αφιερώστε λίγη ώρα για το συνάνθρωπο σας. Βοηθήστε μας. Δοκιμάστε το, τζαι αν χρειάζεστε βοήθεια, στέλλετε μου mail στο paintitmoonlight(at)gmail(dot)com για να σας βοηθώ- να φτάσουμε στο κόλλημα ούλλοι μαζί.<br /><br /><br />Ευχαριστώ εκ των προταίρων και εκ βάθους καρδίας κλπ κλπ κλπ.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-2805420570541945645?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-31180615607535618302011-12-19T13:25:00.001+02:002011-12-19T13:25:26.487+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Επέρασε το σκληρό Σαββατοκυρίακο.... Ξύπνημα που τες 5 το πρωί, φόρτωμα πραμάθκειας στο αυτοκίνητο και ξεκίνημα να συνάξω τη συνάδελφο που σπίτι της να ξεφορτώσουμε τους πάγκους μας να στηθούμε σε ένα καλό τόπο...<div>Την συνάδελφο δεν την ήξερα από πριν, έτσι ήταν μια καλή έκπληξη το ότι εκαταφέραμε να ήμαστε&nbsp;αρκετά καλά οργανωμένες και σθγχρονισμένες. Αρέσκει μου &nbsp;να έχω να κάμω με φυσικολογικούς αθρώπους που συνεννοούμαι τζαι <i>όι</i> με <i>άρπα </i>κόλα καταστάσεις. Τζαι εχάρηκα που εγνώρησα αλλό ένα πλάσμα νορμάλ. Σάννα τζαι ελλιάναν τζιάλλο τελευταία.</div><div>Που λέτε... εστήσαμε το Σάββατο τζαι επεριμέναμε τον κόσμο. Τα πράματα γενικά το Σάββατο για κάποιο λόγο εν ήταν τόσο καλά. εμίλησα τζαι με κάποιους άλλους "συναδέλφους" τζιαμέ, τζαι ούλλοι τα ίδια σχόλια εκάμαν. Την Κυριακή εστήσαμε τον πάγκο μας τζι εφίαμε. επήαμε εψηφίσαμε (η συνάδελφος πρώτη στο εκλογικό της κέντρο, εγώ δεύτερη, έφαε με μια κυρία που ήταν να πάει εκκλησία), εξεκουραστήκαμε λίο, τζαι επίαμε ξανά κάτω. Εστήσαμε την πραμάθκεια μας τζαι εξεκινήσαμε. Η Κυριακή επήε πολλά πολλά καλλύτερα, όι μόνο για μας, αλλά τζαι για άλλους πωλητές, τζαι που άποψη πωλήσεων αλλά τζαι που άποψη κόσμου...</div><div><br /></div><div>Τέσπα, το θέμα του ποστ δεν ήταν τούτο. Το βασικό θέμα ήταν τα πράματα που μας εκάμαν να γελάσουμε τζαι εκάμαν την κούραση τζαι την αυπνία τζαι τες ημικρανίες πιο υποφερτές.</div><div><br /></div><div>Περιστατικό 1: φαντάστοθ αναγνώστη ένα πάγκο σχεδόν 2 μέτρα. περπατάς τζαι θορείς με τη σειρά μαργαριταρένια κλασικά κοσμήματα, σοκολατάκια-αμυγδαλωτά πάρακατω, μπιχλιμπιδάκια καρφιτσούλες, σκουλαρίκια, δαχτυλίδια από φίμο, πηλό ή μαλλί κλπ, πι κάτω υφαντά δωράκια μπρελόκ, αρωματικά για ντουλάπια, κασκόλ κλπ.</div><div>Το τραπέζι διακοσμημένο με κουκουνάρες και κορμούς κλπ...τζαι ενώ θορείς, θορείς, θορείς την πραμάθκεια να κολλάς στον μάππουρο μες στη γωνιά. Μάλιστα αναγνώστη. Τα πράματα μας ήταν τόσο καλά που η αγαπητή γουόναμπι πελάτισσα (ήταν κινεζούλα, μπορούμε να της δώσουμε άφεση γιατί μπορεί να μην είχε ιδεά, αλλά τούτο δεν κάμνει το σhακ μας πιο ήπιο) εκόλλησε στον μάππουρο. Πιάννει τον, δείχνει τον της συναδέλφου τζαι ρωτά την "τούτο, how much?". Κολλημένη η συνάδελφος απαντά της το θεϊκό "τούτο, νόου μάτσh! τούτο, ντεκορέισhον". Τζαι επιμένει η τύπα "ναι, ντεκορέισhον, χάου μάτσh;". Μα να μεν μπαίνει στο νόημα ρε παιδί μου. Μπορεί να ενόμιζεν ότι εν διακοσμητικό γλυπτό; Ότι εφάαμε 3μήνες να σμιλεύκουμε το ξύλο να το κάμουμε; Εν εκατάλαβα. Πάντως με την αφήγηση της συναδέλφου εφύρτηκα. Είπα της ότι έπρεπε να της πει 2 ευρώ τζαι κανεί. Αλλά ήταν ωραίοι μάππουροι. Πολλά καθαροί, συγυρισμένοι, χωρίς σπάσματα, συμμετρικοί.. Ήταν κρίμαν να τους δώκει..... Τέσπα, εγελάσαμεν, είπαμε το πάραδιπλα, επεριπαίξαν μας/την τζαι οι άλλοι επέρασεν τζαι η ώρα μας...</div><div><br /></div><div>Περιστατικό 2: Όπως σας είπα, ο άλλος συνάδελφος επουλούσε υφαντά. εν ένα παιδί που έχει 3 αργαλιούς, παραδοσιακούς, τζαι υφαίνει. Κάμνει τζαι ταντέλλαν με σμιλί το παιδί τούτο. Πολλά εντυπωιακό πράμα. Τέσπα... Έρκεται μια κυρία κάποιας ηλικίας. Με μια άλλη κυρία μιας μεγαλύτερης ηλικίας. είπαν μου να λαλώ μια γιαγιά τζαι μια πιο γιαγιά, αλλά προσπαθώ να μεν είμαι αγενής. Όι όσο ήταν τζίνες δηλαδή. Στέκουνται οι τύπισσες λίο πριν να τα συνάξουμε τζαι θωρούν τα πιατάκια μου. Λαλώ τους εγώ "εμείς τα κάμνουμε, με τη μάμμα μου..". Απαντά μου η μια "κάμνουμε τζι εμείς ποτούτα". "Ε, εν ωραία", λαλώ της, τζαι χαμογελώ. Γυρίζει το παιδί με τα υφαντά τζαι λαλεί της "κάμνετε τζαι ποτούτα;" για τα πράματα του. Πιάνει ένα πράμα η κυρία, θορεί το, τζαι ρωτά τι ένι. απαντά της το παιδί "εν μπρελόκ. έκαμα το στον αργαλειό". Εκούφανε η τύπισσα.</div><div>-Μα εσύυυυ;&nbsp;</div><div>-Ναι, γιατί;</div><div>-Μα στον αργαλειό δηλαδή κανονικά; ρωτά η πιο γιαγιά.</div><div>Τζιαμέ πετάσσουμαι τζι εγώ, τζαι λαλώ της "καλόοοο, κάμνει τζαι σμυλί κόμα!"</div><div>Ξανακουφαίνουνται οι τύπισσες!</div><div>Τζαι πετάσσεται η...νεαρότερη...</div><div>-Δηλαδή εσύ είσαι άντρας;;;; ...ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ;;;;</div><div>(εννοείται αναγνώστη ότι εγώ τζιαμέ έσβησα, εζάωσα, όπως θέλεις πε το, τζαι έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Επήα να κουντήσω τη συνάδελφο δίπλα μου αλλά εσυνηδειτοποίησα ότι ήμουν πολλά φωσφωριζέ με τα ρούχα τζίνα τζαι εν ήταν να εν διακριτική η κίνηση μου (εξάλλου οι κυρίες ήταν πολλά διακριτικές").</div><div>-Όι -απάντα το παιδί, τζαι χασκογελά.</div><div><div><div><div>Η γηραιότερη πάει να σάσει τη ματσουτζιά της νεαρότερης, με το "ήντα σχέσην έχει ρε! εν τον θορείς, άντρας με τα όλα του! Μια χαρά!"</div></div></div></div><div>Τζαι η νεαρότερη συνεχίζει "ναι ναι, τζαι είσαι τζι ωραίο παιδίιιι"</div><div>Συνεχίζει η κυρία η μεγάλη: "είσαι Κυπραίος εσύ" με κίνηση του χεριού να περικυκλώνει την περιοχή του πηγουνιού με τα δάχτυλα.</div><div>-Ναι.</div><div>-Τέλεια Κυπράιος; Σίουρα;, συνεχίζει με την κίνηση στο πηγούνι.</div><div>-Γιατί, τι φαίνουμαι;-λέει ο συμπαθέστατος, κυπραιόφατσας, μουσάτος συνάδελφος.</div><div>-Ε....έτσι....Σύριος......</div><div>Τζιαμέ απλά εν αντέξαμε, εφυρτήκαμε ούλλοι, εγελάσαν τζαι τζίνες τζαι επιτέλους εφίαν...</div><div>Απορώ....πώς κυκλοφορεί ο κόσμος έτσι σχέδιο ρε παιδί μου; Εν αννοίουν τα αφκιά, τα μμάθκια, τες τηλεοράσεις τους; Εν θορούν ότι ο κόσμος έννεν σαν τζίνες; Πόσο κοινωνικά παλαβός μπορεί να είσαι το 2011 στην Κύπρο (σε έτσι θέματα τουλάχιστον)...;</div><div><br /></div><div>Τέσπα, τούτες ήταν οι 2 συγκολιστικές στιγμές μας.</div><div>Επίσης αποφάσισα ότι άμα θέλω έχω πολλά δυνατά σκιλς να τραβώ πληροφορίες που κόσμο.</div><div>Έμαθα συνταγή για το πιο τέλειο (ίσως όχι τόσο ορίτζιναλ, αλλά πάρα πολλά ωραίο) gluhwein. έννα το δοκιμάσω τζαι αρχές του μήνα θα προσπαθήσω να το μοιραστώ. Ας εν τζαι οφ σίζον, κάτι ένι.</div><div><br /></div><div>Σας φιλώ και σας εύχομαι ευχάριστη βδομάδα!&nbsp;</div><div>&nbsp;&nbsp;</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3118061560753561830?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-83369782091042521812011-12-16T13:01:00.002+02:002011-12-16T13:01:50.961+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Δουλεύκω πυρετωδώς. Το πρωι στο γραφείο εγίνετουν το σώσε, ηβραμε μάλλον τον μοναδικό υποψήφιο του γραφείου για το βραβείο "κακαουσhκιά 2011. Μιλούμε έτσι ιστορία δεν έχει.<div>Απεργίες, ακυρώσεις πτήσεων, αρρώσκιες, τα πάντα όλα...</div><div><br /></div><div>Τα απογεύματα πρόβες για το flash mob, μπαλέτα, σύγχρονα, φωτογραφίες, προετοιμασίες για το γυναικοπάζαρο.</div><div>Μιλούμε να νοιώθω σαν το ξωτικό του Άη Βασίλη μες στην κουζίνα μου, να κάμνω σοκολατάκια: καρύδες, ζύμες, αμυγδαλωτά, κερασάκια, βούττημα στη σοκολάτα, ποτοκάλια, τα πάντα όλα...</div><div>Νομίζω ότι θα προλάβω να τα ετοιμάσω ούλλα. Θα δούμε.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lmeSsNfMNto/Tusk9wexOqI/AAAAAAAAAUs/Rf5A2SKoEcc/s1600/xmas+gynaikobazaro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-lmeSsNfMNto/Tusk9wexOqI/AAAAAAAAAUs/Rf5A2SKoEcc/s1600/xmas+gynaikobazaro.jpg" /></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Κοπιάστε να μας δείτε και να μας τιμήσετε το Σαββατοκυρίακο που τες 9:00 ως τες 20:00 στο τέρμα της Λήδρας προς Φανερωμένη.</div><div>Αν κάποιος ενδιαφέρεται και δεν ξέρει πού ακριβώς είναι, ας ρωτήσει να εξηγήσω με λεπτομέρειες...</div><div><br /></div><div>Στηρίξτε handmade κόσμεεεε!!!!</div><div><br /></div><div>Ελπίζω να σας δω το Σ/Κ!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8336978209104252181?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-3247195844486845692011-12-14T17:21:00.003+02:002011-12-14T17:21:46.964+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />Αγαπητοί μου!!!!<br /><br />Εν σας θορώ να συμμετέχετε μαζικά στο γιορτινό, φαντασμαγορικό flash mob που διοργανώνεται, και θα θυμώσω!<br /><br />Έχετε 2 μέρες να φκείτε που τα σπίθκια σας τζαι να πάτε σε καμιά πρόβα ειδεμή (ρε ΤΤ πώς γράφεται;) έννα φκω εγώ που τα ρούχα μου και δεν θα σας αρέσει!<br /><br />Και έχω να κάμω ορισμένες επισημάνσεις:<br /><br />Πρώτον: Η χρογραφία είναι απλή, αλλά διασκεδαστική. Η χορογράφος μας φροντίζει να μεν πιαστούμε/τραβηχτούμε με ένα γρήγορο ζέσταμα γιατί πάνω από όλα το flash mob νοιάζεται για την υγεία σας.<br /><br />Δεύτερο, αν είσαστε πιασμένοι θα ξεπιαστείτε γιατί όλοι ξέρουμε ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το κάμετε που την άσκηση.<br /><br />Τρίτο, πώς αλλιώς έννα χάσετε κανένα κιλό, να μπείτε στα "καλά" σας για τες γιορτές τζαι να μεν νοιώθετε τύψεις όταν θα τσακκίζετε κουραπιέδες, μελομακάρονα, αρνιά τζαι ενιξέρω τι άλλο; Ελάτε τζαι επανάληψη στην επανάληψη κάτι θα γίνει!<br /><br />Θέλετε τζι άλλο;<br />Έχει τζι άλλο, πιο σοβαρό μάλιστα, αλλά εν θα τα πούμε ούλλα τωρά, δαμέ! Ελάτε να τα πούμε που κοντά στες πρόβες!<br /><br />Δείτε σχετικά στου&nbsp;<a href="http://kaisitree.blogspot.com/2011/12/flash-mob.html">Καϊσουθκιού&nbsp;</a>που μας ενημερώνει, τζαι στου&nbsp;<a href="http://cydanceflashmob.blogspot.com/">Flasher&nbsp;</a>που θα συνάει τους πασhιαμάδες του τόπου λαλεί, με πάσαν λεπτομέρειαν.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-324719584448684569?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-84570316240098504182011-12-12T11:42:00.001+02:002011-12-12T14:50:53.373+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Απλά να σας πω ότι εγώ πόψε στις 7:00 θα είμαι στο στάδιο του Παρνασσού στο Στρόβολο, για να ξεκινήσουμε πρόβες για το νέο,&nbsp;<b>χριστουγεννιάτικο flash mob</b> που θα γίνει το ερχόμενο Σαββατοκυρίακο (λεπτομέρειες για το μέρος όπου θα γίνει θα έχετε σύντομα).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όποιος θέλει χάρτη έχει στο λινκ του fb πουκάτω ή ας μου στείλει ένα mail στο paintitmoonlight(at)gmail(dot)com για να του πω οδηγίες (πάρα πάρα πολλά εύκολες).</div><div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να ακολουθεί τις εξελίξεις <a href="http://kaisitree.blogspot.com/">εδώ </a>ή <a href="http://www.facebook.com/#!/events/158570340910177/">εδώ</a>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Χορευτικά φιλιά!<br /><br /><b>Reminder:</b>&nbsp;Θυμίζουμε για το Μπλόγκερ σίκρετ Σάντα. Προλαβένετε εν προλαβένετε να <a href="http://drprasinada.blogspot.com/">δηλώσετε συμμετοχή</a> ως τις 14 του μήνα, Τετάρτη.<br />Αν δεν είσαστε μπλόγκερ, προλαβένετε να γίνετε, να γράψετε ένα περιεκτικό ποστ για σας για να μπορεί να σας κάμει ο Σίκρε Σάντα σας δώρο και να μάθετε μερικούς μπλόγκερς παραπάνω έτσι στα γλήορα.<br />Γιατί πότε θα σας γράψει άλλος προσωπικό στόρυ για δώρο;;;;;</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8457031624009850418?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-10876965966674934672011-12-08T00:20:00.001+02:002011-12-08T00:27:00.841+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jPhWJ2sNKaY/Tt_mhVf95DI/AAAAAAAAAUE/qKO0tJE91MY/s1600/nasa+pink.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="241" src="http://1.bp.blogspot.com/-jPhWJ2sNKaY/Tt_mhVf95DI/AAAAAAAAAUE/qKO0tJE91MY/s320/nasa+pink.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;">Άρκησα αλλά εσυνηδητοποίησα το: τις προάλλες επεράσαν 3 χρόνια.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">Εν γράφω κάθε μέρα, αλλά για μένα να έχω 3 χρόνια μια συνεχή σχέση με τούτο το μέρος του ίντερνετ, εν σημαντικό.</div><div style="text-align: center;">Εν μέρος της καθημερινής μου ρουτίνας πλέον.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να μας ζήσει η Moonlight, και του χρόνου με υγεία.<br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">photo via <a href="http://www.flickr.com/photos/28634332@N05/sets/72157625045060125/with/6192572182/">here</a></span> </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1087696596667493467?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-85152224100157117122011-12-04T02:29:00.001+02:002011-12-04T02:42:56.257+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Αγαπημένοι μου τι κάμνετε; Όλα καλά; Εγώ αποφάσισα ότι αφού κανένας (σχεδόν) εν γράφει Σαββατοκυρίακα, τζαι ούλλοι (σχεδόν) παίζετε μου το busy, έννα γράψω σήμερα, χάραμα Κυριακής, αφού πλέον ήταν φανερό ότι τούτη την εφτομάδα σίουρα δεν υπήρχαν πλάνα για άγρια έξοδο ως τα χαράματα κλπ.<br /><br />Φυσικά, είχα σχέδιο. Αλλά την Τρίτη αποφάσισα ότι εν θα επραγματοποιήτουν. Έννα έθελα πολλά πόψε να επήεννα στο πάρτυ που εδιοργάνωνσε ο KissFM με θέμα you can leave your hat on. Όι, εν πάεις τζαι κάμνεις στριπτίζ (πού ξέρουμε όμως ποια ταλαίπωρη ψυχή θα εκαμνε crash το πάρτυ με άλλο θέμα με ίδιο τίτλο, να κάμουν χάζιν τα κοπέλλια κατά τον παπά μου), αλλά πάεις τζαι κάμνεις διαγωνισμό πρωτότυπου/αστείου καπέλου. Πιστεύκω θα είχε χάζι. Που την ώρα που εσυνηδητοποίησα ότι εν θα πάω (πριν μέρες δηλαδή) εκόλλησε μου άλλο πράμα. Να κάμουν άλλο πάρτυ με θέμα you can leave your strap on. It may or may not be gay friendly. Ανάλογα. Αλλά έννα είχε χάζι παραπάνω. Τέσπα. Έπρεπε να το μοιραστώ με ούλλο τον κόσμο. Ήβρα το καταπληκτική ιδέα!<br /> <br />Κατά τα άλλα, βλέπω ότι το κκρίσμας σπίριτ σε σωστά ελληνικά, εμπήκε για τα καλά στην μπλογοσφαιρότητά μας (φακκά μου η λέξη μπλογκόσφαιρα, αλλά ιτ μέιντ σενς να το σμίξω με την "καθημερινότητα" σαν καλός γλωσσο<strike>κ</strike>πλάστης).<br />Βλέπω γύρω μου<a href="http://chezneerie.blogspot.com/"> στολισμένα μπλογκς</a>, διοργανώνονται με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες παρτούζες ανταλλαγών δώρων με το κωδικό όνομα <a href="http://drprasinada.blogspot.com/2011/11/blog-post_20.html">σίκρετ σάντα</a>, εστήθηκαν χριστουγεννιάτικα δέντρα σε πολλά μπλογκόσπιτα, κλπ κλπ κλπ, εγώ είπα αφού ποττέ δεν στολίζω, και αφού εποφάσισα για τα καλά ότι δεν κάμνω για συμμετοχή σε <strike>παρτούζες </strike>σίκρετ σάντας κλπ, θα πλουτίσω το σπίριτ τούτο θυμίζοντάς μας μια προσωπική αγαπημένη χριστουγεννιάτικη σκηνή.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/OYXD9v2vvDU" width="480"></iframe><br /><br /><br />Εγώ είμαι κουρτισμένη να το κάμω τούτο το πράμα. Αλλά παρέα εν βρίσκω. Ενδιαφέρεται κανένας;<br />&nbsp; <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8515222410015711712?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-77825940070095099822011-12-01T15:21:00.001+02:002011-12-01T21:55:58.600+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πέρσι έτσι καιρό είχα τελειώσει την απονεύρωση του δοντιού 26, και είχα πάθει μια ωραιότατη μόλυνση και η φάτσα μου ήταν παραπλασμένη. Να φανταστείτε πέρσι έτσι μέρα επήα στον απονευρωτή μου το πρωί, το μεσημέρι και το απόγευμα. Ναι, 3 φορές.<br /><br />Φέτος, πριν μια βδομάδα είχα ένα φόο ότι ήταν να κάμω γενέθλια με έρπη στα χείλη. Έφκαλα μια φορά που ήμουν δημοτικό, τζαι επερίμενα ότι ήταν να φκάλλω κάθε χρόνο. Τζαι τελικά πάνω που 10 χρόνια μετά έφκαλα 2 φορές τη μια πίσω που την άλλη. Τελικά ο έρπητας έσβησε, και άναψε<strike> το τσιγάρο δώσ μου φωτιά</strike> η φαρυγγύτιδα. Σαββατοκυρίακο σπίτι. Δευτέρα γιατρό. Απολογισμός: αντιβίωση, 2 ινχέιλερς, σπρέι για το λαιμό, παστίλιες, 2 σιρόπια, παυσίπονα, βιταμίνες. Πέμπτη πάλε στη γιατρό.<br />Λαλεί έτσι εν η φαρυγγίτιδα. Μπορεί να περάσει η αρρώστια αλλά ο λαιμός να πονεί 3-4 μέρες μετά. Πομονήν. Έχει τζαι ένα τσιανς να μεν με πιάνει καλά η αντιβίωση μου, αλλά έννα δούμε. Στο μεταξύ ούτε δουλειά πάω, ούτε τίποτε. Το τρέινινγκ μου ακυρώσαμεν το, να πάω αρχή του χρόνου μάλλον αντί τωρά.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3dpaHakm_lE/TteFJ88z_OI/AAAAAAAAAT8/KDo2BFJ26r0/s1600/Birthday-Cake-Photos-5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-3dpaHakm_lE/TteFJ88z_OI/AAAAAAAAAT8/KDo2BFJ26r0/s320/Birthday-Cake-Photos-5.jpg" width="256" /></a></div><br />Επήρα το απόφαση. Τα γενέθλια μου δεν με παίρνουν πλέον 1η Δεκεμβρίου.<br />Θα τα αλλάξω. Πότε να τα βάλω; Ήταν καλή ημερομηνία ρε παιδί μου, εθυμούμουν τα ως τζι εγώ! Κρίμαν... Αλλά αφού δεν μου κάθουνται...<br /><br />Επειδή ούλλοι θέλετε να μου κάμετε δώρο, ξέρω το, θέλω να πάτε όσοι μπορείτε να δείτε <a href="http://www.facebook.com/#%21/events/235752919822088/">τούτο</a> γιατί εγώ δεν θα τα καταφέρω όπως το βλέπω.<br />Εν ξέρω αν εν καλό, αλλά ο Οικογενειακός Προγραμματισμός δουλεύκει πολλά τόσα χρόνια, τζαι τα παιθκιά που είναι εθελοντές εκεί κάμνουν το με την καρθκιάν τους. Τζαι αξίζει τους η στήριξη.<br /><br />Καλό Σαββατοκυρίακο, περνάτε καλά τζαι για μένα που είμαι γιορτάρισσα τζαι δεν.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7782594007009509982?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-91682588727211889362011-11-26T22:42:00.001+02:002011-11-26T23:32:23.094+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Φίλοι και φίλες ξέρω ότι <b>εξαφανίστηκα</b>. Όχι δεν κάμνω ανακαινίσεις, δεν λείπω, δεν είμαι στο νοσοκομείο, απλώς <b>πνίουμαι </b>με τα πάντα.<br />Δουλειά, διάβασμα, μπαλέτο, σύγχρονο, φωτογραφία, εκπαιδευτικά σεμινάρια....έρκουνται (τάχα) τα χριστούγεννα τζαι πρέπει να στολίσουμε το σπίτι, έχω κι ένα γυναικοπάζαρο να οργανώσω, ε, από υγεία χτύπα ξύλο μόνο ένα πονόλαιμο και λίη κομάρα...<br /><br />Αναλυτικά...η <b>δουλειά </b>πάει καλά. Δόξα το Θεό ακόμα εν είπαμε "εν έχω τι να κάμω". Τα μηνύματα που μας έρχονται από την αγορά είναι όλο και χειρότερα και κάθε μερά λέμε ευχαριστώ που έχουμε δουλειά και σήμερα.<br /><br />Το <b>διάβασμα </b>πρέπει να εντατικοποιηθεί ομολογουμένως γιατί κόφκω πίσω. Περιμένω τζαι βαθμό για την επανάληψη της εργασίας μου τζαι εν φκαίνει τζαι τούτο κάμνει με λίο να καθυστερώ για κάποιο λόγο... Ξέρω ότι πρέπει να μου κάμει κάτι κλικ τζαι θα πάρω φόρα όμως τουλάχιστο για κάποιο καιρό. Ελπίζω μες στην βδομάδα που έρχεται να κάμω κάποια πράματα που θέλω για τη πτυχιακή...<br /><br />Το <b>μπαλέτο </b>πάει καλά. Την Τρίτη έκαμα μάθημα μόνη μου με την καθηγήτρια. Έκατσε τζαι τζίνη στην απέναντι μπάρα τζαι εκάμναμε μαζί τες ασκήσεις. Είχε καιρό να δουλέψει το μυαλό μου με τόση πίεση, αλλά και το σώμα μου. Ένοιωθα ότι όλη της η προσοχή ήταν πάνω μου, οπότε στη δεύτερη επανάληψη του grand allegro μας ήμουν υπερβολικά κουρασμένη για να το κάμω διπλό!<br /><br />Στο <b>σύγχρονο</b>, την περασμένη βδομάδα δεν έκαμα μάθημα, απλά παρακολούθησα τους άλλους. Είχα μόλις τελειώσει από το δίωρο ραντεβού στον οδοντογιατρό, ο οποίος μου έβαλε τα 2 δοντάκια μου πάνω στα εμφυτεύματά μου και προς το τέλος έπρεπε να κάμει κάτι το οποίο αναπόφευκτα επόνεσε. Τα μάτια μου ετρέχαν ανεξέλεκτα που τον πόνο. Τζαι μετά είχαμε το θέμα να συνηθήσω να νοιώθω 2 επιπλέον δόντια στο στόμα μου...για μάθημα δεν ήμουν. Που λέτε, τελικά νομίζω με βοήθησε αρκετά η παρακολούθηση του μαθήματος, αφού προχτές ένοιωσα ότι προσπαθούσα για πιο στοχευμένο αποτέλεσμα, αλλά το περίεργο είναι ότι δεν κουράστηκα αρκετά. Ένοιωθα ότι το μάθημα διήρκησε μισή ώρα αντί μια κι ένα τέταρτο... Τέσπα, ελπίζω ότι κάποτε μπορεί να πιάσω το νόημα για αυτό το καινούργιο πράγμα για μένα και θα σταματήσει το σώμα μου να κινείται "μπαλαρινίστικα" μόνο!<br /><br />Τα μαθήματα <b>φωτογραφίας </b>ξεκίνησαν όπως τα περίμενα. Ακόμα δεν αγόρασα φωτογραφική, αλλά πλέον έχω περιορίσει τις επιλογές μου, και ξέρω τι θέλω. Το θέμα είναι να αποφασίσω πόσα θα "επενδύσω" (στρατηγική επιλογή ρήματος &lt;επενδύω&gt; αντί &lt;ξοδεύω&gt;). Σιγά σιγά. Να πληρωθώ και θα παραγγείλω.<br /><br />Αρχές του μήνα είχα πάει σε ένα <b>σεμινάριο </b>για τη δουλειά, τζαι μάλλον τόσο η boss όσο και η εκπαιδεύτρια θεωρούν ότι αφομοίωσα ότι έμαθα, γιατί εσυζητήσαν και εκαταλήξαν στο ότι έννα ήταν καλά να πάω και στο επόμενο επίπεδο, τέλος τούτου του μήνα... Οπότε τα γενέθλια μου θα τα περάσω στο training... Τουλάχιστον ελπίζω να μεν φκάλω τζαι τρίτη συνεχόμενη φορά έρπη στα χείλη μου!<br /><br />Επίσης, η μάνα μου (τζαι μάλλον ο παραπάνω κόσμος) νομίζει ότι εκοντέψαν τα <b>Χριστούγεννα</b>. Εγώ κάθε χρόνο νομίζω ότι θυμούνται το τζαι πιο γλήορα, αλλά ούλλοι λαλούν ότι εν εγώ που θέλω να τα καθυστερώ παραπάνω κάθε φορά. Εχτές επήα στο ΙΚΕΑ με τη μάνα (μου, όι τη μια τη γνωστή), τζαι έθελε να αγοράσουμε χριστουγιεννιάτικο χαρτί περιτυλίγματος!&nbsp; Εθύμωσα της, τζαι εφίαμε. Ενόμιζα ότι εν ήταν να αναφερθεί το θέμα σήμερα σπίτι, αλλά εν το γλύτωσα. Τελευταία στιγμή, έμπηξε μου την: πρέπει να κατεβάσουμε το <b>δέντρο </b>να το στήσΕΙΣ, την άλλη εβδομάδα εν θα μπορώ να ασχοληθώ, έχω και το μνημόσυνο του παπά μου. Εκάτσαμε πάνω. Θα το αποφύγω μόνο αν ο παπάς δεν το κατεβάσει αύριο!<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qvRqfmnKbZU/TtFZ_v2PDJI/AAAAAAAAAT0/5aSpcBcaJQg/s1600/xmas+gynaikobazaro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-qvRqfmnKbZU/TtFZ_v2PDJI/AAAAAAAAAT0/5aSpcBcaJQg/s320/xmas+gynaikobazaro.jpg" width="226" /></a></div><br /><b>17-18 Δεκεμβρίου</b> (το Σαββατοκυρίακό πριν τα Χριστούγεννα) θα είμαι στο <b>γυναικοπάζαρο</b>. Θα κάμω ξανά σχετικό ποστ για υπενθύμηση για όποιον ενδιαφέρεται. Τις ίδιες μέρες από ότι ξέρω (διατηρώ κάποια επιφύλαξη) θα είναι και το παζαράκι του τμήματος νέων του <b>Ερυθρού Σταυρού</b> στο Δε Μολ. Δυστυχώς αν εν όντως τες ίδιες μέρες εν θα μπορέσω να πάω τζαι φέτος να βοηθήσω. Εσείς, μια μέρα ποτζί, μια μέρα ποδά, να έρτετε να ποσκοληστείτε με την υπόλοιπη Λευκωσία.<br />Έτσι που λέτε, έχω τζαι τούτα τα βούρηστρα.... Να κάμω κάποια <b>κοσμήματα </b>παραπάνω, να αγοράσω ότι χρειάζομαι, να παραγγείλω <b>προμήθειες </b>που το ίντερνετ, να κανονίσω να διαλέξω και να παραγγείλω <b>συσκευασίες </b>(γιατί να παιδεύκεται ο κόσμος με το περιτύλιγμα, να του κάμουμε μια ωράια συσκευασία για τα δωράκια που θέλει να κάμει τζαι κανεί!), να σκεφτώ πώς θα χρησιμοποιήσω τις συσκευασίες μου, να δω αν θα κάμω άλλα προϊόντα (έχω πολλά πρότζεκτς στο μυαλό μου, αλλά όι πολύ χρόνο να τα υλοποιήσω οπότε πρέπει να περιοριστώ). Σκέφτουμαι να κάμω τζαι κάτι σε <b>φαγώσιμο</b>. Μάφινς και cupcakes παρόλοπ ου ξέρω ότι κάμνω κάποια πολλά νόστιμα, ξέρω ότι έχει άλλους που κάμνουν καλά, γιατί να κάμω κι εγώ; Cinnamon rolls θέλει η μάνα (μου πάλε) να κάμουμε αλλά αφου πουλούν στην περιοχή τζιαμέ, γιατί να πουλώ τζι εγώ; Είπα να κάμουμε <b>σοκολατάκια</b>... Να κάμουμε 2-3 διαφορετικά είδη που εξεχωρίσαμε μέσα που την πολύχρονη εμπειρία μας στην παρασκευή και κατανάλωση γλυτζιστικών τζαι να τα προτείνουμε τζαι στον κόσμο. Πρέπει ακόμα να σκεφτώ πώς θα κάμω το display μου, για να φαίνονται τα πράματά μου, να μέννεν πετάμενα σε ένα τραπέζι απλά, αλλά πάλε, οι ιδέες εν πολλές όμως η ώρα για την έρευνα για πραγματοποίησή τους εν περιορισμένη. Θα δούμε τι θα κάμουμεν ως τότε.....<br /><br />Κατά τα άλλα, ευτυχώς <b>είμαι καλά</b>, αν εξαιρέσουμε τον έρπητα, και στο ελαφρύ συνάχι μου... Είπαμε, έτσι καιρούς απλά λαλούμε ευχαριστώ για ότι έχουμε τζαι σκεφτούμαστε μόνο θετικά.<br /><br />Αυτά ήταν τα <b>νέα </b>από το χώρο της Moonlight, <b>what's up with you?</b><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-9168258872721188936?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-13952824883385695512011-11-21T16:00:00.001+02:002011-11-21T21:59:59.538+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εδώ και μέρες αποζητώ κάτι γλυκό και λαχταριστό που να μυρίζει χειμώνα και να με κάνει να χαίρομαι που είναι χειμώνας (παρόλο που το χειμώνα τον μισώ).Και ήρθε η επιφοίτηση!Θα φτιάξω cinnamon rolls!<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-MuOeTYkQhHk/TsqqwVTmLWI/AAAAAAAAATs/cOhqwAJbG-M/s1600/cinnamon%2Bbuns.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-MuOeTYkQhHk/TsqqwVTmLWI/AAAAAAAAATs/cOhqwAJbG-M/s320/cinnamon%2Bbuns.jpg" width="251" /></a></div><u><b>Υλικά:</b></u><br /><b>Ζύμη:</b><br />1 φλυτζάνι ολόπαχο γάλα<br />3 κουτάλια (1/4 του μεγάλου στικ) βούτυρο ανάλατο<br />3 1/2 φλυτζάνια (ή και περισσότερο) αλεύρι για όλες τις χρήσεις<br />1/2 φλυτζάνι ζάχαρη<br />1 μεγάλο αυγό<br />2 1/2 κουταλάκια (1 φακελάκι) μαγιά<br />1 κουταλάκι αλάτισπορέλαιο/λιωμένο βούτηρο για άλειμμα<b>&nbsp;</b><br /><br /><b>Γέμιση:</b><br />3/4 φλυτζανιού καφέ ή μαύρη ζάχαρη<br />2 κουτάκια κανέλα αλεσμένη<br />1/4 φλυτζανιού (1/4 του μεγάλου στικ) βούτυρο ανάλατο, σε θερμοκρασία δωματίου ή λιωμένο<br /><b> </b><br /><b>Γλάσο:</b><br />115 γρ. τυρί κρέμα (φιλαδέλφια) σε θερμοκρασία δωματίου<br />1 φλυτζάνι ζάχαρη άχνη1/4 φλυτζανιού (1/4 μεγάλου στικ) βούτυρο ανάλατο σε θερμοκρασία δωματίου ή λιωμένο<br />1 κουταλάκι (1 φακελάκι) βανίλια&nbsp;<b><br /></b><br /><br /><u><b>Πάμε να μαγειρέψουμεεεε!!!</b>&nbsp;</u><br /><b> Για τη ζύμη:</b><br />Σμίξτε το γάλα και το βούτυρο και ζεστάνετε μέχρι να λιώσει το βούτυρο.<br />Τοποθετήστε το μίγμα στη λεκάνη του μίξερ μαζί με το ένα φλυτζάνι από το αλεύρι, τη ζάχαρη, το αυγό, τη μαγιά και το αλάτι. Χτυπήστε σε σιγανή ταχύτητα για λίγο και συνεχίστε προσθέτωντας το υπόλοιπο αλεύρι, ίσως και λίγο παραπάνω, μέχρι να έχετε ένα ζυμάρι που θα ξεκολλά από το μπολ και θα σχηματίζει μια μπάλα.<br />Τοποθετήστε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνια και ζυμώστε μέχρι να γίνει ελαστική προσθέτωντας περισσότερο αλεύρι εάν χρειάζεται.<br />Ζυμώνετε για 5-6 λεπτά και μετά σχηματίστε μια μπάλα.<br />Τοποθετήστε τη μπάλα σε λαδωμένη κούπα, καλύψτε την κούπα με πλαστικό και μια πετσέτα και αφήστε κάπου ζεστά (τώρα που είναι χειμώνας δοκιμάστε να τη βάλετε σε ένα φούρνο μετά που ψήσατε το μεσημεριανό σας και έχει κρυώσει λίγο).<br />Αφήστε τη ζύμη να φουσκώσει για περίπου 2 ώρες, μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.<br /><br /><b>Γέμιση:</b><br />Αναμίξτε τη μαύρη ζάχαρη με την κανέλα καλά.<br />Μεταφέρετε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνια και ανοίξτε την σε ένα φύλλο με πάχος λίγο λιγότερο από μισό εκατοστό σε ορθογώνιο σχήμα.<br />Απλώστε το λιωμένο βούτυρο στη ζύμη αφήνωντας στις 2 πλευρές ένα περιθώριο 1 εκατοστό. Πάνω από το βούτυρο κατανείμετε το μίγμα ζάχαρης και κανέλας.<br />Τυλίξετε τη ζύμη σχηματίζοντας ένα κορμό. Με ένα καλό μαχαίρι κόψετε τον κορμό σε φέτες πάχους 1-1,5 εκατοστών.<br />Αλείψτε το ταψί σας με βούτυρο ή λάδι.Μεταφέρετε τα ρολάκια σας στο ταψί και ξανά, καλύψετε με πλαστικό και πετσέτε και αφήστε και πάλι σε θερμό σημείο για να φουσκώσουν για περίπου 40 λεπτά, μέχρι σχεδόν να διπλασιαστούν σε όγκο.<br />Τοποθετήστε το ταψί σας στο κέντρο του φούρνου που θα έχετε προθερμάνει στους 180 βαθμούς κελσίου. Ψήστε μέχρι να ροδίσουν οι κορφές τους, για περίπου 20 λεπτά.<br />Βγάλτε από το φούρνο και αφήστε για 10 λεπτά σε μια σχάρα για να κρυώσουν.<br /><br /><b>Για το γλάσο:</b><br />Συνδιαστε το τυρί κρέμα, την άχνη, το βούτυρο και τη βανίλια και χτυπήστε στο μίξερ μέχρι το μίγμα να έχει απαλή υφή.<br />Απλώστε το στα ρολάκια.<br /><br />Σερβίρετε ζεστά ή σε θερμοκρασία δωματίου.<br /><br />Παν πολλά με το τσάι σας το απόγευμα, ή μπροστά που το τζάκι!<br /><br />Απολαύστε υπεύθυνα!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1395282488338569551?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-77444541955903667602011-10-30T16:49:00.000+02:002011-10-30T16:49:02.597+02:00Φίλες και φίλοι (που ελάλεν τζαι η υπέρτατη Βέφα), η κάτωθι υπογεγραμμένη έκαμεν και πάλι το θαύμαν της.<br />Εν θέλω να κάμνω υπεκφυγές, αλλά έννεν ακριβώς εγώ που το έκαμα. Έφταια τζαι εγώ (αν μη τι άλλο εγώ πκιερώννω), αλλά παραπάνω έφταιεν άλλος.<br /><br />Πριν μήνες (3 Σεπτεμβρίου συγκεκριμένα) εμετέβηκα σε γνωστόν μεγάλον εγγλέζικον κατάστημαν στην περιοχή της Ακρόπολης. Είπα ότι φέτος ΔΕΝ θα μείνω με τα περσινά παπούτσια το χειμώνα και να γυρέφκω μες στη μέση της σαιζόν να έβρω άλλα. Θα αγοράσω, είπα, που ΠΡΙΝ να χειμωνιάσει.<br /><br />Και εκεί που έκαμα τη σκέψη, εσταλήκαν στο τρίτο ράφι δεξιά τα υπεροχότερα, απλούστερα, κομψοτερα μαύρα μπαλαρινέ παπουτσάκια. Στο μοναδικό (από ότι ξέρω) κατάστημα που ΚΑΙ φέρνει μεγέθη ως 42 ΚΑΙ είναι και μεγάλη η φόρμα τους.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-citf59G5LKw/Tq1jzuyvCsI/AAAAAAAAATg/KveNq4jdoJ4/s1600/flats.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="178" width="164" src="http://1.bp.blogspot.com/-citf59G5LKw/Tq1jzuyvCsI/AAAAAAAAATg/KveNq4jdoJ4/s320/flats.jpg" /></a></div><br /><br />Εδοκίμασα τα, αγαπήσαν με, αγάπησα τα. Ντάξει όσο να'ναι το πόδι με τόσους μήνες σάνταλο απλώνει, φαρδυνίσκει, χαλαρώνει, αλλά πλέον, μετά από 24 χρόνια πείρα μπορώ να καταλάβω είπα πότε ΘΑ είναι καλό το παπούτσι και πότε ΘΑ είναι μεγάλο μου, και πότε ΘΑ είναι στενό.<br /><br />Επίσης, το ένα μου πόδι (εχώνεψα το πλέον) είναι μισό νούμερο μεγαλύτερο που το άλλο. Εν φορώ στο ένα παπούτσι πατό και στο άλλο όι, απλά το ένα τσιλλιέται και το άλλο εν κανονονικό. Είπαμε, οι παραπάνω έχουν μικρές φόρμες στα παπούτσια που εμπορεύονται, και δεν παν πάνω από 41 νούμερο.<br /><br />Τα παπουτσάκια ένοιωθα τα να με πιέζουν όσο έπρεπε. Ήταν έρωτας. Εχτύπησα τα επιτόπου.<br /><br />Φαστ φόργουονρτ σχεδόν 2 μήνες αργότερα. Συγκεκριμένα πριν 1 βδομάδα. Πάω να φορήσω τα παπουτσάκια μου για πρώτη φορά. Το ένα εφόρησα το, το άλλο ήταν χαμέ, αναποδογυρισμένο. Θορώ ήταν πάνω το αυτοκόλλητο που το κατάστημα. Πιάννω το τζαι πάω να το φκάλω. Γουάο, λαλώ, μα κάμνει μου το 40 1/2;;;;;; Κατουρώ λίο πάνω μου και ταυτόχρονα αναλογίζομαι αν έχω άδικο εγώ ή αν όντως έγινε κάτι και κάμνει μου το 40 1/2. Επίσης ταυτόχρονα (μάλτιτασκινγκ λέμε) φκάλλω το αυτοκόλλητο που το ένα παπούτσι τζαι φκάλλω το άλλο να του ξικολλήσω τζαι τζίνου το ευτοκόλλητο του. Τζαι τι θωρούν τα ματάκια μου;<br /><br />Το δεύτερο παπούτσι ήταν 41!!! Γυρίζω θορώ τα τζαι τα 2.... λαλώ ΦΑΚ. Έφκαλα τα τζι έβαλα άλλα.<br /><br />Είπα θα πάω να δω τι έγινε. Το φταίξιμο έννεν δικό μου. Εμένα εξάλλου κάμνουν μου! Μπορεί να το έκαμα τζαι ξεπίτηδες ασπούμε, εν έπρεπε τζίνοι να τσιακκάρουν τι πουλούν; Αν μη τι άλλο έννα τους έμεινε ένα που το ένα, τζι ένα που το άλλο απούλητα! Εν τους συφέρει!<br /><br />Την Πέμπτη το απόγευμα έπιασα τα τζι επήα στο γνωστό κατάστημα. Κατευθύνομαι πρώτα προς την κοπέλλα στα παπούτσια. Λαλώ της έτσι κι έτσι, τι πρέπει να κάμω; Λαλεί μου μα δεν έχει άλλο 41 έδώ! Λαλώ της τζι εγώ, καλά, εγόρασεν τα τζι άλλο πλάσμα λάθος; Άτε εγίνηκεν μια φορά! Εν δυνατόν νε έγινεν τζαι δεύτερη; Λάθος μου μου επερίμενα να συνεννοηθώ βέβαια με την κοπέλλα, αφού ούτε ελληνικά ΚΑΛΑ εν εμίλαν, ούτε αγγλικά, Όσπου να επεξεργαστεί τζίνο που ακούει τζαι να κατανοήσει τζαι να απαντήσει τζαι να της πω έννεν τούτο που είπα, εν άλλο.... άσε αναγνώστη, να μεν σε σπάσω τζι εσένα.<br /><br />Στο τέλος είπε μου πήεννε πάνω στες αλλαγές να σε βοηθήσουν.<br /><br />Επήα στες αλλαγές, αμέσως επιάσαν τα τζαι εδώσαν μου ένα πιστωτικό σημείωμα. Λαλούν μου, πάρτα μαζί σου κάτω τζαι έβρε το σωστό που θέλεις τζαι πήεννε ξανααγόραστα. Λαλώ της ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑΙΡΙ!<br />Μα όι, δεν γίνεται. Μπαίνει και στο σύστημα της, κάτι θωρέι, λαλεί μου άτε πάμε μαζί. Πάμε, βρίσκουμε ξανά την κοπέλα στα παπούτσια. Ξαναλαλεί μας ότι δεν έχει ταίρι 41. Επιμένει η άλλη, σάννα τζαι ενευρίασε τζιόλας. Κόρη μου πούντα τζίνα που σου μινήσκουν; ΕΝ μου εμείναν! Πού εν τζίνα που εν ταιρκάζουν; Πού τα βάλλεις; Εν έχω, εν εμείναν! Ξανά τζαι ξανά.<br /><br />Ύστερα ήρτεν τζαι τρίτη. Επήε ετσιάκκαρε ξανά, πάλε αρνητική η απάντηση. ΛΑλώ τους οκ, στο άλλο χρώμα υπάρχουν κάπου; Όχι. Καλά, μπορώ να τα φορήσω να δω αν μου κάμνουν έτσι λάθος τζαι να τα πιάσω όπως τα είχα τζαι κανεί; Δοκίμαστα αλλά....<br />Λαλώ της αφού μπορεί να μου κάμνουν, το ένα πόδι εν μισό νούμερο μεγαλύτερο που το άλλο! Δοκιμάζω τα. Κάμνουν μου. Λαλώ της κάμνουν μου.<br /><br />Μα...ξέρεις.... εγώ δεν μπορώ να σου τα πουλήσω λάθος!!! Μα τώρα σοβαρολογείς; Επούλησες μου τα μια φροά λάθος. Εν μου διάς τα λεφτά μου πίσω, αναγγάζεις με να γοράσω κάτι άλλο που το κατάστημα σου. Τζαι προθυμοποιούμαι να τα πιάσω λάθος να λυθεί τζι εσένα το πρόβλημα σου τζι εμένα το δικό μου, τζαι λαλείς μου εν γίνεται; ΉΔΗ έκαμες λάθος, αν το ξανακάμεις ενώ έχεις μιλήσει με την υπεύθυνη σου τι σε κολιεί;<br /><br />Μιλούμε ξανά και ξανά και ξανά με την υπεύθυνη, και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να πιάσει τα στοιχεία μου και αν σε 10 μέρες δεν βρεθεί το ταίρι το σωστό να έρτω να τα πιάσω. Σίουρα; Σίουρα.<br /><br />Τζίνο που με απασχολεί τωρά είναι, αν πάω τζαι δεν μου τα διούν πίσω, τι πρέπει να κάμω εγώ; Έχω όντως εγώ το λάθος και το φταίξιμο ή τζίνοι; Μπορώ να απαιτήσω τα λεφτά μου πίσω ΌΙ ΣΑΝ πίστωση για το ίδιο κατάστημα εφόσον δεν φταίω εγώ για το λάθος;<br /><br />Ξέρει κανένας τι παίζει; Έκαμε κανένας έτσι πατάτα ποττέ του όξα είμαι μόνο εγώ τζαι ο παπάς μιας συμμαθήτριας μου στο δημοτικό που εγόρασε της κόρης του που την Αγγλία αθλητικά τζαι ήταν τζαι τα 2 αριστερά;!;! (τούτο ξεπερνά με τζι εμένα!!!)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7744454195590366760?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-72350063708116707472011-10-29T14:02:00.000+03:002011-10-29T14:02:33.025+03:00Εψές επήα με μια φίλη για ένα καφέ. Σαν επηένναμε είδαμε έξω που τη Βουλή κάτι τύπους με κάμερες κλπ τζαι μια blow up doll. Αν μάθετε τι εγυρίζαν πέτε μου τζι εμένα.<br />Ύστερα επεράσαμε έξω που το Μουσείο τζαι είδαμε τη στάση που ετοποθετήθηκε για τα ποδήλατα. Ήπιαμε τον καφέ μας, τζαι είπαμε να δούμε τι παίζει με τα ποδήλατα.<br />Εκάτσαμε να μελετήσουμε λίο τη φάση, ήρταν 2 παιδιά, καλαμαράδες, τζαι τζίνοι ήταν κουρτισμένοι να πιάσουν. Είπα τους ότι ήξερα, τζαι επιάσαν τα ποδηλατά τους τζι εφίαν.<br /><br /><a href="http://www.podilatoendrasi.com.cy/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=1"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-EyAJjOBlvPE/TqvdGo2ngEI/AAAAAAAAATU/CuzHhjWkpLY/s1600/bike.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="131" width="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-EyAJjOBlvPE/TqvdGo2ngEI/AAAAAAAAATU/CuzHhjWkpLY/s320/bike.jpg" /></a></div></a><br /><br /><br /><br />Εμείς είπαμε να πιάσουμε που ένα τζαι να πάμε ως τον Άγιο Δομέτιο να τα αφήσουμε. Επήραμεν ένα αυτοκίνητο τζιαμέ τζαι επήαμε πίσω στο μουσείο. Επιάσαμε που έναν (εμένα εν του άρεσκεν η κάρτα μου τζι έκαμεν μου κούτσια ώσπου να με δεχτεί αλλά τελικά όλα καλά) τζαι εκάμαμεν ένα γυρό τζιαμέ στην πλατειούδαν να δούμεν αν αθυμούμαστεν να κάμνουμε ποδήλατο γιατί τζαι οι 2 μας είχαμε που το δημοτικό να κάμουμεν (εγώ είχα παιδικό ποδήλατο να καταλάβετε, εν είχα ποττέ μου κανονικών διαστάσεων). Εθυμηθήκαμεν (τελικά αλόπως εν αλήθκεια που λαλούν ότι εν το ξιάννεις ποττέ) τζαι εξεκινήσαμεν. Άψαμεν τα φωτούθκια μας, η μια η σέλλα είχε νάκκον πρόβλημα αλλά εν εμπορούσαμεν να κάμουμεν διαφορετικά, εχαμήλωνεν μόνη της, εν εμείνισκεν πάνω, τζαι εγύριζεν ποτζί ποδά, τζαι εξεκινήσαμεν. Δυστυχώς εν είχε παντού ποδηλατόδρομο, οπότε σε κάποια σημεία εχρησιμοποιούσαμεν τα πεζοδρόμια (άμα μας εχωρούσαν τζαι ΑΜΑ δεν είχε παρκαρισμένους χώρκατους πάνω), ή επηένναμεν που μες στες γειτονιές άμα ούτε το πεζοδρόμιο εν αρκούσε, τζαι εθυμηθήκαμε που ήμαστουν μωρά τζαι εγυρίζαμεν με τα ποδήλατα μες στους δρόμους άνενιας. Μετά στην Αγίου Παύλου επιάσαμεν τον ποδηλατόδρομο τζαι εφτάσαμεν στη στάση.....<br /><br /><br />...για να συνηδητοποιήσουμε ότι η στάση δεν ήταν σε λειτουργία. Επικοινωνήσαμε με τη γραμμή βοήθειας, οι οποίοι "δεν εμπορούσαν να μας βοηθήσουν επειδή δεν εξεκίνησε ακόμα κανονικά η λειτουργία"- μάλλον έτσι γίνεται πλέον, κάμνεις εγκαίνια τζαι ΜΕΤΑ αρχίζεις να δουλεύκεις. Ασπούμε εσύ ήντα δουλεύκεις άμα δεν δουλεύκετε "κανονικά". Τζαι διερωτούμαι πώς θα είναι το "κανονικά"... Τέσπα. Μακάρι να μέννεν άσhημα τα πράματα όπως τα θορώ να πηένουν.<br /><br />Με οτύτα τζαι με τζίνα έπρεπε να κάτσουμε να δούμε τι ήταν να κάμουμε, πώς θα τα επέρναμεν πίσω. εγώ κουρασμένη εν ήμουν. Επόνουν λίο τον κώλο μου, αλλά ντάξει. Η άλλη ήταν κουρασμένη, ήταν πιασμένη, επόνησεν την πλάτη της, με λία λόγια δεν είχε περίπτωση να πάει πίσω με το ποδήλατον. Εκάλεσα ενισχύσεις. Ήρτεν η αναπληρωματική, το Πελλόπλασμαν (η οποία φιλοξενεί ένα γατάκι που ψάχνει σπίτι γιατί έχασε τη βιολογική του μάμμα παρεπιμπτόντως), και με τη συνοδεία της άλλης με το αυτοκίνητο επήραμεν τα τζι αεπαραδώσαμεν τα στο Μουσείο πάλε.<br /><br />Επληρώσαμεν που 3 ευρώ γιατί με ούλλη τούτη την ιστορία εκαθυστερήσαμε (αν και κατ' εμένα άδικα επληρώσαμε, δεν υπήρχε καμία προειδοποίηση ότι οι άλλες στάσεις ήταν εκτός λειτουργίας)<br /><br />Το καλό μας επεράσσαμεν καλά, είπαμε να το ξανακάμουμε (μετά τις 7 Νοεμβρίου που θα λειτουργούν όλα "κανονικά"). ΑΛΛΑ αναγνώστη μου....<br /><br />ΑΛΛΑ, λέω, εσύ που είσαι αθλητικός και σπορτίφ τύπος και πολύ ολτέρνατιβ σε παρακαλώ, αν έχεις κανένα μυστικό ρέμεντι για τον πόνο του κοκκάλου του κώλου, πλίζ ντου σhέαρ γιατί ο πόνος είν'αβάσταχτος και δνε μπορώ ούτε να κάτσω.<br /><br />Ευχαριστώ. This is Moonlight signing off.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7235006370811670747?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-3955714236032384912011-10-27T09:00:00.036+03:002011-10-27T09:12:42.288+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tnQfrQ1wqW8/TqfKtwOUtSI/AAAAAAAAD6w/L1DAQC3OKuk/s1600/cake2.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="331" src="http://1.bp.blogspot.com/-tnQfrQ1wqW8/TqfKtwOUtSI/AAAAAAAAD6w/L1DAQC3OKuk/s400/cake2.gif" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Happy Birthday! :)</b></span></div><br /><br /><b>Χορηγοί επικοινωνίας:</b><br /><table align="center" border="0"><tbody><tr> <td align="center" valign="top"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-roVXbaJTCUw/TqfD73R4NHI/AAAAAAAAD6Q/domE-oijhBo/s1600/tripato.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://4.bp.blogspot.com/-roVXbaJTCUw/TqfD73R4NHI/AAAAAAAAD6Q/domE-oijhBo/s200/tripato.gif" /></a></div></td> <td align="center" valign="top"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CYO0lEL1sXo/TqfDtQYjE_I/AAAAAAAAD6I/0tzSFfriYeE/s1600/xounta2.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://3.bp.blogspot.com/-CYO0lEL1sXo/TqfDtQYjE_I/AAAAAAAAD6I/0tzSFfriYeE/s200/xounta2.gif" /></a></div></td> <td align="center" valign="top"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-BZITjc7uvZU/TqfIwoc15DI/AAAAAAAAD6g/pjLiyW86azc/s1600/metaxa2.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://3.bp.blogspot.com/-BZITjc7uvZU/TqfIwoc15DI/AAAAAAAAD6g/pjLiyW86azc/s200/metaxa2.gif" /></a></div></td> </tr></tbody></table><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-395571423603238491?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-6556603319999236792011-10-23T23:00:00.000+03:002011-10-23T23:00:11.882+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/WIF4_Sm-rgQ" width="360"></iframe><br /><br />Τούτο το τραγούδι είχα το ακούσει στην original εκτέλεση του Cohen, παλιά, αλλά τες τελευταίες δύο βδομάδες είναι το πρώτο τραγούδι που ακούμε στο μάθημα σύγχρονου μπαλέτου...<br />Για κάποιο λόγο συγκινεί με πάρα πολλά, δίνει το στομάχι μου κόμπο, θέλω να κλαίω τζαι να κάμω εμετό που το μαράζι που νοιώθω.<br />Εν ξέρω γιατί, εν μπορώ να το δικαιολογήσω, αρέσκει μου τόσο πολλά να το ακούω ακόμα τζαι έτσι όπως γίνουμαι...<br />Που την Παρασκευή ως σήμερα, άκουσα το τουλάχιστον 15 φορές τζαι ακόμα νοιώθα τα ίδια πράματα αλλά εν θέλω να το αποφύγω, ούτε το εβαρέθηκα.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">I've heard there was a secret chord<br />That David played, and it pleased the Lord<br />But you don't really care for music, do you?<br />It goes like this<br />The fourth, the fifth<br />The minor fall, the major lift<br />The baffled king composing Hallelujah<br /><br />Hallelujah, Hallelujah<br />Hallelujah, Hallelujah<br /><br />Your faith was strong but you needed proof<br />You saw her bathing on the roof<br />Her beauty in the moonlight overthrew you<br />She tied you to a kitchen chair<br />She broke your throne, and she cut your hair<br />And from your lips she drew the Hallelujah<br /></div><div style="text-align: center;"> Hallelujah, Hallelujah<br />Hallelujah, Hallelujah<br /><br />Baby I have been here before<br />I've seen this room, I've walked this floor<br />I used to live alone before I knew you.<br />I've seen your flag on the marble arch<br />Love is not a victory march<br />It's a cold and it's a broken Hallelujah</div><br /><div style="text-align: center;"> Hallelujah, Hallelujah<br />Hallelujah, Hallelujah<br /><br />There was a time when you let me know<br />What's really going on below<br />But now you never show it to me, do you?<br />And remember when I moved in you<br />The holy dove was moving too<br />And every breath we drew was Hallelujah<br /><br />Hallelujah, Hallelujah<br />Hallelujah, Hallelujah</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Maybe there’s a God above<br />But all I’ve ever learned from love<br />Was how to shoot at someone who outdrew you<br />It’s not a cry you can hear at night<br />It’s not somebody who has seen the light<br />It’s a cold and it’s a broken Hallelujah<br /><br />Hallelujah, Hallelujah<br />Hallelujah, Hallelujah</div><br /><br />Έχει κι άλλο αλλά ο παρέας ως δαμέ τραγουδά δαμέ...<br /><br />Εσείς ενοιώσετε έτσι για συγκεκριμένο τραγούδι ποττέ;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-655660331999923679?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-46143761393018468562011-10-22T14:38:00.000+03:002011-10-22T14:38:53.172+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ήταν να κάμω ποστ με τίτλο το κωλομέρι έτσι για να συνεχίσει η σειρά με τον κώλο και την πουλλού...αλλά τελικά αρκέψαν τα ρεζιλλίκια σας τζαι είπα εν χρειάζεται.<br /><br />Τα ποστ σας με τα ρεζιλλίκκια εν πολλά κκουλ, τζαι όποιο διαβάσω προσπαθώ να σκεφτώ κάτι ανάλογο ή μη που να μου έτυχε...<br /><br />Κάποια πράματα σίουρα θα μου ετύχαν που ήμουν πιο μιτσιά, αλλά όπως είπα κάποιου, πρέπει να είπα τόσες φορές ότι δεν εγίναν που επίστεψα το τζαι μόνη μου τζαι πλέον εν σάννα τζαι εν έγινε ποττέ τίποτε. Γι'αυτό δεν θυμούμαι τίποτε.<br /><br />Μα εν δυνατόν να μεν έτυχε τιποτε πιο πρόσφατο να το θυμούμαι ρε παιδί μου;<br />Ναι...μπορεί να είναι δυνατόν...<br /><br />Εσυνηδητοποίησα, θκιεβάζοντας τα δικά της <a href="http://drprasinada.blogspot.com/2011/10/blog-post_21.html">Πρασινάδας</a>, ότι άμα εβρέθουμουν σε μια περίσταση όπου ενόμιζα ότι ήταν&nbsp; να γίνω ρεζίλι, απλά απέφευγα τα δύσκολα.<br /><br />Όταν ήμουν δημοτικό ήταν της μοδός τα γενέθλια στο μπόουλινγκ, τζαι ούλλοι επαίζαν τζαι μπόουλινγκ. Εγώ αντρέπουμουν τζαι εν έπαιζα.<br />Ο δάσκαλος της γυμναστικής έβαλλε μας να κάμνουμε ασκήσεις και μετά να παίζουμε μπάσκετ ή ποδόσφαιρο. Εγώ έκαμνα τες ασκήσεις τζαι απλά επέμενα τζαι δεν έπαιζα παιχνίδια.<br />Τούτο εσυνεχίστηκε τζαι στο λύκειο. Έκαμνα τες ασκήσεις, τα αερόμπικς, τους χορούς, αλλά ποττέ δεν έπαιζα ομαδικό άθλημα εκτός που βόλεϊ. Το βόλει εν το μόνο που επροσπαθούσα επειδή ήμασταν χωρισμένοι λόγω γηπέδου σταθερά σε 2 ομάδες, εν εχριεάζετουν πχ να θυμούμαι ποιος εν στην ομάδα μου τζαι ποιός όι, ή να θορώ ΤΖΑΙ τη μάππα, ΤΖΑΙ γυρώ μου!<br />Στο μπαλέτο 10 χρόνια δεν έδειχνα συναίσθημα. Εστέκουμουν πάντα πίσω (και δεν είχε κανένας αντίρηση γιατί ήμουν ψηλή και ήταν λογικό) και έκαμνα σωστά μεν τες ασκήσεις μου, αλλά χωρίς συναίσθημα δε.<br />Έμαθα να οδηγώ. Για την εξέταση της οδήγησης δεν απαιτήτουν να μάθουμε παράλληλο παρκάρισμα. Αποτέλεσμα ήταν να&nbsp; μεν μου μάθει κανένας ποττέ.<br />Τζαι ποττέ δεν το επροσπάθησα αν είχε κόσμο γυρώ μου να θωρεί ή να περιμένει. Επροτιμούσα να παρκάρω κάπου μακριά τζαι να περπατήσω ασπούμε.<br />Στο πανεπιστήμιο είχαμε μάθημα γεωπολιτικής. Ο καθηγητής μας ένας <strike>φωτεινός </strike>παντογνώστης, πραγματικά πολλά σπουδαίος επιστήμονας. Ακόμα εν ήβρα λάθος στα πράματα που μου ελάλεν ανά διαστήματα. Για το κυπριακό, για τα πετρέλαια του κόσμου, για τα νερά, για το Ισραήλ, για την Τουρκία, για την Ελλάδα, το Λίβανο, τα πάντα. Τζαι μιλούμε είπε μας πριν 6 χρόνια πράματα που για τζίνον ήταν όουλντ νιούζ τζαι σήμερα αρκέψαν τζαι φαίνουνται στην πραγματικότητα... Που λέτε, είχαμε τούτο το μάθημα. Ναι, να μάθω ότι ύλη θέλεις. Να σhηστώ να την καταλάβω για να τη μάθω νερό. Να καταλάβω τι με ρωτούν τζαι γιατί απαντώ τζίνο που απαντώ. Αλλά προφορικά; Τζαι να ξέρει ότι είμαι τζαι Κυπράια; Τζαι να με ρωτά πράματα που μπορεί να έπρεπε να ξέρω τζαι να μεν τα ξέρω; Όι, εν επήα να δώσω. Εθκιέβασα, έμαθα τα, αλλά επειδή ήταν προφορικό εν επία. Ούτε την επόμενη φορά. Ούτε την επόμενη. Ούτε την επόμενη. Στο τέλος επήα, την τελευταία φορά που εξέτασε ο ίδιος το μάθημα του πριν φύει που το πανεπιστήμιό μου. Τζαι ήταν πολλά καλός. Είπα του τζαι ότι είχα τούτο το θέμα τζαι εν έρκουμουν να δώσω ενώ εθκιέβασα τα 1000 φορές. Είπα του τζαι ότι ένοιωθα ότι εν ππόιντλες να του τα λαλώ όσο καλά τζαι να τα ξέρω, γιατί νοιώθω σαν το μωρό. Σάννα τζαι ανακάλυψα την τασhινόπιττα. Λαλεί μου εν περιμένω να μου πείτε κάτι ουάου. Να δω αν επροσπαθήσετε για τζίνα που είπαμε, τζι αν μπορείς να μιλήσεις για κάτι άλλο έννα το καταλάβω τζαι θα μιλήσουμε.<br /><br />Σιγά σιγά εκατάλαβα ότι έννεν φυσιολογικό τούτο το πράμα που κάμνω πάντα. Ενόμιζα ότι τούτο εν το φυσιολογικό, ότι έτσι εκάμναν ή έτσι έπρεπε να κάμνουν ούλλοι...<br /><br />Αλλά τελικά έμαθα ότι η αρφή μου έπαιξε μπόουλινγκ, ότι είχε και άσχετους στο μπάσκετ στο σχολείο, ότι όταν εγώ έκαμνα τες ασκήσεις, τζαι μετά έδειχνα τους τες εγώ αντί η δασκάλα στο λύκειο, είχε που δεν εκαταλαβαίναν τι έπρεπε να κάμουν, πόσο μάλλον να το κάμουν τζιόλας. Έμαθα ότι μπορεί να μεν χορεύκουν ούλλοι καλά, τζαι χέι, εν θα γίνουμε ούλλοι μπαλαρίνες, άρα γιατί να μεν το ευχαρισκιούμαστε σαν χορεύκουμε; Έμαθα ότι κάμν ότι μπορώ τζαι αν κανεί, καλώς.<br /><br />Εν έχω κουράγιο για τα πάντα ακόμα, ούτε ξέρω αν θα έχω ποττέ, αλλά τουλάχιστον μπορεί σε 5 χρόνια να έχω κάτι να πω αν οι άλλοι μιλούν για τα ρεζιλέματα της ζωής τους. Τζαι νομίζω ότι εν καλό βήμα τούτο.<br /><br />Πλέον όμως γίνουμαι ρεζίλι κάθε εβδομάδα στο μάθημα κκοντέμποραρι μπροστά σε κόσμο <strike>-και τι κόσμο</strike>, τζαι αμ νοτ γκίβινγκ απ, άρα κάπου πάμε...κάπου πάμε.....<br /><br />Μπόνους: Πριν λίο καιρό επήα με μια φίλη μου να φάμε κρέπα. Ως τότε επαραγγέλαμε τζι επληρώναμε τζαι εφέρναν την στο τραπεζάκι. Τζίνη τη μέρα όμως ήρτεν άθρωπος τζι έπιασε παραγγελία τζαι εσέρβιρέ μας κανονικά. Εγώ εν είχα μετρητά τζαι είχα πει με τη φίλη μου να πληρώσει τζαι να πάμε φεύγοντας στην τράπεζα κοντά να πιάσω cash να της δώσω. Τρώμεν, πολλά ωραία η κρέπα μου, εσπάσαμεν, τζαι σηκωνούμαστε τζαι φέφκουμε. Φερ΄νει με σπίτι η κοκόνα τζαι θυμούμια τα λεφτά της! Λαλώ της κόρη, εν επήαμε τρά....κόρη επληρώσαμε;;;;;;; Τζαι συνηδητοποιούμε ότι εφύαμε χωρίς να πληρώσουμε!!!! Ρεζίλι! Εσκεφτήκαμεν να μεν πάμε πίσω (ποττέ ξανά)...ρεζίλι να πάμε να πούμε γεια σας ξέρετε εφάαμε εφύαμε ήρταμε τωρά θέλουμε τζαι το λοαρκασμό.<br />Τελικά επήαμε στην τράπεζα τζαι εκατέβηκα, επήα στο ταμείο τζαι λαλώ του παιθκιού... ε....εφύαμε....τζι εν σας επληρώσαμε! απαντά μου... ε.... εκατάλαβα το! Έδωκε μου το λοαρκασμό, είχε με χρεώσει τζαι ένα καφέ που εν ήπιαμε, τζαι είπα τους το, επλήρωσά τους, εξήγησα τους τζι έτσι βιαστηκά ότι ήταν η πρώτη φορά που εν επληρώσαμε που πριν φάμε, ότι εξεχαστήκαμε κλπ, τζι έφυα... τελικά εν ήταν τζαι τοσο άσhημο...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4614376139301846856?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-50392015253957618042011-10-19T10:03:00.000+03:002011-10-19T10:03:30.644+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Φακκούν μου οι παρεξηγήσεις.<br /><br />Φακκούν μου παραπάνω άμα εν με άτομα που εν ξέρω καλά τζαι δεν μπορώ να κάμω συζήτηση να εξηγηθώ μαζί τους. Δηλαδή αν εν με πελάτη, ή με κάποιον απλά γνωστό, ή αν εν με κάποιον με τον οποίο δεν έχω άμεση επαφή να του μιλώ τζαι να μου μιλά μες στα μούτρα.<br />Φακκούν μου γιατί δεν είμαι καθόλου διπλωμάτισσα, μιλώ πάντα αυθόρμητα, τζαι δεν χώννω τζίνο που θέλω να πω πίσω που κουβέντες τζαι λοούθκια με αποτέλεσμα να παρεξηγούμαι σε τζίνους που δεν με ξέρουν.<br /><br />Τζαι το πιο εκνευριστικό είναι όταν ξέρω πως ο άλλος εν άτομο με το οποίο μπορώ να συνεννοηθώ, έννεν ένας υπερόπτης γέρος πελάτης που βαστά <strike>το Θεό που τα μπολς</strike> ριάλλια, έννεν μια θείιτσα-<strike>κυριολεκτικά </strike>μεταφορικά, που θα πάθει εγκεφαλικό ή θα κατεβάσει τα μούτρα της ως χαμέ αν της πεις 2 πράματα αλλιώς από ότι εν μαθημένη να τα ακούει. Όταν δέννεν μια χαζή μιτσιά που πιστεύκει ό,τι της πουν (άμα βάλεις άλας μες στο φαί ΣΑΝ μαειρεύκεται ΔΕΝ μετρά για άλας, άρα βάλε του αθρώπου που έχει πίεση τζι εν θα πάθει τίποτε), έννεν ένας φανατισμένος ρέμπελλος που ξέρει μόνο το κόμμα τζαι την ομάδα του.<br /><br />Νευριάζω άμαν εν ένας άθρωπος με τον οποίο νοιώθω ότι μπορώ να συνεννοηθώ, απλά δεν ευνοούν οι συνθήκες. Τζαι δεν με κόφτει πόσο μικρό τζαι ασήμαντο μπορεί να εν για κάποιον άλλο το θέμα, για μένα εν πολλά σημαντική η όποια παρεξήγηση υπάρχει στον αέρα, άμα εν για θέμα το οποίο δεν ΕΘΕΛΑ να γίνει παρεξήγηση.<br /><br />Τέσπα, αυτή είναι μια δημόσια απολογία (αφού δεν μπορώ να κάμω εξήγηση, ας απολογηθώ) σε άτομο που νοιώθω ότι με παρεξήγησε.<br /><br />---Πις εντ λαβ έβριμπαντι.---</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5039201525395761804?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-77068634548343602572011-10-18T13:20:00.000+03:002011-10-18T13:20:33.133+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Όσοι είσαστε μανιακοί ταξιδευτές, στο νου ή στην αληθινή ζωή σας, κοπιάστε στο <a href="http://bloggerstravel.blogspot.com/">νέο μπλογκ</a> που στήνουμε για τα ταξίδια. Διαβάστε την εισαγωγή και τα πρώτα ποστ από τες φιλενάδες μου τη Μαριλού και την Αλισαβού.<br />Όπως είχα πει, γράφουμε είτε για ένα εστιατόριο, ένα μουσείο ή για μια πόλη ή μια χώρα. Γράφουμε για την Κύπρο, την Ευρώπη, τον κόσμο όλο.<br />Όποιος θέλει να προσφέρει ας μου στείλει ένα mail στο paintitmoonlight(at)gmail(dot)com για να του δώσω πρόσβαση.<br /><br />Τα φιλιά μου σε όλους σας!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7706863454834360257?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-85963001635913988442011-10-17T16:52:00.000+03:002011-10-17T16:52:03.039+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εθκιέβαζα ότι άμα ο οργανισμός σου έχει πραγματική ανάγκη για κάποια ουσία, έρκεται σου όρεξη για τζίνο το πράμαν!<br />Ασπούμεν κάποιος που τρώει τοίχους, μπορεί να έχει ανάγκη να τρώει ασβέστιο...<br />Εγώ εν φυσιολογικό που θέλω να τρώω λιβανέζικα κατεϊφούθκια με χαλεπιανό και άλλα σάγλικα πράματα; (Όι εν υποσιτίζουμαι!)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8596300163591398844?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-18450106230501960062011-10-13T20:04:00.001+03:002011-10-13T23:47:30.834+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">αφού παίζουμεν ούλλοι, παίζω τζι εγώ....<br />Τώρα να δούμεν τι παίζει με την πάρτη μου...<br /><br /><br />1. Εμέθυσα πρώτη φορά στα 12 μου. Είχα πάει κατασκήνωση τζαι τελευταία νύχτα εκάμαμε επιδρομή στην κουζίνα τζαι εστύλλωσα την μπουκάλα με το μπράντυ για τες τρούφες. Ύστερα επήα να φκω σε ένα τραπέζι τζαι έππεσα κάτω, ευτυχώς ήταν το μοναδικό αγόρι τζιαμέ τζι έπιασε με. Ούλλη νύχτα έκαμνα εμετούς, τζαι την άλλη μέρα έκαμνα εμετούς χολή. Εν έχει πιο χτιτζιάρικο πράμα.<br /><br />2. Εν πίννω ποττέ καφέδες τζαι ένερτζυ ντρίνκς. Ήπια που ήμουν μιτσιά φραπέ γλυκό ούλλο γάλα τζαι δεν μου άρεσε, ήπια τζαι μια φορά ένα καπουτσίνο με γεύση γιατί ήταν να είμαι για δεύτερη νύχτα ξύπνια, τζαι τζίνο ήταν. Τα ένερτζυ ντρινκς θυμίζουν μου τη χολή που σας είπα πριν...<br /><br />3. Πιστεύκω ότι θα ήμουν πολλά καλή ηθοποιός αν και όσες φορές στα νιάτα που καλέστηκα να κάμω τούτο το πράμα αντρέπουμουν να είμαι καλή. Άμα θέλω όμως είμαι καλή...<br /><br />4. Τρίτη γυμνασίου, τελευταίο τρίμηνο είχα διαγωγή κοσμία. Στο λύκειο κάθε χρόνο αριστείο.<br /><br />5. Άμα θορώ να παίζουν παιχνίθκια τύπου περπατώ και πάω (tomb rider τζαι όι duke nukem) ζαλίζουμαι.<br /><br />6. Είμαι τουρτούρα. Ναι, το καλοκαίρι εν κυκλοφορώ στους 40 τζαι να μεν δρώννω, αλλά λαλώ σας ότι φέτος έφκαλα το πάπλωμα που το κρεβάτι μου για 2 εβδομάδες ούλλο το καλοκαίρι. Τωρά τζοιμούμαι με πάπλωμα τζαι μακριές πιζάμες.<br /><br />7. Είμαι λίο δικατάτορας τζαι θέλω να γίνεται πολλά συχνά το δικό μου αλλά προσπαθώ να το αποβάλω. Τζαι εν θεωρώ ότι είμαι παράλογη. Απλά ότι έχω πάντα δίκαιο. <span style="font-size: xx-small;">Εκτός άμα έχω άδικο.</span><br /><br /><div style="color: #e06666;"><span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: small;">Μπόνους:</span></span></div><div style="color: #e06666;"><br /></div><div style="color: #e06666;"><span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: small;">8. Εν μου αρέσκουν τα παιδικά. Εκτός ο Nemo που μου άρεσε πολλά. Ότι άλλο είδα ήταν γιατί κάτι μου είπαν/κάτι εθκιέβασα αλλά να ενθουσιαστώ δεν ενθουσιαστηκα. Τζαι γενικά δεν με τραβούν να τα δω.</span></span></div><div style="color: #e06666;"><br /></div><div style="color: #e06666;"><span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: small;">9. Όταν ήμουν μιτσιά, δεν εμπορούσα να θωρώ να φιλιούνται ούτε στες ταινίες. Έκλεια τα μάθκια μου τζι εγύριζα που την άλλη. Ακόμα νοιώθω άβολα να θωρώ σκηνή που να φιλιούνται τζαι να είμαι με τους γονείς μου.</span></span></div><div style="color: #e06666;"><br /></div><span style="color: #e06666;">10. Σε μια φάση της ζωής μου, επήεννα 6 ώρες την εβδομάδα μίνιμουμ μπαλέτο. ΄Ερκουμουν σπίτι τζαι έτρως 2 κιλά κλεμεντίνες. Φρουτιέρα που τη μια, βουνό με φλούδες που την άλλη.</span><br /><span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span> </span><br /><br /><span style="font-size: xx-small;"> </span><br /><span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: small;">Έχει κανέναν που εν έπαιξε; Θέλω να θκιεβάσω για ούλλους πράματα, αφού εγώ εν είχα καμιά αποκάλυψη να κάμω!!!!!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1845010623050196006?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-86439235192690780592011-10-11T22:45:00.000+03:002011-10-11T22:45:23.308+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Είδετε ποττέ το ινδικό θρίλερ;<br />Όι;!;!;!<br />(ξέρω ότι εν υπάρχει στην ελληνική το σύστημα ερωτηματικό θαυμαστικό, αλλά φανταστείτε τι ακολουθεί για να το χρησιμοποιώ εγώ!)<br />Τολοιπόν, το ινδικό θρίλερ έτο δαμέ. Πηέννετε σπίτι σας (ή μαζέωετε συναδέλφους σας γυρώ γυρώ τζαι δέτε το-εγώ προτείνω έτσι χορογραφία για το επόμενο flash mob μπάι δε γουέι.)<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/x81iip6psks" width="360"></iframe><br /><br />Ε, που λαλείτε, εγώ έχω πιο σπουδαίο σόι που τούτους δαμέ τους τσιαμπάες.<br />Δέτε το θείο τζαι τη γυναίκα του (για της οποίας το σύγκαμμαν εμιλήσαμε στο προηγούμενον ποστ) τζαι την οικογένειά της. Τζαι γελάστε.<br /><br /><br />Εν με αφήνει να το κάμω εμπέντ, οπότε τσιλ <a href="http://www.youtube.com/watch?v=zY7w7wJTtJw">χίαρ </a>πλις.<br /><br />Αισθανθείτε ελεύθεροι να σχολιάσετε.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8643923519269078059?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-48223265710922404412011-10-09T03:33:00.000+03:002011-10-09T03:33:45.339+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πιθανόν τούτου του κώλου να μεν του αξίζει μια θέση με κεφαλαίο στον τίτλο ενός ποστ σε τούτο το μπλογκ, αλλά εφαίνετουν πιο όμορφος (ο τίτλος) έτσι.<br /><br />Σήμερα, φίλοι μου, ήρτα το απόγευμα σπίτι όπου είχαν αφιχθεί ο θείος μου (ο οποίος μένει εξωτερικό και ήρθε για διακοπές στο εξοχικό του τζαι ήρτε να μας δει στη Λευκωσία για λίες μέρες) με τη γυναίκα του.<br />Ναι, η γυναίκα του έννεν η θεία μου, μεν σhοκάρεσαι.<br />Μπαίνω λοιπόν, σπίτι, και κατευθύνομαι προς την κουζίνα<strike> όπου εμυρίζαν προκλητικά τα σουτζουκάκια της μάνας μου</strike> όπου άκουα φωνές.<br />Η μάνα μου να κάθεται στο τραπέζι, και η γυναίκα του θείου μου με μια φανέλα τζι ένα βρατζί να στέκεται μες στη μέση της κουζίνας. Ο παπάς μου να πηεννοέρκεται πάνω κάτω να σάσει τα ταιρκαστά του να ψήσει σουγλούθκια.<br />Μετά το αρχικό σhοκ της θέας της γυναίκας με το βρακί, εχαιρέτισα (χάααι! νάις του σι γιου!!! γουέλκαμ!!!) και η&nbsp; μάμμα μου μου είπε μια λέξη: ΕΣΥΓΚΑΨΕΝ.<br /><br />Γυρίζω θωρώ την τύπισσα, λαλεί μου γιές, φρομ δε χορς ράιτινγκ, γιου νόου, φρομ ολ δε.... σιιιι!!!<br />Τζαι κατεβάζςι το βρακί της τζαι ανοίει μου τα κολοβούτσια της φίλε μου, να δω το σύγκαμμα της!!!!!<br /><br />Τζαι μετά που <strike>εξεπέρασα το δεύτερο σhοκ</strike> το εξανατράβησε πάνω, ακολούθησε ελάπορεϊτ περιγραφή του πώς και γιατί εσύγκαψεν κάμνοντας ιππασία.<br /><br />Ο παπάς μου εμπήκε μέσα ευτυχώς, τουλάχιστον την ώρα που εφόρεν το βρατζίν.<br /><br />Πε μου ότι εν θέλεις τζι εσύ έτσι προϋπάντηση έσσω σου αύριο (που μια 60χρονη γυναίκα συγγενή σου)!!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4822326571092240441?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-87438342147645081312011-10-06T13:12:00.000+03:002011-10-06T13:12:11.701+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Απολογούμαι στους φανατικούς αναγνώστες που δεν απάντησα στα σχόλια του προηγούμενου ποστ, θα απαντήσω, αλλά προς το παρός, έπρεπε να εκφράσω μια απορία:<br /><br />Πόσο πρόβλημα έχουν οι άντρες τζαι εν τόσο μεγάλη η αγορά για penis enlargment κόλπα; Έχει τόσο κόσμο που αντιμετωπίζει έτσι θέμα τζαι ψάχνεται; Τζαι εν τόσο απελπισμένος που θα δοκιμάσει οτιδήποτε; Τζαι τόσο τζοιμισμένος που να ππέσει σε έτσι παγίδες;<br /><br />Εν τούτες οι πελλάρες τελικά που με κάμνουν τζαι απορώ για την αθρωπότητα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8743834214764508131?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-52382377369645879172011-10-05T15:23:00.000+03:002011-10-05T15:23:24.532+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Έχει 2 χρόνια που είμαι με τα χάπια.<br />Πριν βιαστείτε να πείτε αν μου φαίνεται ή όι, εννοώ αντισυλληπτικά.<br /><br />Επερνούσα για χρόνια πολλά (μωρό μου για τα γενέθλιά σου-ουουου) πολλά επίπονες περιόδους, ώσπου τζαι εξεκίνησα τα χάπια.<br /><br />Ήμουν πολλά happy Με το χάπι, ούτε επάσhηνα (i did αλλά όι λόγω λιμάγκρας), ούτε είχα περίεργα φουσκώματα, ούτε καμιά παρενέργεια.<br />&nbsp;Ήταν η σωτηρία (Μπέλλου) μου.<br /><br />Πριν μερικούς μήνες που επήα στη γιατρό για τη συνταγή μου, είπε μου καλά είναι να δοκιμάσω να τα σταματήσω 1-2 μήνες για να λειτουργήσω τζαι λίο που μόνη μου, τζαι για να δω αν πονώ ακόμα ή όι...<br /><br />Επέρασε σχεδόν ένας μήνας, περιμένω να περιοδεύσω τζαι είμαι κακκά πατητά, φίλε αναγνώστη!<br />Ούλλη νύχτα πονώ την τζοιλιά μου, την πλάτη μου, έχω ρίγη, έχω σπασμούς, νοιώθω ότι εκοπήκαν τα πόδια μου, τα χέρια μου, όπου έχω αρθρώσεις.<br /><br />Εψές ήταν το αποκορύφωμα. Έππεσα να τζοιμηθώ τζαι ένοιωθα σαν την άρρωστη. Τόσο πολλά που η ώρα 1 μιση εσκέφτουμουν να πάω να ξυπνήσω τη μάνα μου να της πω ότι εν είμαι καλά τζαι τι να κάμω...<br /><br />Τελικά φυσικά έκρυψα ώσπου τζι ετζοιμήθηκα, αλλά σήμερα ήμουν σαν το ζόμπι στη δουλειά, τζαι τωρά θορώ τα σhέρκα μου να πατούν κουμπιά τζαι απορώ πώς τα ταράσσω τα δάχτυλα μου επειδή εν σάννα τζαι εν τα νοιώθω...<br /><br />Επεράσετε έτσι πράμα ποττέ; Ακούεται σας φυσιολογικό;<br />Προσπαθώ να καταλάβω αν έτσι ήμουν τζαι παλιά τζαι τωρλα φαίνουνται που πιο έντονα επδειδή έχει τόσο καιρό να τα νοιώσω, ή αν εν όντως για κάποιο λόγο ούλλα τούτα πιο έντονα που παλιά...<br /><br />Τέσπα, το τοπ είναι ότι έφκαλα σπυράκι! Ξέρεις αγαπητέ αναγνώστη που πότε έχω να φκάλω σπυράκι; Τόσο καιρό που εδιερωτούμουν τι εν τζινο το πράμα πάνω μου όποτε με εθώρουν τζαι όποτε μου έντζιζα. Τόσο που πλέον νοιώθω το πάνω μου, ενώ παλιά απλά εθώρουν το, εν το ένοιωθα σαν το αυτοκόλλητο κολλημένο πας στη φάτσα μου...<br /><br />Α! Τωρά που το είπα...Πάω να ξανατσιακκάρω ΑΜΠΑ τζαι εν αυτοκόλλητο... :S</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5238237736964587917?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-86872005538315790602011-10-02T15:18:00.001+03:002011-10-02T15:21:39.370+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ήθελα να ευχαιστήσω τον Μάρλον Μπράντο, τον Λευτέρη Πανταζή, το Μίκη Θωδωράκη, και τον Τζακ Νίκολσον για το όμορφο απογευματόβραδο εχτές.<br />Until next time, guys!<br /><br />Με αγάπη, carrot cakes και εμετούς,<br /><br />Moonlight</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8687200553831579060?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-35322027983697899322011-09-30T15:24:00.000+03:002011-09-30T15:24:14.956+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εν η δεύτερη μέρα που είμαι στη δουλειά χωρίς τη μαστόρισσα μου. Ενόμιζα ότι ήταν να πιντώ μούγιες, αλλά τελικά άφηκε μου πράματα να αναλάβω. Εχτές επήα τριφτή, τζαι σήμερα ως τωρά, το ίδιο.<br />Έθελα να γραφτώ σε κανένα επιμορφωτικό τζαι δεν ήβρα ώρα να πιάσω να ρωτήσω κάτι που ήθελα. (Άκυρη η επιμόρφωση).<br />Πρωί πρωί έκαμα μια πατάτα: ακυρωθήκαν κάτι πτήσεις που εκρατούσαμε επειδή εχτές είδα λάθος deadline, αλλά τελικά έμαθα ότι μέσα σε 3 δευτερόλεπτα μπορεί να ανοίξουν θέσεις τζαι αν έβρεις κάποιον να σου το πει, ζώζεις την πατάτα σου.<br /><br />Τέσπα, τζίνο που έθελα να πω εν ότι πρώτη φορά ξέρω ότι θα εμπορούσα να αναλάβω να κάμω κάτι αύριο το Σάββατο που σπίτι μου, ΑΛΛΑ είπα όι, ας κάμει τζαι τίποτε ο άλλος δαμέ που εν δική του τζαι τζίνου η δουλειά.<br />Πρώτη φορά σκέφτουμαι να προθυμοποιηθώ τζαι τελικά δεν το κάμνω!<br /><br />Τζαι εν αντρέπουμαι, χαίρομαι για μένα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3532202798369789932?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-15673970279200705882011-09-29T22:51:00.000+03:002011-09-29T22:51:33.482+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μα τούτη η δήμαρχος μας πκοιόν περιπαίζει ολάν;<br />Δεν ξέρω αγαπημένοι μου ποσοι και ποιοί από εσάς είστε δημότες της Λευκωσίας (εννοώ να ψηφίζετε δήμαρχο Λευκωσίας, τζαι όι Λατσιών, Αγίου Δομετίου, Στροβόλου, Έγκωμης κλπ) αλλά εγώ είμαι.<br />Κάπτε έννα είμαι τζαι δημοτική σύμβουλος (χέσε μέσα).<br /><br />Βέβαια όσα έχω να πω εν αφορούν αποκλειστικά τους δημότες Λευκωσίας, αφού ούλλοι μας επωφελούμαστε που τα έργα του Δήμου Λευκωσίας αφού είναι βασικά η πόλη μας.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-mLS4bWoCrx8/ToTMPZ5HJrI/AAAAAAAAASo/dk4BDtj68-w/s1600/%25CE%25B4%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BA%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-mLS4bWoCrx8/ToTMPZ5HJrI/AAAAAAAAASo/dk4BDtj68-w/s1600/%25CE%25B4%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BA%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" /></a></div><br /><br />Η δήμαρχος μας που λαλείτε, εφρόντισε να διαφημιστεί τωρά που προλαβαίνει για τις επόμενες δημοτικές εκλογές με τον προϋπολογισμό του Δήμου.<br />Εκυκλοφόρησε ένα έντυπο-κατάλογο, με ωράιο χαρτί, ωραίο ντιζάιν και σελίδωση κλπ, για να μας πει για τα έργα που έκαμε και που ΘΑ κάμει ο δήμος- τάχα η ίδια. Ξέρετε, τόσα χρόνι εν ήταν ανάγκη. Τωρά μιας που δεν έχουμε γενικότερα λεφτά, η πρώτη δημότης είπε να σhιονόσει μιαν κάσhια λίρες να μας δείξει τα επιτεύγματά της.<br />Να μας δείξει τα πράματα που κάμνουμε απλά για να κάμουμε τζαι δεν σκεφτούμαστε ότι κάμνουμεν τα απλά για να λαλούμε. Ότι δεν θα έχει κανένας να πει ότι ήρτεν τζαι είδες 2 πράματα της προκοπής (δέτε το νέο δημαρχειο).<br /><br />Ελπίζει ότι έννα σhαιρούμαστε κάθε μέρα που θα περνούμε όπως και τον τελευτείο ενα χρόνο έξω που το Γειώρκειο-λέγε με υπουργείο υγείας για σαφάρι τζαι να διαλύουμε λάστιχα τζαι σούστες τζαι σπονδύλους. Ελπίζει ότι έννα ξιχάσουμε το φιάσκο με το δημοτικό θέατρο. Ελπίζει ότι έννα ξιχάσουμε το δημοψήφισμα για το τι θέλουμε να γίνει το παλιό ΓΣΠ το οποίο έκαμε, έσhησε τζαι έκαμε πως δεν έγινε ποττέ τζαι έκαμε τζίνο που έθελε.<br /><br />Τζαι διερωτούμαι...έννα την ψηφίσουμε ξανά; Τζαι διερωτούμαι; Αν όι, ο επόμενος έννα εν καλλύττερος της;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1567397027920070588?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-34742373693338493162011-09-26T23:09:00.000+03:002011-09-26T23:09:29.940+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μετά το αφιέρωμα της περασμένης εφτομάδας στο μπαλέτο, σήμερα θα μιλήσουμε για το μάθημα Ζούμπα.<br />Για μένα ήταν κάτι νέο, φανταστείτε ότι φόρμες δεν είχα ποττέ στη ζωή μου, τζαι δεν μπορώ να καμπουρκάζω την πλάτη μου άμα ασκούμαι, οπότε φανταστείτε πόσο ultra-ασκήσιμη ήμουν.<br /><br />Στο μάθημα ήμασταν καμιά εικοσαρκά άτομα. Οι 10 πάνω που 35, οι 10 κάτω που 25. Πού επήαν οι γυναίκες (τζαι άντρες, γιατί όι;) 25-35; Παρακαλώ να παρουσιαστούν!<br />Οι άλλες είχαν πάει σε προηγούμεα μαθήματα, εγώ πρώτη φορά. Από ότι αντελήφθην, ήταν κάποιου είδους επίτευγμα που άντεξα τζαι έφκαλα το μάθημα... Έστω τζαι όπως το έφκαλα.<br /><br />Πάντως εν πολλά διασκεδαστικό μάθημα για κάποιον που δεν έχει δισκοπάθειες κλπ. Ο ρυθμός, η μουσική κλπ είναι εμπνευσμένα που σάλσα, ρεγκετόν, σάμπα, μερέγκε, και τις πολεμικές τέχνες.<br />Για κάποιον που βαρκέται τα πιλάτες, τα αερόμπικς και τες επαναλήψεις του γυμναστηρίου, αλλά δεν θέλει να κάμνει κάτι με ύλη, εξετάσεις, πίεση, τεχνική κλπ, είναι ό,τι πρέπει.<br />Ζωντανεύκεις, νοιώθεις ότι είσαι σε κλαμπ (βιβέντι πριν 9-10 χρόνια παρασκευή νύχτα), τζαι νοιώθεις ότι κάμνεις κάτι για σένα, χωρίς να είναι αγγαρεία.<br /><br />Αν έχετε την ευκαιρία, δοκιμάστε το. Το μότο που ήβρα στο νετ ήταν <b>Zumba: ditch the workout, join the party</b>. Εν περιγράφεται καλλύττερα!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3474237369333849316?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-73911923024130362722011-09-25T01:49:00.000+03:002011-09-25T01:49:46.004+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μόλις ήρτα σπίτι τζαι έπλυνα τα δόντια μου. Εθυμήθηκα ότι εν θυμούμαι πότε έβαψα μαλλί τζαι είπα να δω τι γίνεται με τη ρίζα. Μάλλον εν θα τα ξαναβάψω αλλά έιχα έννοια πόσο εξεχώριζε.<br />Τελικά ανακάλυψα μια άσπρη τρίχα. I'm in shock!!! :S<br /><br />(το πανεπιτήμιο εν το τέλειωσα τζαι αρκέψαν οι άσπρες ΠΗΛΕ;;;)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7391192302413036272?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-36307211132753093572011-09-22T22:50:00.000+03:002011-09-22T22:50:02.224+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">(γιατί μετά του 4 του Παπακαλιάτη τζαι το 2 της Ξιπ κλπ κλπ κλπ, έχω τζι εγώ πιο πολλά να πω)<br /><br />Οχτώ εν τα έτη μου. Εν ενοώ ότι είμαι 8 χρονών αγαπητέ αναγνώστη. Εννοώ ότι είμαι στο γαμημένο ελληνικό πανεπιστήμιο για 8 χρόνια με τούτο που ξενικά.<br /><br />Στην αρχή εξεκίνησα καλά. Είχα κάπως τη ρέουλα. Εθκιέβαζα τζαι αδιούσα τα μαθήματα που ήμουν ικανή να περάσω. (Γιατί πρώτο έτος να πάεις να δώσεις εξέταση γλωσσολογίας τζαι να περάσεις τζαι να κάμεις τζαι τες 3 εργασίες που απαιτούνταν τότε, εν λίο απίθανο.) Επερνούσα αρκετά, εν ήμουν χάλια. Εκατάφερα τζαι εμάζεψα τες μονάδες που εχρειάζουμουν για να πάω εξάμηνο εξωτερικού, το οποίο εν υποχρεωτικό για μας (αλλά κανένας εν σου διά τα λεφτά που χρειάζεται για να πάεις υποχρεωτικά). Τζαι αφού το σπίτι μου εξενοικίασα το, είπα να μείνω αλλό ένα εξάμηνο για εράσμους. Τζαι έμεινα.<br /><br />Η επιστροφή στο ελληνικό πανεπιστήμιο ήταν εφιάλτης. Οι καθηγητές εφαρμόζαν δύο μέτρα και δύο σταθμά στους τρόπους εξέτασης. Που άλλους εθέλαν εργασία, που άλλους εξέταση. Ελαλούσαν σου φύε τζαι φέρ' μου εργασία, τζαι μετά ελαλούσαν σου εν γίνεται με εργασία, θέλω εξέταση που σένα. Τζαι να περνούν τα εξάμηνα.<br /><br />Ύστερα εξεκίνησα δουλειά, τζαι είπα άτε, ας καθυστερήσω με το πτυχίο λίο, τουλάχιστον εν τρώω λεφτά που τους γονείς. Έκαμνα πρόοδο, επήεννα τζαι εδιούσα μαθήματα, έκαμνα εργασίες βίρα, επερνούσα τα που την πρώτη ότι είχε μείνει.<br /><br />Ύστερα ήρτεν η μετακόμιση στην Αθήνα. Επήα, τζαι είπα εν καλά, θα τελειώσω τις 2 εργασίες που εμείναν τζαι να έβρω καθηγητές για πτυχιακή, θα μπορώ να τους συναντήσω τζαι πιο εύκολα που τζιαμέ. Για μήνες έστελλα mails, έπιαννα τηλέφωνα, άφηννα μηνύματα σε μια συγκεκριμένη καθηγήτρια. Τίποτε. Τζαι τι εζητούσα; Να δει αν το υλικό που εθκιάλεξα να ασχοληθώ για την εργασία μου ήταν εντάξει ή αν το είχε αναλάβει άλλος. τη μια φορά η απάντηση ήταν αρνητική. Τη δεύτερη φορά έκαμε ΜΗΝΕΣ να απαντήσει ένα "ok" (έχω τζαι το mail με το "ok" της για απόδειξη αν θέλετε).<br /><br />Απάντησε, εντωμεταξύ ήρτα Κύπρο, τον Ιούνιο που μας πέρασε ετέλειωσα τες εργασίες τες 2, επαρέδωσα τεσ, εφκήκε ο ένας βαθμός επέρασα την μια, έστειλα στην υπεύθυνη του μαθήματος να κάμουμε μαζι πτυχιακή, είπε μου το οκ τζαι εξεκίνησα.<br /><br />Τζαι τωρά έμαθα ότι έφκαλε βαθμούς τζαι η άλλη τζαι έκοψε με με 4. Τέσσερα εν ο αριθμός με τον οποίο εβαθμολογήθηκε η τελευταία εργασία μου στο πανεπιστήμιο.<br /><br />Έπρεπε να ήταν αντίθετα. Να ετέλειωνα στα 4 χρόνια, τζαι να έπιαννα 8 στο γενικό μου. Αλλά όι....<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω πώς να την έβρω τη γέριμη να της μιλήσω. Δεν ξέρω τι να της πω. Να της πω να την ξαναδεί; Να της πω να μου πει τα λάθη μου τζαι να την σάσω; Γίνεται έτσι πράμα; Έννα μου πει να την κάμω που την αρκήν; Πότε θα φκει βαθμός; Εγω που θέλω να υποστηρίξω πτυχιακή τζαι να τελειώνω φέτος, τι θα γίνω; Πότε θα τελειώσω;<br /><br />Ξέρω ότι εν μπορείτε να ταυτιστείτε με την κατάστασή μου. Ξέρω ότι για τους παραπάνω που σας, αν όι για ούλλους εν αδιανόητα τα πράματα τζαι οι καταστάσεις που σας περιγράφω. Έννεν έτσι παντού στην Ελλάδα, αλλά αν θέλεις 95% σιγουριά, εν πάεις πλέον Ελλάδα για σπουδές. Όσο τζι αν αγαπώ άλλους καθηγητές μου, όση εκτίμηση τζι αν έχω για τη συγκεκιμένη σαν επιστήμονα, όσο τζαι να ξέρω ότι οι γνώσεις μου που το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο εν απίστευτες, εν μπορώ να πω σε κανέναν ξανά να το προτιμήσει, τζαι ας εν το πρώτο τζαι το μοναδικό στον κλάδο, σε Κύπρο και Ελλάδα.<br /><br />Είμαι λυπημένη, απογοητευμένη, και τούμπαλιν.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3630721113275309357?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-36974371122983735452011-09-20T23:21:00.000+03:002011-09-20T23:21:08.256+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">&nbsp;Φέτος επήρα απόφαση ότι θα ξαναγίνω φιτ. Έτσι είμαι εγώ, τα resolutions Μου εν τα κάμνω αρχή του χρόνου, κάμνω τα σε ανύποπτο χρόνο <strike>στο νου μου σε φτιάχνω, σαν μυστικό θησαυρό</strike>.<br />Έτσι εχάρηκα όταν ήβρα δουλειά τζαι είπα ότι θα υπάρξει εισροή ρευστού, εχάρηκα παραπάνω που ειδοποιήθηκα για το ριγιούνιον της σχολής μπαλέτου μου, τζαι εχάρηκα όταν έμαθα ότι θα εμπορούσα που το νέα ακαδημαϊκό έτος να ξεκινήσω πάλε τα δικά μου (μπαλέτα, σύγχρονα, ζούμπα, κλπ).<br />Όσοι με ξέρετε πλέον μεν φυρτείτε με ότι ακολουθεί.<br />Σήμερα επήα στο πρώτο μου (για την ενήλικη μου ζωή) μάθημα μπαλέτου. Είχα να χορέψω που το τέλος της 1ης λυκείου (9 χρόνια), τζαι να γυμναστώ νομίζω 4 χρόνια.<br />Επήα, το άγχος ήταν μεγάλο, η χαρά μεγαλύτερη μόνο τζαι μόνο που εβρίσκουμουν στο παλίο στούντιο που για τόσα χρόνια επρνούσα καθημερινά πόξω τζαι αναπολούσα. Το γέλιο πολλύ, ειδικά που την ώρα που ήβρα μια παλιά συμμαθήτρια ένα χρόνο πιο μεγάλη (εν τζαι ηθοποιός πλέον), η οποία ναι μεν γυμνάζεται, αλλά ώσπου να αρχίσουμε το μάθημα παίζει να έκαμε τζαι 3 τσιγάρα. Ελάλεν ότι μεταξύ ασκήσεων ζτη μπάρα τζαι στο κέντρο θα ζητήσει να κάμει μπρέικ για τσιγάρο πάλε. Τουλάχιστον εγελούσαμε.<br />Μετά εμφανίστηκε η επόμενη "μαθήτρια", η οποία ήταν παλιά η δασκάλα μας. Στα πρώτα χρόνια που εξεκίνησα στη σχολή μου ήταν η βοηθός δασκάλα μας. Πόμπα!<br />Ύστερα ήρτεν μια άλλη πρώην μαθήτρια, ένα χρόνο πιο μικρή μου. Άλλη μανιακή καπνίστρια. Ύστερα μια άλλη κοπέλλα με την κορούλα της, επίσης μαθήτρια, και μας είπε ότι το μάθημα θα είναι "γηριατρικό μπαλέτο". Μετά ήρτε άλλη μια κοπέλα που ήταν παλιά μαθήτρια και δεν την ξέρω.<br />Εμπήκαμεν, εκάμαμεν τες ασκήσεις μας τζαι ήταν μαγικό!!! Ούλλες που είχαμε ασχοληθεί, παρόλο που είχαμε τόσα χρόνια να καταπιαστούμε, εθυμούμασταν εντελώς φυσικά τι έπρεπε να κάμνουμε. Τις θέσεις των ποδιών, τις θέσεις του κεφαλιού, τους ρυθμούς των κινήσεων, τόσες λεπτομέρειες!<br />Στο τέλος, η κοπέλα που πρώτη φορά ήρτε απογοητεύτηκε γιατί ένοιωθε ότι μας έτρωε το χρόνο μας για να μάθει τες κινήσεις... Είπε μια κουβέντα σωστή, ότι άμα μάθεις κάτι που μωρό, μετά έχεις το μες στο αίμα σου, εν μέσα σου, στο νου σου, στη μνήμη σου, το σώμα θυμάται, έχει μνήμη. Ελπίζω να μεν σταματήσει, εν πολλά κρίμα γιατί για να έρτει σημαίνει ήθελε το πραγματικά.<br />Η δασκάλα μας είπε ότι πρώτη φορά μας βλέπει ούλλες τόσο καλές, τόσο χαμογελαστές, τόσο φυσικές. Ίσως λέει είναι που δεν έχουμε το άγχος των εξετάσεων, ίσως που το σταματήσαμε και επεστρέψαμε εθελοντικά εντελώς. Ίσως, όπως είπαμε και μεταξύ μας μετά, επειδή όταν είμασταν "μωρά" το μπαλέτο εν ήταν απλά "μπαλέτο". Εν ήμασταν τζιαμέ για να γίνουμε ούλλες μπαλαρίνες, αλλά για την πειθαρχεία. Για μας τότε ήταν τάξη τζαι σειρά τζαι ευθύνη το μπαλέτο. Για μας και για τους άλλους. Ήταν σχολείο.<br />Τέσπα...εγώ ποττέ δεν ήμουν ιδιαίτερα καλή στο μπαλέτο, αλλά άρεσκε μου, επερνούσα καλά, εξεκουράζουμουν, τζαι έκαμνε με να νοιώθω ότι το μυαλό μου φέφκει για λίο που το σχολείο ή οτιδήποτε άλλο είχα.<br />΄Ηταν το ιδιαίτερο στο οποίο επήεννα άσχετα αν είχα διάβασμα ή αν ήμουν λίο άρρωστη. Ήταν η ζωντάνια μου, το φάρμακο μου.<br />Άμα μιλώ με την αδερφή Ρόσα, η οποία ήταν καλύτερη μου, λαλεί μου τα αντίθετα πράματα. Επιέζετουν, ένοιωθε ότι δεν αναγνωρίζεται, δεν έθελε να πηέννει, έθελε να σταματήσει...<br />Τζι εγώ που πάντα ενόμιζα ότι δοκιμάζω τζαι κάμνω μόνο πράματα στα οποία είμαι καλή...<br /><br />ΠιΕς: Πάω να κάμω βραστό μπάνιο γιατί αύριο ούτε να σηκωθώ που το κρεβάτι εν θα μπορώ που το πιάσιμο...τζαι εν μαστ να πάω δουλειά!<br /><br />ΠιΕς 2: Το τραγούδι τούτο του τίτλου εν το το κατάλαβα ποττέ, αν το κατάλαβε κάποιος ας μου εξηγήσει παρακαλώ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3697437112298373545?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-82248570415931034862011-09-18T13:29:00.000+03:002011-09-18T13:29:28.512+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εταραχτήκαμεν εχτές, επεράσαμε πολλά ωραία, τζαι τούτο ήταν το σημαντικό. Πολλοί εξέραν το τζαι ήρταν να δουν, πολλοί ήταν τζιαμέ για άλλους λόγους τζαι εξαφνιαστήκαν. Τζίνο που ακούαμεν όταν εσκορπιστήκαμεν μες στο πλήθος ήταν ότι άρεσε του κόσμου κλπ, οπότε φαντάζουμαι πως είμαστε ούλλοι ευχαριστημένοι.<br /><br />Εχάρηκα πολλά που εγνώρισα τα άτομα που εγνώρισα, τζαι αν κανονίσετε καφέ κλπ, εγώ είμαι μέσα. Όπως τζαι για τα υπόλοιπα που ακούμεν ότι σκέφτεστε (κάτι τ.κ πάρτυ, κάτι φιλανθρωπικά χριστουγεννιάτικα), είμαι μέσα με τα 4!<br /><br /><br />Μπράβο στους διοργανωτές, μπράβο σε ούλλους μας που εσυνεργαστήκαμε τζαι εκάμαμε κάτι όμορφο!<br /><br />Σας φιλώ όλους!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8224857041593103486?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-23119662718821363542011-09-16T13:40:00.002+03:002011-09-17T03:08:36.674+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jyOJqX1zUY4/TnMnUHg0GuI/AAAAAAAAASk/MQ99ZlvzZpA/s1600/myth.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://4.bp.blogspot.com/-jyOJqX1zUY4/TnMnUHg0GuI/AAAAAAAAASk/MQ99ZlvzZpA/s320/myth.jpg" width="320" /></a></div>Όι για να μεν νομίζετε ότι μόνο ο <a href="http://oilaomon.blogspot.com/">Ινβίκτους </a>έχει άξες σε άσχετα πράματα στο ίντερνετ.<br /><br />ΠπιΕς: <a href="http://www.eshop.greeceisforlovers.com/Built-Your-Myth.html">Δέτε </a>τζαι την τιμή!!!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-2311966271882136354?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-72739602911878966132011-09-15T18:53:00.000+03:002011-09-15T18:53:38.081+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="216" src="http://www.youtube.com/embed/N_9hyQyhBGY" width="384"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7273960291187896613?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-38387255888690648322011-09-13T21:51:00.000+03:002011-09-13T21:51:43.355+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εν έχει φάση να ξεκινάς να λαλείς μια φράση/κουβέντα με την παρέα σου, τζαι μετά που μερικά χρόνια να ακούεις να την λαλούν άσχετοι;<br /><br />Εν ξέρω αν ακούσετε την κουβέντα "θέλει βοήθεια το παιδί"-με υπονοούμενο ότι εν ωραίος κάποιος κλπ...<br /><br />Εγώ εξανάκουσα την, να την λαλούν άσχετα πλάσματα πάντως...<br /><br />Ήταν μια κουβέντα που εξεκίνησε πριν κάποια χρόνια.<br />Εκάμναμε βόλτες με το αυτοκίνητο με μια φίλη μου μες στη νύχτα. Σαν επηένναμε, είδαμε ένα παιδί μες στο δρόμο μόνο του να στέκεται έξω που το αυτοκίνητο τζαι να θωρεί τα αυτοκίνητα. Εφαίνετουν διστακτικός, οπότε εσταμάτησα, τζαι λαλώ της φίλης να ρωτήσουμε αν θέλει κατι το παιδί; Εσυφώνησε.<br /><br />Εσταματήσαμε λίο, άνοιξα το παράθυρο, λαλώ του "χρειάζεστε βοήθεια;". Η απάντηση ήταν το σύνηθες "έσhετε πόλους;". Εν είχα. Ήταν αργά, εν εμπορούσα να ενοχλήσω κόσμο να ρωτήσω, τζι έτσι εφύαμε.<br /><br />Με το που κλείω το παράθυρο τζαι ξεκινώ, γυρίζουμε η μια πας στην άλλη "Έθελε *βοήθεια* το παιδί, αααα;;;;".<br /><br />Που τότε έμεινεν η φράση τζαι ελαλούσαμεν την. Τζαι τελευταία άκουσα την που πλάσματα άσχετα, τζαι ενθουσιάστηκα.<br /><br />Έτυχε σας ποττέ;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3838725588869064832?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-2966041659006634462011-09-12T15:22:00.000+03:002011-09-12T15:22:45.292+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Σήμερα και για όλη τη βδομάδα, στο πάρκο της ακρόπολης, κοντά στην καντίνα, θα ασκούμαστε για να εκπλήξουμε τη Λευκωσία στην πιο κκουλ εκδήλωση. Το αποκορύφωμα θα συμβεί το Σάββατο στις 12 το μεσημέρι απέναντι από το Marks and Spencer στη Μακαρίου (αναπόφευκτη διαφήμιση), οπότε θα ξεκινήσει το σhόου, ο χορός και θα μείνουν όλα τα μάτια του κόσμου πάνω μας!<br /><br />Ελάτε να γίνουμεν πολλοί, είτε και στις πρόβες, είτε εκεί το Σάββατο...!!!<br /><br />Λεπτομέρειες <a href="http://www.facebook.com/event.php?eid=217636144956248%20">εδώ</a> και <a href="http://kaisitree.blogspot.com/2011/09/dance-mob-is-in-da-town.html">εδώ</a>.<br /><br />Σας χαιρετώ!!!!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-296604165900663446?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-46347512717515188042011-09-07T20:07:00.000+03:002011-09-07T20:07:32.752+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Επειδή πέρσυ, είπετε ότι δεν σας ενημέρωσα, φέτος που το έμαθα νωρίς να σας το πω, και μην το ξεχάσετε!<br /><br />Πρώτον: Γιορτή του παγωτού στη Λευκωσία, στις 17 Σεπτεμβρίου, Σάββατο στις 17:30 μέχρι τις 23:00 στην ταφρο της πύλης Αμμοχώστου. <a href="http://www.cyprusevents.net/el/events/scoop-nicosia-2011/">A scoop of Nicosia</a>. Δωρεάν παγωτό. Δεν έχω κάτι άλλο να πω.<br /><br />Δεύτερον: Βραδιά του ερευνητή 2011, φέτος στη Λευκωσία. Πληροφορίες <a href="http://sciencerevealed2011.blogspot.com/">εδώ</a>. Πέρσι στη Λεμεσό, είχε παγωτό (πάλι) που πάγωναν με υγρό άζωτο, είχε όμως πολλά ενδιαφέροντα. Η αστρονομική εταιρεία Κύπρου θα έχει στήσει τηλεσκόπια για να κοιτάξει όποιος θέλει τον ουρανό μας καλύτερα. Θα έχει πολλά να συμβαίνουν, θέατρα, διαγωνισμοί, παρουσιάσεις, μάλιστα θα είναι και η νικήτρια του Frame Lab, για όσους πήταν είδηση...<br /><br />Σας φιλώ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4634751271751518804?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-68189421710976923202011-09-06T23:23:00.000+03:002011-09-06T23:23:06.281+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Τελικά τα πεζούνια χέζουν και μέσα σε πολυτελή, πανάκριβα, κάμπριο αυτοκίνητα. Είχα αρχίσει να έχω αμφιβολίες.<br />Σόρυ αν ήταν κάποιος που σας που σας που είδα σήμερα να πιάννει πάντα πας στο πεζοδρόμιο για να καθαρίσει τις πολυθρόνες του αυτικινήτου του που τες κουτσουλιές.<br />Κάθε μου αμφιβολία έχει πλέον εξαφανιστεί. Είμαστε ίσοι.<br /><br />ΠπιΕς: Έτυχε σας να σας κουτσουλλήσουν πεζούνια 3 φορές σε μια μέρα; Πόση γκαντεμιά πάνω μου γαμώτο, τωρά που το σκέφτουμαι!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6818942171097692320?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-88937211889256037722011-09-04T20:29:00.000+03:002011-09-04T20:29:52.923+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">εδώ και καιρό σκέφτουμαι τι θα ελάλεν ένας ψυχολόγος αν του ελαλούσα ό,τι μου εκατέβενε.<br />Εν κάμνω σκέψεις βαθειές, εν φιλοσοφώ πράματα, εν είμαι καταθλιπτική (νομίζω)....<br /><br />Απλά έχω (νομίζω) έμμονες ιδέες.<br /><br />Ως τωρά είχα συνειδητοποιήσει ότι άμα πάω να ψουμνίσω ρούχα κλπ, τζαι δω κάτι τζαι αρέσει μου, αλλά δεν το πιάσω για κάποιο λόγο, γίνεται μου έμμονη ιδέα. Αν το δοκιμάσω τζαι δεν μου κάμνει ή απλά δεν μου αρέσει πάνω μου είμαστε εντάξει. Αν απλά εν το πιάσω, σκέφτουμαι το για το υπόλοιπο της ημέρας, τζαι προσπαθώ να μεν πω τίποτε σε κανένα...τζαι την νύχτα που ππέφτω να τζοιμηθώ, σκέφτουμαι το τζαι κάμνω σχεσιο πότε θα μπορέσω να πάω να το αγοράσω, τζαι τι θα κλαμω αν δεν το βρίσκω την επόμενη φορά, κλπ... Τζαι μετά τζοιμούμαι για να το ονειρευτώ. Ότι το δοιμάζω, ότι το αγοράζω, ότι το φορώ τζαι κυκλοφορώ, ότι το συνδυάζω με τα υπόλοιπα πράματα που έχω...<br />Ποττέ εν πάω πίσω να το πιάσω. Μια φορά το έκαμα μόνο, για μια μαύρη δερμάτινη φούστα μίνι, και δεν το μετανοιώνω... Αλλά αντί να το δω κάθε φορά ότι ούτε η ίδια δεν ακούω τον εαυτό μου τζαι να υποκύψω στις σκέψεις μου, τζαι να πω κανεί, κάμνω το ξανά τζαι ξανά... <br /><br />Προχτές, εσυνηδητοποίησα ότι πλέον, τούτο το πράμα παθαίνω το τζαι με το φαί. Άμα είμαι με κάποιον που πεινά τζαι θέλει να πάει να φάει, εν μπορώ να μεν φάω τζι εγώ. Άμα πάω σε ένα τόπο που μου αρέσκει πολλά ένα συγκεκριμένο φαί που κάμνουν ή γλυκό, εν μπορώ να μεν το παραγγείλω.<br />Κάθε φορά λαλώ κανεί, κάθε φορά λαλώ έφαα πολλά, εν έπρεπε να φάω έτσι, εν εχρειάζετουν να παραγγείλω.... τζαι κάθε φορά δεν αντέχω, τζαι παραγγέλλω. Αν δεν το κάμω, πάω σπίτι μου τζαι τρώω ότι έβρω μπροστά μου, τζαι θορώ το τη νύχτα όνειρο, τζαι φαντασιώνουμαι την επόμενη φορά που θα πάω να φάω το συγκεκριμένο πράμα...<br /><br />Είμαι άρρωστη γιατρέ; Όι τίποτε άλλο, πρέπει να κάμω δίαιτα γιατί παντρέυκεται ο ξάδερφος του χρόνου (ο οποίος πιστέυκω ξέρει ποιά είμαι, θκιεβάζει το μπλογκ κλπ...χμμμ, χμμμ...) τζαι δεν γίνεται να γίνει τούτο το πράμα αν συνεχιστεί η κατάσταση τούτη με το φαί...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8893721188925603772?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-22431524992505843972011-09-02T20:39:00.000+03:002011-09-02T20:39:06.511+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μα ήντα υπουργό παιδείας έχουμεν; Μόνο τζαι μόνο που έπιασεν τηλέφωνο τον ΠΡΩΤΕΥΣΑΝΤΑ στες εισαγωγικές για τα ελληνικά πανεπιστήμια τζαι είπεν του "Έχω εδώ μπροστά μου μια λίστα που λέει ότι είσαι ο πρωτευσαααα....ντας στις εξετάσεις"... ε άδε άθρωπο που δεν ηξέρει να μιλήσει τη γλώσσα μας αλλά εβάλαμεν τον υπουργό, υπεύθυνο για την παιδεία μας....<br />Θαυμάστε σhόουμαν....<br /><br />Έντζαι λαλώ ότι εγώ είμαι τέλεια, αλλά πηλέ μου αν ήμουν υπουργός, τζαι αν έπρεπε να έρτουν τα μίντια να με φκάλουν να πιάννω τηλέφωνο τον μαθητή που επέρασε πρώτος των πρώτων στες εισαγωγικές, ήταν να θκιεβάσω λίο τι ήταν να πω.... Όπως σάζουν τους λόγους τους όπου παν, ήταν να φροντίσω να μιλήσω σωστά, αν μη τι άλλο για να μεν διώ αφορμές, για να μεν χαλώ την εικόνα μου...<br /><br />Αλλά άμαν εν σε κόφτει για το πώς σε θωρεί ο κόσμος, τι να σε κόψει μετά;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-2243152499250584397?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-10257621050297423892011-09-01T23:27:00.000+03:002011-09-01T23:27:14.730+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Σήμερα γιορτάζω. Να μας ζήσω.<br /><br /><br /><br /><br />Επίσης επέστρεψα από τις διακοπές μου τις οποίες δεν ξέρω αν ευχαριστήθηκα όσο θα έπρεπε...<br />Ήρθε μεν το καλαμαράκι μου, πήγαμε μεν στες Πάφους, στους κόλπους των Κοραλλίων, στα Λατσιά κλπ (είδα τζαι την παραλία του Άνασσα, με τι τερμς μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε, ξέρει κανένας;), εφάαμε μεν κινέζικα που 2 εστιατόρια της Πάφου (τα οποία αγαπώ)......αλλάαααααααα..... έσπασε το αγαπημένο μου πορτοφόλι όλων των εποχών που το έχω από το σχολείο...(πόσο σχόλια μπορεί να προκαλέσει ένα πορτοφόλι δλδ, και όμως αυτό τα κατάφερε..), έσπασε το αγαπημένο μου παιδικό βραχιόλι το οποίο είχα πάρει σε κατάστημα και μου το μεγάλωσαν για να το φορώ και τώρα, και έχασα τις μισές χάντρες, ;έπασε το τέταρτο ζευγάρι παντόφλες μου για φέτος, και κυρίως χάθηκε ο γάτος μου....<br />Το πώς πού τι γιατί δεν θέλω να το πολυσυζητώ, αλλά είναι πολύ περίεργη η φάση και είμαι πολύ στεναχωρεμένη....<br /><br />Δεν είμαι αχάριστη, είμαι πολύ ευγνώμων για όσα έχω, αλλά δεν μπορώ να μην ανησυχώ για το μικρό μου πλασματούδι....<br /><br /><br /><br /><br />Τέσπα, σε μια άλλη νότα*, όχι, δεν έχω Πι Έψιλον Σίγμα μικρό μου κοριτσάκι, αλλά και πάλι κατάφερα να σε κάμω να σhέσεις πάνω σου. Γιατί μικρό και ανόητο παρκάρεις τζαι κλείεις με μες στο παρκινγκ μου; Γιατί η δικαιολογία σου είναι "Σόρυ, ενόμιζα έφκαινες που μπροστά..."; Χαζούλα μου, η ταπέλλα του πάρκινγκ είναι εκεί για να μην παρκάρεις ΕΚΕΙ για να μπαίνω ή για να βγαίνω! Όχι γιατί μπαίνω και βγαίνω από μπροστά! Ππούλλιν!<br />Επιτρέπεται αγαπητέ μου αναγνώστη να μεν μπορώ να φύω που σπίτι μου; Επιτρέπεται να πρέπει να κάθουμαι να παίζω πουρούδες με το λεπτό ΑΜΠΑ τζαι ακούσεις εσύ όπου τζι αν είσαι; Τζαι τελικά να ακούει ούλλη η υπόλοιπη γειτονιά, ΕΧΤΟΣ που σένα; Επιτρέπεται να υποχρεώνουμαι να φκω να ρωτώ όποιον περαστικό κάθεται μες στη γειτονια ΑΝ σε είδε να φκαίνεις που το αυτοκίνητο τζαι που επήες; Επιτρέπεται να πρέπει να πιάσω κουβέντα με τους γείτονες να ρωτώ αν έχω άδικο που νευριάζω; Αλλά όχι, δεν θα με σπάσετε όπως λαλεί και ο <a href="http://www.youtube.com/watch?v=uWUFWXJpbSo">παρέας</a>...<br />Ευτυχώς που ήταν να βρεθώ με μια φίλη που ετύχενε να ξέρω ότι εχρησιμοποίησε ξανά την αστυνομία για να κανονίσουν τη μετακίνηση ενός αυτοκινήτου που την έκλειε... Τζαι έπιασα την να μου πει το τηλέφωνο, τζαι άκουσεν η γειτόνισσα που έχει συγγενείς γείτονες τζαι εδέησε να σκεφτεί ότι μπορεί να εν στον συγγενή της που ήσουν αγαπητή ροκόλα τζαι έπιασε να ρωτήσει, ΠΡΙΝ να πιάσω την αστυνομία....<br />Τζαι συνεχίζεις αχαπαροσύνη: διότι αρωτά σε το παιδί αν εν δικό σου το αυτοκίνητο με τα συγκεκριμένα νούμερα τζαι ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙΣ τα νούμερα, τζαι αρωτάτε τζαι ΗΝΤΑ αυτοκίνητο ένι.... αλλό λίο να με αρωτήσεις τζαι ήντα χρώμα ένι, για ήνταλως εν τζίνη που το οδηγά. Τόσος ήταν ο νους σου!<br />Τζαι τότε εδέησες να έρτεις να το ταράξεις.... Σέβουμαι το ότι εβούρησες, το ότι ήσουν ευγενική τζαι ότι απολογήθηκες τζαι δεν επήες να φκεις τζαι πουπάνω (έχει ΚΑΠΟΙΕΣ που έτσι θα εκάμναν, πλέον εκαταντήσαμεν να εκτιμούμεν το να ΜΗΝ φκαίνεις πουπάνω)... Αλλά λυπούμαι πολύ, άξιζεν σου η φωνή.<br /><br />Διότι δεν θωρείς τι κάμνεις, διότι δεν σε κόφτει αρκετά τι κάμνεις, διότι δεν εμπορούσες να πάεις λίο πιο μακριά να παρκάρεις τζαι όι μόνο έπρεπε να με κλείσεις, έπρεπε να παρκάρεις τζαι μπροστά που τη βιτρίνα καταστήματος....<br /><br /><br /><br /><br /><br />Αυτή την κατάθεση είχα για σήμερα.....γιατί έπρεπε να προειδοποιήσω ότι πλέον δεν θα ασχολούμαι περεταίρω. Κατευθείαν την αστυνομία και δεν έχει τίποτε άλλο.<br />Τζι αν σας αρέσει.<br /><br />Φίλοι, προσοχή στο δρόμο. Για σας, για τους άλλους, και για τα μικρά απροστέτευτα ζωάκια που βρίσκονται στο δρόμο και μπορεί να είναι και τρομαγμένα.... Έστω γιατί μπορεί να τα αγαπά και να τα ψάχνει κάποιος...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1025762105029742389?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-58649329958944038932011-08-09T19:56:00.000+03:002011-08-09T19:56:21.911+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Γράφω γιατί βαρκούμαι.<br />Γράφω γιατί ως τωρά εν είπα τίποτε για κανένα περιστατικό στη νέα μου δουλειά.<br />Γράφω γιατί είμαι λίο σικκιρτησμένη.<br />Ντισκλέιμερ: Δεν με κόφτει εάν ξέρετε τα πλάσματα που περιγράφονται μέσα από τις καταστάσεις που παραθέτω παρακάτω. Εν πα να εν γονείς σας, ΕΣΠΑΣΑΝ ΜΕ!<br /><br />Είχα 4 πελάτες που εκλείσαν να παν διακοπές οργανωμένες σε κάποιο ελληνικό νησί. Θα παν τζαι θα κάμουν εκδρομές δηλαδή με γκρουπ κλπ, εν θα παν μόνοι τους να μείνουν σε ένα ξενοδοχείο τζαι κανεί.<br />Είναι 2 ζευγάρια, μεγάλοι αθρώποι, όι συνταξιούχοι, αλλά μεγάλοι.<br /><br />Σήμερα ήρτεν ο ένας άθρωπος να παραλάβει τα εισιτήρια τους κλπ, τζαι να ξοφλήσει το υπόλοιπο τους.<br />Ερώτησα τον αν θα παραλάβει και για τα 4 άτομα, αν θα πληρώσει και για τα 4 άτομα, κλπ...<br /><br /><br />Πληρώνουμαι, φκάλλω απόδειξη, βάλλω του τα εισιτήρια του σε ένα χαρτονένιο folder, γράφω πόξω τα 2 επίθετα που έχουν τα 2 ζευγάρια τζαι διώ του τα τζαι φέφκει.<br /><br />Ύστερα που κανένα μισάωρο τρίγκι τρίγκι το τηλέφωνο: Ναι, η κυρία Ταδοπούλου είμαι (η μια από τις 2 κυρίες).. Να σας ρωτήσω.....γιατί μας εβάλετε τα εισιτήρια σε ένα χαρτόνι;<br />Εμ.....είπα επειδή εκλείσετε μαζί παρέα, τζαι επειδή επαρέλαβε τα ένα άτομο, επληρώσετε τα μαζί κλπ, ότι θα πάτε μαζί και να μην τα χωρίσω και να υπάρξει κανένα πρόβλημα......<br />Όχι, δεν έχει σημασία που τα εκλείσαμε μαζί.... Δεν είμαστε όλοι Ταδόπουλου, ούτε όλοι Ταδίδου! Και δεν μας εβάλετε και δεύτερο ενημερωτικό!<br />Ναι, ενημερωτικό δεν έχω εγώ άλλο, σας έβαλα το πρωτότυπο μου....<br />Ε, θα σας το φέρω να μου το φκάλετε φωτοτυπία καλό. Και να μας δώσετε αλλό ένα χαρτόνι. Δεν γίνεται να έχουμε μόνο ένα.<br />Εντάξει, δεν υπάρχει πρόβλημα.<br />Καλά, δεν μπορεί να μας τα φέρει κάποιος δαμέ;<br />Ε.....αφού πρέπει να φωτοτυπηθεί το πρωτότυπο φύλλο με το πρόγραμμα που σας το έδωσα νωρίτερα.....<br />Ου....εν τζαι πρόβλημα το παρκινγκ σας τζιαμέ (σημειώστε ότι έχουμε πόξω που το γραφείο τόπο, λιο πιο κάτω στα 50 μέτρα ο δρόμος εν έχει κίτρινες γραμμές και απέναντι πάλε έχει παρκινγκ κανονικό...)<br />Ε....μπορείτε να παρκάρετε και απ'έξω, και απέναντι....<br />Όι εν βολέφκει πόξω, εν έχει τόπο.... (είμαι σε φάση να τραβώ τα βυζιά μου!) Τώρα να περάσει ο άντρας μου.... Πάντως έπρεπε να μας τα βάλετε, εν απαράδεκτο τούτο το πράμα....<br />Απολογούμαι, τι να πω κι εγώ, είχα ρωτήσει κιόλας, φαίνεται επαρεξηγσα... Απολογούμαι...<br />Κοίταξε να δεις μάνα μου (!) για μένα εν εμπειρία ζωής τούτο το ταξίδι, μπορεί να θέλω να πάω να προχωρήσω πιο γλήορα που τους άλλους εγώ, έντζαι σημαίνει ότι επειδή είμαστε παρέα έννα βρεθούμεν... (αλλά ΜΠΟΡΕΙΤΕ να βαστάτε ΧΩΡΙΣ χαρτονούι τα γέριμα τα εισιτήρια σας, που ΟΥΤΕ ΚΑΝ τζίνα δεν χρειάζεστε βασικά!)<br />Ναι βέβαια, καταλαβαίνω.... δεν έχει πρόβλημα, είπα σας απολογούμαι κιόλας, εν εκατάλαβα σωστά....<br />Ντάξει γειά.<br /><br />Έρκεται ο άντρας της μετά που λίο, βάλλω του τα εισιτήρια σε 2 "χαρτονούθκια", φκάλλω του φωτοτυπία το πρόγραμμα τζαι απολογούμαι ξανά. Ο άθρωπος αντράπηκεν, λαλεί μου εν υπάρχει προβλημα, μεν το σκέφτεστε κλπ κλπ. Φαντάσου φάουσα η γεναίκα γμτ!<br /><br />Μετά μου κάποιες ώρες....<br /><br />Τρίγκι τρίγκι το τηλέφωνο:<br />Ναι, η κυρία Ταδοπούλου είμαι πάλε....<br />Ναι;<br />Μάνα μου (!) μα γιατί με κάμνετε τζαι ενοχλώ σας συνέχεια;<br />(!) Τι έγινε;;;;<br />Τωρά που ήρτα σπίτι εσυνηδητοποίησα ότι δεν μας εβάλετε ποτούτα τα πράματα που βάλλουμεν πας στες βαλίτσες με το όνομα μας.....<br />Ε..ναι.....εν επρολάβαμε να τα τυπώσουμε....ξέρετε, επειδή ανοίξαμε αρχή της σεζόν και εδώσαμε έμφαση στο προϊόν που θα πουλούμε και όχι στα διαδικαστικά τούτα....<br />Ε, ήνταλως; Γίνεται;<br />Ε....τι να σας πω κι εγώ..... Εν τζαι κλειστά τωρά τα τυπογραφεία, τα εργοστάσια για το καλοκαίρι...εκρεμμάσαν μας κι εμάς.....<br />Ε πότε έννα έχετε;<br />Ε τώρα που θα τελειώσει η σεζόν θα τα κανονίσουμε... Σεπτέμβρη....<br />Πππιιιιιι!!!!!!<br />...<br />Καλάν εγώ τι θα κάμω τωρά; Να βάλω του "enter random μεγάλο ταξιδιωτικό γραφείο της Κύπρου";<br />E, αν έχετε τζίνα, ναι. Αλλιώς έχει και στο αεροδρόμιο η εταιρεία τζιαμέ στο check in τζαι πιάννετε.<br />Μα έχει; Εμάς είπαν μας εν θα έχει....<br />Ε, εγώ πάντως προσωπικά εν πάντα που τζιαμέ που έπιαννα τόσα χρόνια....<br />Καλάν...τώρα να δω τι θα έβρω να κάμω. ΤΤΑΚ. Κλίει το.<br /><br />Μα πάει καλά ο κόσμος καλοτζαιρκάτικα;;; Εν φάρσα που μου κάμνουν; Εν για να δουν τες αντοχές μου;<br />Γιατί καλά είχα υπομονή για τες μαννουπαλλήλους του γραφείου εργασίας κλπ. Οκ, μπορεί να μεν θέλεις να κάμεις τη δουλειά σου, μπορεί να μεν ηξέρεις...αλλά τα γέριμα...<br />Τον εαυτό σου ΤΙ τον ταλαιπωρείς γυναίκα μου καλή; Είσαστε 4 άτομα τζαι μόνον εσύ παραπονιέσαι, είναι δυνατόν τούτο το πράμαν; Γιατί κάμνεις τη ζωη σου δύσκολη, τζαι τη δική μου μαζί; Πιστεύκεις ειλικρινά, ότι άλλη έννοια εν είχα μες στον Αύγουστο που τα luggage tags σου;<br /><br />Μεν με παρεξηγάτε, είμαι πολλά χαρούμεν άμα εξυπηρετούνται οι πελάτες, άμα μπορώ να τους δώσω μια τιμή που τους ικανοποιεί, άμα μαθαίνω ότι εμείναν ευχαριστημένοι που την εξυπηρέτηση μας. Είμαι τζι εγώ απαιτητική και καταλαβαίνω τον άλλο να θέλει να κάμει τες διακοπές του ή το όποιο ταξίδι του όπως το θέλει...αλλά γιατί κάποιοι αθρώποι εν τόσο ψείρηδες εν το καταλάβω...στο κάτω κάτω εν με αφήνουν κι εμένα να κάμω τη σοβαρή δουλειά, τζίνο που θα κάμει τη διαφορά στο ταξίδι κάποιου που την επόμενη φορά μπορεί να εν ο ίδιος....<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5864932995894403893?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-40010217455242743592011-08-02T21:19:00.000+03:002011-08-02T21:19:49.067+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Άνοιξα το καταστηματάκι μου!<br />Είναι ακόμη πολύ αρχική φάση και ότι πούλησα μέχρι τώρα δεν ήταν από εκεί, αλλά αυτοπροσώπως.<br /><br />Ελπίζω να μπορέσω να ασχοληθώ κάποια στιγμή γιατί προς το παρόν πάω τριφτή, απλά έχω το ανοιχτό τζιαμέ τζαι μετά βίας μπορώ να μπαίνω να το κοιτάζω μια φορά τη μέρα...<br />Εν πειράζει.<br />Τουλάχιστον έγινε τζαι τούτο, τζαι κάποτε έννα στρώσει άμα έβρω ώρα να το κουντήσω.<br /><br />Θέλω feedback που σας. Δείτε τζαι πείτε μου τι νομίζετε....περιμένω e-mails κλπ.<br /><br />Ονόμασα το <a href="http://www.etsy.com/shop/shamishi?ref=pr_shop">έτσι </a>επειδή δεν μου εκάθετουν τίποτε άλλο όπως το ήθελα, τζαι είπα ότι εν εύκολη η προφορά της συγκεκριμένης λέξης τζαι που κάποιον ξένο.<br />Μεν γελάτε είπα!!!!<br /><br />Σας φιλώωωωω!!!! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4001021745524274359?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-13292535588678642602011-07-16T18:02:00.000+03:002011-07-16T18:02:55.859+03:00Τελικά είμαστε πολύ διαφορετικοί.<br />Και στα μικρά και στα μεγάλα.<br />Και μέχρι τωρά νόμιζα ότι είναι τα μεγάλα στα οποία υστερούσαμε που με νευρίαζαν.<br />Τελικά μπορεί να είναι τα μικρά όπου υστερείτε που με νευριάζουν.<br />Το σκέφτομαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1329253558867864260?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-88444013704190416262011-07-14T18:20:00.000+03:002011-07-14T18:20:47.075+03:00Πόψε η ώρα 20:00 θα είμαστε στο προεδρικό.<br />Ήρεμοι, ήσηχοι, χωρίς κακίες και άσχημες συμπεριφορές.<br />Θα προσπαθήσουμε να κρατήσουμε την τάξη, για να μην περαστούν πάλι τα λάθος μηνύματα.<br />Βοηθήστε να μας βοηθήσουμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8844401370419041626?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-57140956217354653802011-07-13T08:00:00.000+03:002011-07-13T08:00:44.046+03:00<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="273" src="http://www.youtube.com/embed/616DvZsvnsg" width="336"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5714095621735465380?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-53959660871641972852011-07-11T21:04:00.003+03:002011-07-11T21:07:51.309+03:00Μπορείτε να τα καταστρέψετε όξα να τα πιάμεν εμείς να τα κάμουμεν;<br />Όι, ακατάχνωτα, καλό εν ημπορούμεν;<br /><br />Εν επικίνδυνα γιατρέ; (πριν 2 μιση χρόνια)<br />Όι ολάν, άηκε... Τίποτε εν έσhει... Τζαι δίπλα που σπίθκια μια χαρά ένι...<br /><br /><br />Πού να βάλουμεν τα πετρέλαια, πού να βάλουμεν τα φυσικά αέρια;<br />Τζιαμέ, εν καλός ο τόπος, να εν ούλλα συνάμενα.<br />Κόσμος πολλύς, στρατιώτες, μιτσιοί, μαζί με ηλεκτροπαραγωγούς σταθμούς, μηχανές αξίας εκατομυρίων, μαζί με τζίντα εκρηκτικά που είχαμεν ξαπολύσει στην περιοχή, μαζί με τα πετρέλαια, μαζί με τα φυσικά αέρια. Ναι ναι...ακούεται καλός συνδυασμός....γιατί όι....;<br /><br />Ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός εν εντάξει τζιαμέ;<br />Εν καλός τζαι σάζει. Αφού δίπλα έχει στρατόπεδο τζαι προσέχουν.<br />Εγοράσαμεν τζαι πυραύλους, εν θα του τζίσει κανένας.<br />Προσέχουμεν τον πολλά καλά, μεν έσhετε έννοια.<br /><br /><br /><br />Εφκαλαμέν τα μμάθκια μας μόνοι μας όμως.<br />Πόσα χρόνια πίσω μας επήραν;<br />Ποίος θα τα πληρώσει τούτα ούλλα; Ποιός θα γιάνει τες ψυσhιές του κόσμου; Ποίος θα πκιερώσει τες καταστροφές τους; Ποιός θα προσέξει την πούγκα του κόσμου που εγαιματώθηκεν τζι ακόμα έχει να τραβήσει;<br />Τζαι πώς; Αν τους στήσουμεν στον τοίχο να τους παίξουμεν κανεί τους; Όι. Αν τους πκιάμεν τους μισθούς τζαι τες συντάξεις τους να τα δώκουμεν για τες καταστροφές κανεί τους; Όι.<br />Τι πρέπει να γίνει;<br />Δεν έχω λόγια, δεν έχω σκέψεις, πώς να ελπίζω σε τούτον τον τόπο;<br /><br /><span style="color: #a64d79;">Αύριο η ώρα 20:00 στην "Πλατεία" Ελευθερίας να διαμαρτυρηθούμε. Μπορούμε ούλλοι να πάμε. Να πενθήσουμε για τη χώρα μας που πνίεται μες στα σκατά, να θυμώσουμε...με μας τζαι με τους άλλους. Φταίμε ούλλοι που τους ανεχούμαστεν. Να ξυπνήσουμεν... </span><br /><br />Εν ηξέρω αν θα δρώσει το φτιν τους αλλά να ξέρουν οι μανάδες ότι ο κόσμος εν μαζίν τους. Όσο γίνεται.<br />Θέλω να τους πάρω με τες πέτρες. Να φκάλω το άχτιν μου πηλέ μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5395966087164197285?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-17830631546758006112011-07-03T23:06:00.000+03:002011-07-03T23:06:26.310+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Σήμερα έκαμα ένα πολλά σπουδαίο σάντουιτς.<br />Εν το λαλείς λάιτ γεύμα, αλλά ήταν πολλά σπουδαίο φαί και θα μοιραστώ την ιδιοφυή μου ιδέα με εσάς, τους πιστούς μου αναγνώστες.<br /><br />Σε φέτες <b>μαύρου ή πολύσπορου ψωμιού</b> απλώνουμε μια φέτα <b>τυρί </b>με ελαφριά γεύση (cream cheese, slices έτοιμα συσκευασμένα, ή brie, ή κάτι άλλο όχι ξινό). Προσθέτουμε 2 φέτες<b> γαλοπούλα</b> (βραστή ή καπνιστή) <b>ή κοτόπουλο</b> που μας έμεινε από την προηγούμενη μέρα πχ. Κόβουμε ένα ώριμο <b>αβοκάντο</b> σε φέτες και τις βάζουμε πάνω από τα υπόλοιπα. Σμίγουμε <b>μαγιονέζα με mango chutney</b> και αλείβουμε στην άλλη φέτα ψωμιού, και σκεπάζουμε το σάντουιτς. Τρώμε!!!!<br /><br />Επέθανα, θέλω να το τρώω κάθε μέρα ασπούμε. Εν έχω φωτογραφίες δυστυχώς, αλλά εν χρειάζουνται. Δοκιμάστε το και θα πειστείτε!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1783063154675800611?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-69406001566258907962011-07-02T10:15:00.000+03:002011-07-02T10:15:22.126+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ένα μικρό ποστάκιον για να ενημερώσω όσους ενδιαφέρονται ότι το Γυναικοπάζαρο θα γίνει απόψε, από τις 17:00 μέχρι τα μεσάνυχτα.<br />Θα πωλείται κρασί με το σκοπό να βοηθηθεί μια οικογένεια.<br />Όσοι τα καταφέρετε, have a good time!<br />Σας φιλώ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6940600156625890796?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-817130200731123812011-06-27T00:41:00.001+03:002011-06-27T00:43:02.238+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ακούω τούτο το τραγουδούι (syndrimi, να είσαι καλά, όπου τζι αν εχάθηκες, εκόλλησεν μου, μάσhαλλα!) που βάλλω πιο κάτω-θέλω να δείτε τζαι το κλιπ, αρέσκει μου πολλά- τζαι ανακοινώνω ότι άνοιξα το καταστηματάκι.<br />Χωρίς banner προς το παρόν ακόμα, μόνο με ένα πράμα listed μέσα ακόμα, αλλά σύντομα θα πολλύνουν.<br />Χρειάζουμαι λίο χρόνο να παίξω ακόμα.<br />Θα κάμουμε σύντομα τα εγκαίνια, να καλέσουμε τζαι τον πρόεδρο να κόψει την κορδέλλα (εν πολλά της μόδας εκατάλαβα)-ΝΟΤ.<br />Το όνομα εν μυστικό ακόμα, θα αποκαλυφθεί κι εκείνο συν το χρόνω. Απλά εν έβρισκα άλλο, μεν πάθετε shock! <br />Ένιγουεϊ, λαλώ σας το εσάς γιατί σε φίλους εν το πολλολαλώ. Ποττέ. Εσείς μου εμείνετε.<br />Τώρα να δούμεν αν θα γίνει τίποτε με τούτο.... :)<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="292.50" src="http://www.youtube.com/embed/_mGVr4uCMCQ" width="360"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-81713020073112381?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-13953978181888957592011-06-21T18:50:00.000+03:002011-06-21T18:50:15.446+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Είδα <a href="http://www.kickstarter.com/projects/694835844/pool-a-floating-pool-in-the-river-for-everyone">αυτό </a>και μου άρεσε πολύ.<br />Μακάρι να εγίνουνταν τζαι στην Κύπρο έτσι πράματα, που το πράμα που έχουμε να δείξουμε είναι το αρχαιολογικό τζαι κάτι τέθοια.<br />Τζαι την πλατεία ελευθερίας αναθέσαν την σε ξένους σαμπώς τζι εμείς εν έχουμε καλλιτέχνες τζι αρχιτέκτονες!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1395397818188895759?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-75029343847845129062011-06-19T14:37:00.000+03:002011-06-19T14:37:54.114+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Σήμρα θα ασχοληθεί και αυτό το μπλογκ με το θέμα των φαρμακείων.<br />Ξέρω ότι αρκετούς από μας μας προβληματίζει το θέμα κατά διαστήματα, έτσι είπα σήμερα, με την ευκαιρία που μου έδωσε μια καταπληκτική φαρμακοποιός, της οποίας το όνομα μπορεί ή όχι να αποκαλύψω αργότερα, να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου και να μου πείτε κατά πόσο αξίζει μια καταγγελία ή όχι.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-JZGXbMsKypI/Tf3fiJL49DI/AAAAAAAAAPY/TCTypQUAvVE/s1600/Farmakeio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-JZGXbMsKypI/Tf3fiJL49DI/AAAAAAAAAPY/TCTypQUAvVE/s1600/Farmakeio.jpg" /></a></div><br /><br />Η γράφουσα είναι άτομο εξαρτημένο στα αντισυλληπτικά. Πίνω εδώ και 2 χρόνια. Είμαι καλά, δεν μου προκαλούν κάποιο πρόβλημα, ίσα ίσα που μετριάζουν το PMS (ΠΕΣ) μου και τον πόνο ο οποίος παλιότερα με εκαθήλωνεσ το κρεβάτι για 2 μέρες χωρίς να μπορώ να κάμω τίποτε άλλο, ούτε καν να ακούω όταν μου μιλούσαν.<br /><br />Τα αντισυλληπτικά χάπια αγαπητέ αναγνώστη, όπως είναι τα πράματα τωρά, ξεκινώ τα Κυριακή. Για 3 βδομάδες χαππώννουμαι, μια εβδομάδα διάλειμμα και πάλε που την αρχή.<br /><br />Ο γιατρός διά συνταγή για 6 κουτιά χάπια και πρέπει να την αφήσεις στο φαρμακείο σου και να επιστρέφεις να πέρνεις το κουτί σου όποτε θέλεις.<br />Αντιλαμβάνομαι ότι εμπορούσα να αγοράσω 2-3 κουτιά μαζί, αλλά άνεργη ούσα, είπα να μην ζητώ 22/33 ευρώ μονοφατσιά που τους γονείς, καλλύττερα 11-11-11 κάθε μήνα.<br /><br />Και η ιστορία μας μας βρίσκει σήμερα, Κυριακή, 19 Ιουνίου (happy fathers day!), να γυρέφκω φαρμακείο που να εφημερεύει για να ζητήσω να μου δώσουν ένα κουτί αντισυλληπτικά και να τους φέρω τη συνταγή την επόμενη Δευτέρα που είναι το ραντεβού μου.<br /><br />Πάω στο πιο κοντινό φαρμακείο. Περιμένω τη σειρά μου, καλημερίζω και λέω στη φαρμακοποιό πολύ ευγενικά ότι κοιτάξτε τι γίνεται, έλειπα εκτός Λευκωσίας, και ξεκινώ σήμερα, δεν βρίσκω τη φαρμακοποιό μου στα τηλέφωνά της και αν μπορείτε να με βοηθήσετε κλπ κλπ κλπ.<br /><br />Μου λέει δεν χρειάζεται! Ξεκίνα αύριο τα χάπια σου. Πέταξε το σημερινό, και ξεκίνα αύριο. Τη ρωτάω αν είναι σίγουρη και επιβεβαιώνει. Χτυπά το τηλέφωνό της, μιλά, κλίνει, ξαναρωτάω, ξαναεπιβεβαιώνει, έρχεται πελάτης και με ψιλοδιώχνει.<br />Έρκουμαι σπίτι, ανολιω το ενημερωτικό των χαπιών μου, θορώ τα εξής:<br />Παραλείψατε ένα δισκίο στη διάρκεια της 1ης εβδομάδας: Πάρτε το δισκίο που παραλείψατε μόλις το θυμηθείτε, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να πάρετε δύο δισκία μαζί. (μα καλάν τούτη εν μου είπε να το πετάξω το πρώτο;) Πάρτε τα δισκία και πάλι τη συνηθισμένη ώρα και χρησιμοποιείστε επιπλέον προφυλάξεις κατά τις επόμενες 7 ημέρες, για παράδειγμα προφυλακτικό (μα καλάν τούτη είπε μου εν έχει πρόβλημα! αν μου ελαλεν έννα εγόραζα τζαι προφυλακτικά που λλόου της που λαλεί ο λόος!) Εάν είχατε σεξουαλική επαφή κατά τη βδομάδα πριν παραλείψατε το δισκίο ή εάν έχετε ξεχάσει να αρχίσετε μια νέα ταινία μετά το διάστημα χωρίς δισκία, θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει κίνδυνος εγκυμοσύνης. (ΧΑ;;;;; Ννάμπου λαλεί;;; Αφού η άλλη είπε μουυυυυ.......) Σε αυτή την περίπτωση επικοινωνήστε με το γιατρό σας. (ναι εγώ που ο γιατρός&nbsp; μου εν όποιος λάχει που το μακάρειο ήντα chance έχει να τον έβρω τζαι να επικοινωνήσω κλπ σήμερα μαζί του;).<br /><br />Μανικώννουμαι, πιάννω την τηλέφωνο, λαλώ της το χαρτί δαμε λαλεί έτσι τζι έτσι. Ε τζαι τι θέλεις να κάμω εγώ; Λαλώ της ε, ψάχνω ένα τρόπο να τακτοποιηθεί το θέμα μου, είμαι πρόθυμη να σας αφήσω κοντά σας μια ταυτότηα κάτι, μέχρι την άλλη Δευτέρα που είναι το ραντεβού μου και θα σας φέρω τη συνταγή. Δεν σαω λέω αύριο μεθάυριο, σας λέω καθαρά ότι είναι την άλλη Δευτέρα, στις 27 το ραντεβού μου. Επιμένει ότι δεν είναι γόνιμη μέρα η πρώτη άρα δεν έχει πρόβλημα, κι εγώ να τις λέω ναι αλλά εδώ λέει αυτό και ανάλογα τη βδομάδα στην οποία είμαι έχει διαφορά. Επίσης είπε μου το θεϊκό ότι το φυλλάδιο εννοεί αν παραλείψεις ΟΎΛΛΗ την εβδομάδα ενώ είναι σαφές ότι μιλά για ΈΝΑ δισκίο.<br /><br />Στα πολλά λαλεί μου εντάξει έλα πίσω αλλά θέλω να μου αφήσεις κάτι δαμέ.<br />Πάω.<br />Αρχίζει μου πάλε ότι εν τόσες κοπέλλες που εβοήθησε που το 85 που είναι φαρμακοποιός, και καμία δεν τηε επήρεν ποτέ μια συνταγή, και ότι ένας "κύριος" έπιασεν την η ώρα 12 μιση τη νύχτα που εφημέρευε τζαι είπε την ότι θέλει υπόθετα για το μωρό του τζαι είπα του ότι εν ανεύθυνος που δεν εφρόντησε ούλλη μέρα τζαι έμεινεν έτσι ώρα κλπ κλπ κλπ.<br />Τζαι λαλεί μου την άλλη μέρα είχε το θράσος να με πιάσει να μου πει ότι εκατάγγειλε με στο σύνδεσμο φαρμακοποιών ότι τον είπα ανεύθυνο. Είπε μου ότι ο υπεύθυνος απάντησε του ότι καλά του είπα, τζαι ότι ήταν τζαι λίο του.<br /><br />Εχαμογέλασα, εν απάντησα (ότι είχε δίκαιο ο άθρωπος), λαλώ της αν ήμουν ανεύθυνη δεν θα επήεννα να δω τι λέει το κουτί τζαι να έρτω πίσω να σας πω να σας αφήσω κάτι σαν εγγύηση ότι θα επιστρέψω.<br />Επιμένει να μου λαλεί τα δικά της, ότι εν πειράζει να μεν το πιώ το ένα κλπ. Εξηγώ της ότι μπορεί να ξέρω ότι τυπικά οι γόνιμες μέρες δεν είναι οι πρώτες, αλλά τα γέριμα εν χάπια, εν είμαι τζαι φαρμακολόγος, τζίνο που λαλεί πάνω στο κουτί ακολουθώ το. Επιμένει ότι "ναι αλλά εγώ είμαι!" σάννα τζαι αν τύχει τίποτε έννα την κατηγορήσω ότι "τζίνη μου είπεεεεν!!!!". Τζαι καταλήγει στο ότι εχω πολλά arrogant ύφος τζαι επιθετικό κλπ.<br /><br />Μένω μαλάκας τζαι απαντώ της, λυπούμαι αλλά εγώ ήρτα τζαι πολλά ευγενικά εζήτησα σας τούτη την βοήθεια τζαι εσείς με είπετε βασικά ανεύθυνη τζαι arrogant κλπ. Τζαι καταλήγω τζι εγώ στο ότι "αν δεν θέλετε να με βοηθήσετε, πείτε μου το τζαι να δω τι θα κάμω".<br />Τζαι με πολλά άνεση κοττά μου πίσω τα πράματά μου τζαι θκιώχνει με.<br />Τζιαμέ δεν άντεξα, είπα της ένα "ευτυχώς έχει πολλά καλλύττερα πλάσματα που εσάς" τζαι έφια.<br /><br />Επήα σε άλλο φαρμακείο, είπα τους έτσι κι έτσι, είπαν μου μάνα μου πιάστα χαρτιά σου, απλά σε παρακαλώ να μου φέρεις τη συνταγή, μεν μας αφήσεις έτσι, είπα τους ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, επέμεινα να κρατήσουν κάτι που μένα, δεν εδεχτήκαν, εδώκαν μου τα χάπια μου τζι επήα στο καλό.<br /><br />Πείτε μου τωρά σας παρακαλώ τι πρέπει να κάμω για τη σκαρκά τη φαρμακοποιό.<br />Ευχαριστώ που εμείνετε μαζί μου ως το τέλος της κουβέντας! Σας ακούω!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7502934384784512906?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-47480466539641191952011-06-16T15:11:00.000+03:002011-06-16T15:11:22.070+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Αγαπητό μπλογκ,<br />αγαπητέ αναγνώστη,<br />ακούουμαι σαν γράμμα που την Κλαίρη Αγγελίδου, κόφκω το.<br /><br />Πρώτη φορά κάμνω ποστ που τη νέα μου δουλειά. Η μέρα είναι ήσυχη, οι μάστροι λείπουν και όταν λείπει ο μάστροσ, χορεύει η Moonlight.<br /><br />Το ποστ αυτό λοιπόν, είναι αφιερωμένο στον χώρκατο μιτσή-σαούνα του σhύλλου με το μίνι του που ενώ ήμουν στα φώτα, έδειχνα ότι θα στρίψω δεξιά, προχώρησα στη μέση του τόπου και τον χωρούσε να περάσει από δίπλα μου να πάει ευθεία, εθεώρησε ότι έπρεπε για κάποιο λόγο να παίξει πουρού, να μισοσταματήσει δίπλα μου τζαι να με δεκαθκιάσει. Το μήνυμα που του στέλλω είναι "Άτε γιέ μου τράβα που δαμέ πόννα μας παίξεις τζαι το αννώττερο είδος αθρώπου. Πήεννε δε το IQ test που φκάλλει αποτέλεσμα ERROR άμα το κάμεις γιατί εν υπό το 0, που θα με δεκαθκιάσεις. Ενιξέρεις να κυκλοφορήσεις μες στο δρόμο και φταιν σου ούλλοι οι άλλοι."<br />Ευχαριστώ.<br /><br />Κατά τα άλλα καλοί μου φίλοι σας παραμελώ. Σας διαβάζω ανελλειπώς, αλλά δεν έχω την ώρα να αφήσω ένα σαχλό σχόλιο για να ξέρετε ότι είμαι εκεί.<br />Έχω το παρατηρημένο. Άμα έχω πολλά πράματα να συμβαίνουν μες στη ζωή μου και άμα δεν έχω τίποτε να συμβαίνει, παραμελώ σας. Έτσι ένι.<br /><br />Προς το παρόν δουλέφκω, κάμνω σεμινάρια για τη δουλειά μου, σκέφτουμαι να ανοίξω ένα κατάστημα online όπου θα πουλώ τα βραχιολάκια μου κλπ κλπ και είμαι στη φάση που ψάχνω τι πρέπει να κάμω ΑΝ θα το κάμω, κοστολογώ, βάλλω τιμές στα πράματα μου, γυρέφκω λίο τι έξοδα θα έχω, ψάχνω το κόνσεπτ των φωτογραφιών, και του banner, ποιόν να αγγαρέψω να μου κάμει το banner και ποιός θα μου φκάλει τις φωτογραφίες γιατί εχτός του ότι είμαι ασχετούλα, εχάλασε η φωτογραφική μου on top, και κεφάλαιο δεν υπάρχει ουσιαστικό για να πληρώσω κάποιον, κλπ κλπ κλπ.<br /><br />Επήα θάλασσα το τριήμερο που έκαμα 5ήμερο, εμαύρισα ΠΗΛΕ, επέρασα πολλά πολλά όμορφα με το καλαμαρούι μου εντ ολ, εσπάσαν μου την οι Κυπραίοι που πρέπει να παν στην παραλιακή του πρωταρά θάλασσα Κυριακή του Κατακλυσμού λάικ δέαρ ις νόου ττουμόρροου, αλλά όλα τα άλλα ήταν πολλά πολλά όμορφα.<br /><br />Επίσης, πριν αναχωρήσω για τα παραλίμνια κλπ, εχάλασεν το αυτοκίνητο μου, κάτι ετρύπησε τζαι έτρεχε το πετρέλαιο, τελικά ώσπου να πάω εσταμάτησε, ευτυχώς, τζαι επέρασεν το τριήμερο μας ήσυχα.<br />Ερωτήσαμε στην αντιπροσωπεία να μας πουν αν έχουν ντιπόζιτο (αν εν το ντιπόζιτο που έσπασε τζαι όι κάποιο σωληνούδιν) τζαι είπαν μας εν έχουν τζαι πρέπει να παραγγείλουν αν θέλουμεν, τζαι στοιχίζει 725ευρώ συν ΦΠΑ σαν το κουττούτζιν, τζαι εξανααπελπίστηκα πάλε.<br /><br />Εσείς από ότι θορώ πάτε καλά πάντως.... Μακάρι να συνεχίσει έτσι, τι να πω....<br /><br />Άτε, τζαι καλά να μας μπει το καλοτζαίριν επιτέλους!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4748046653964119195?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-72488598979670251222011-06-08T20:06:00.002+03:002011-06-09T00:07:36.833+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Θορώ μιαν γυναίκα, ηλικία γιαγιάς, καλαμαρού, η οποία αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το σπέρμα του γιού της που είχε καταψυχθεί (μεν ρωτάτε, ακόμα απορώ), και ο οποίος επέθανεν, τζαι ήβρεν γυναίκες τες οποίες επλήρωσεν τζαι εκάμαν μωρά του γιού της βασικά, για να τα αναγιώσει η ίδια.<br />Επειδή "έθελεν να υπάρχει μια συνέχεια του γιού της".<br /><br />ΕΝΕΥΡΙΑΣΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΛΑ.<br /><br />Τζαι δεν είναι ένα μωρό, ούτε δύο, ούτε τρία. Είναι τέσσερα. Αν είναι δυνατόν.<br /><br />Άμα πεθάνει τούτη η γυναίκα τα μωρά τι θα απογίνουν; Εν γιαγία. Αντιλαμβάνομαι ότι τζαι οι γονείς που θα ήταν νέοι θα μπορούσαν να πεθάνουν, συμβαίνουν κάθε μέρα τέθκια πράματα. Αλλά πάεις τζιαμέ που το ΞΕΡΕΙΣ ότι θα πεθάνεις ΈΝΙΓΟΥΕΙ, πώς πάεις τζαι κάμνεις τούτο το πράμαν; 58 χρονών να γίνει "μάνα";<br /><br />Τι θα πει τούτων των μωρών; Δεν έχεις μάνα τζαι τζίρη; Μπορεί να εν τζαι γιαγία, τζαι μάμμα; Τζαι σε έτσι ηλικία;<br /><br />Τζαι μετά εν τζαι το άλλον: Εν κανεί που γεννιούνται τόσα μωρά που ήδη δεν έχουν γονείς γιατί πεθαίνουν, γιατί τα αφαιρούν από την κηδεμονία των γονέων γιατί είναι ακατάλληλοι οι γονείς, γιατί τα παρατούν οι γονείς, γιατί, γιατί, γιατί.... Εν κανεί που ούλλα τα ζευγάρια (ούλλα είναι τρόπος του λέγειν, ξέρω ότι μέσα μέσα έχει κάποιους που έννεν έτσι) θέλουν να κάμνουν δικά τους μωρά τζαι δεν υιοθετούν.... ΠΆΕΙΣ ΤΖΑΙ ΚΑΜΝΕΙΣ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΜΑ τζαι φέρνεις τα μωρά στον κόσμο μέσα σε έτσι κατάσταση;<br /><br />Απορώ. Είμαι εγώ η παράλογη; Τι νομίζετε;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7248859897967025122?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-11392414842731993722011-06-02T23:38:00.000+03:002011-06-02T23:38:59.498+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">επειγόντως να το μοιραστώ <a href="http://vimeo.com/14809603">τούτο </a>μαζί σας...<br />Δεν με κόφτει αν τους ξέρετε (αντροπή δική σας), ή αν θέλετε να κάμετε τζι εσείς ποτούτα (περίτου αντροπή σας).<br />Λυσάξτεεεεεε!!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-1139241484273199372?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-9503511730045474572011-05-26T20:54:00.000+03:002011-05-26T20:54:10.654+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Στο σχολείο έκαμνα παρέα με μια κορούδα που ήμασταν μαζί σε κάποιες τάξεις. Είχαμε κάποια κοινά (μπαλέτο, γαλλικά, θέατρο, τέγνες) τζι εκάμναμε το καλό. Εκάμναμε μαζί εργασίες γιατί μόνο εμάς μας αρέσκαν χειροποίητες αντί γραμμένες στο pc lame εργασίες. Επηένναμε στες πρόβες του θεάτρου του σχολείου μαζί, εδιούσαμε ιδέες της καθηγήτριας (εγώ για την κίνηση, τη σκηνοθεσία, τις χορογραφίες, το μακιγιάζ τζαι τζίνη είχε μεγάλο ρόλο τζαι εδιούσε ιδέες για τη σκηνοθεσία), κλπ.<br />Η μάνα μου πάντα ελάλεν ότι εν περίεργοι οι γονείς της (βασικά ο παπάς της, ο οποίος απλά εξήγησε της μάμμας μου πού εν το σπίτι τους, τζαι δεν είχαν καμιά άλλη ιδιαίτερη σχέση.<br />Ύστερα επήαμεν να σπουδάσουμεν τζαι εχαθήκαμεν, Εγώ νε μεν δεν έθελα να κάμνω εργασίες στο pc, ήμουν όμως αρκετά φίλος της τεχνολογίας. Τούτη δεν είχε ούτε e-mail. Κυριολεκτικά.<br />Τέλος του δεύτερου έτους αλόπως, διακοπές το καλοκαίρι Κύπρο, ήβρα την τυχαία σε ένα κατάστημα. Είπε μου ότι εμπορούσε να βρεθούν κάτι παλιοί συμμαθητές τη νύχτα τζαι να περιμένω μήνυμά της. Τζαι έπιασα το! Τζαι επήα! Τζαι ήβρα τους, τζαι εφάαμεν, τζαι έμαθα τα νέα τους, κλπ.<br />Σε μια φάση κοττά μου ένα άσπρο φάκελλο. Παντρέφκουμαι, λαλεί μου. Εχάσκιασα.<br />Έκατσα, άνοιξα το φάκελο, θορώ όνομα ξένο. Θορώ κάτι ψαλμούς πουκάτω, θορώ εγγλικανική εκκλησία.<br />Εν είπα τίποτε. Ύστερα μια φίλη της έδειξε μου φωτογραφίες που τους αρραβώνες τζαι είπε μου για έναν κυριούλη "τούτος εν ο ποιμένας μας". Με τσούλλου, με μούλλου η Moonlight σας.<br />Στο γάμο δεν θα εμπορούσα να πάω γιατί θα έπρεπε να πάω να δώκω εξετάσεις το Σεπτέμβρη. Είπαμε να βρεθούμε στην Αθήνα αφού ήταν να ήμαστε τζαι οι 2 τζιαμέ για 2 μέρες πριν το γάμο.<br />Τζι έτσι έγινε. Εδώκαμεν ραντεβού κάπου στο κέντρο τζι επήα να την έβρω. Τζίνη ήταν με 2 φίλες της. Εκάτσαμε για καφέ τζι επιάμεν την κουβέντα.<br />Πώς τζαι επήρες έτσι απόφαση; Είσαι τόσο σίουρη; Τι έκαμνες που τον καιρό του σχολείου;<br />Τζαι άρκεψεν μου: Οι γονείς μου δεν εμπορούσαν να κάμουν μωρά τζαι ο θείος μου επήρε τον παπά μου μια μέρα στην εκκλησία μας τζαι είπεν ο παπάς μου ότι αν τα καταφέρουν θα πιστέψει τζαι θα γίνει τζαι τούτος αναγεννημένος χριστιανός. Τζαι έτσι έγινε. Ε, εγώ ξέρεις, στην εφηβεία δεν ασχολούμουν τζαι πολλά με τούτα, αλλά μετά που επήα να σπουδάσω εν ήμουν καλά, έπαθα κατάθλιψη τζαι ήβρα την τάδε ποδά (ήταν τζιαμέ τούτη η άλλη) που την ήξερα οικογενειακά αλλά δεν εκάμναμεν παρέα, τζαι είπε μου για το σχολείο της Βίβλου τζαι άρχισα να πηέννω, τζαι έκαμνα πράματα, εγνώριζα κόσμο σαν εμένα, τζαι εγνώρισα τζαι τον άντρα μου...<br />Εμεσολάβησε δαμέ μια φάση που εφκάλαν 1-2 βιβλιούθκια τζι εδώκαν μου να δω αν ενδιαφέρουμαι να μάθω, τζαι εκάμαν μου λίο κήρυγμα τύπου "εγώ ζήτησα χρήματα από αυτόν και μου τα παρείχε, ζήτησα υγεία και μου την έδωσα, ζήτησα δύναμη και με ευλόγησε" κλπ κλπ κλπ.<br />Ύστερα εσυνέχισεν περί του αντρός της (σόρυ αλλά εν μπορώ να το πω αλλιώς σε τούτο το συγκείμενο), ότι εν πολλά καλός, ότι εν σαν τζίνη, ότι έχεουν πίστη ότι μπορούν με την ευλογία μπορούν να τα καταφέρουν κλπ...<br /><br />Που τότε είδα την αλλό μια φορά, πέρσι. Κάμνιε κήρυγμα στην εκκλησία, κάμνει ιεραποστολές, συμμετέχει σε ομάδες νεολάιας της εκκλησίας, σε ομάδες νεαρών ζευγαριών, παν κατασκηνώσεις...<br />Έμαθα τζι άλλους που εν σε τούτη τη θρησκεία, εν σαν το κύκλωμα. Συναναστρέφουνται μεταξύ τους, στηρίζουν ο ένας τον άλλο προσωπικά και επαγγελματικά, εν σαν μια οικογένεια. Παγκόσμια οικογένεια.<br /><br />Το παράξενο εν ότι η συγκεκριμένη λαλεί το όπου σταθεί τζι όπου βρεθεί ότι εν σε τούτην την αίρεση, οι άλλοι που ξέρω κρύφκουν το πολλά.<br /><br />Τι να πω; Μακάρι να εν ούλλοι χαρούμενοι με τζίνο που επιλέγουν να πιστεύκουν, να τους κάμνει καλλύττερους αθρώπους, αλλά εν μπορώ τούτη την κατάσταση με τον προσυλιτισμό, εν πολλά φτηνό, πολλά κουραστικό, πολλά κακό.<br /><br />Το ποστ έγινε γιατί είπα ότι θα το έκαμνα, τζαι δεν ήθελα να το ξεχάσω.<br />Είμαι καλά, δουλέφκω κάμποσο, μαθαίνω κάθε μέρα πράματα, κουράζουμαι, αλλά αρέκσει μου.<br />Αυτά από μένα!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-950351173004547457?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-62723039970717207002011-05-19T19:00:00.000+03:002011-05-19T19:00:47.420+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ήρτα, τα μίλια μου δεν τα έφερα ακόμα, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς η ζωή (και η δουλειά) συνεχίζεται.<br />Η Βουλγαρία, ή μάλλον οι τόποι που επήαμεν στη Βουλγαρία ήταν πολλά ωραίοι.<br />Άμα θέλετε να μεν μάθετε τίποτε για μια χώρα, να χαλαρώνετε, να κάμετε σπα, λασποθεραπείες κλπ εναλλακτικά, ειδοποιάτε με, ξέρω πού θα σας στείλω πλέον.<br />Δεν θα κάμω διαφήμιση δαμέ τον τόπο που επία, θα σας πω κάποιος που τες εντυπώσεις μου μόνο.<br />Μίνι μπαρ πιο φτηνό που το περίπτερο στην είσοδο του ξενοδοχείου. Με μερικά λέβα (εθνικό νόμισμα) η δουλειά σου γίνεται: ακούεις ελληνικό τραγούδι στο κλαμπ, η σερβιτόροι παν τζι έρκουνται ούλλη νύχτα για πάγους κλπ, και ούτω καθ'εξής. Το σύστημα σερβιρίσματος με δίσκο δεν υφίσταται: παν τζι έρκουνται τζαι μεταφέρουν 2-2 τα ποτήρκα αντί να βάλουν 10 σε ένα δίσκο τζαι να τα φέρουν. Υπάρχουν 2 είδη ντόπιων κοπέλλων: οι παχουλές με τα ρούχα του μπουζουκιού τζαι το χαμηλό τακκουνάκι, τζαι οι φυσιολογικές κοπέλες "ξέρω τι ώρα είναι τζαι πού είμαι". Καλλιεργείται <a href="http://www.youtube.com/watch?v=i3tqFd43Yv4">ένα κίτρινο φυτό</a> το οποίο νομίζω έχουμε τζαι δαμέσα σε μορφή αγριόχορτου, το οποίο χρησιμοποιείται στην παραγωγή οικολογικών λαδιών αυτοκινήτων (ο ξεναγός μας ήταν φάση λοστ ιν τρανσλέισhον, δώστε μας τα φώτα σας φίλοι και φίλες). Έχει κι άλλα αλλά προς το παρόν κανούν σας τούτα.<br />Η φωτογραφική μου εχάλασεν οπότε δεν έχω ιδιαίτερο υλικό να σας δείξω, αν έβρω κάτι θα το μοιραστώ.<br />Θα ήθελα μια φορά να κάμω έτσι διακοπές. Να μεν με κόφτει που είμαι, πώς εν οι τόποι που έννεν τουριστικοί, πώς ζουν οι ντόπιοι κλπ... dream on... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6272303997071720700?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-69218120120679979922011-05-12T19:23:00.000+03:002011-05-13T23:42:21.886+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">Ετύχαν πολλά μαζί...Έχω ψιλοέτοιμα ποστς που εν τα δημοσιεύω γιατί ούλλον έχω άλλα να πω.</div><div style="text-align: justify;">Ήβρα δουλειά. Μεν με μμαθκιάσετε μπας τζαι δω λεφτά τέλος του μήνα γιατί πλέον φαίνεται μου κάτι πολλά μακρινό το concept του μισθού.</div><div style="text-align: justify;">Πάντως προς το παρόν πάμεν καλά. Έκαμε 2 μέρες training για ένα πρόγραμμα, Δευτέρα επήα δουλειά τζαι μαθαίνω ούλλη μέρα, θορώ τη διαφορά μου μέρα με τη μέρα.</div><div style="text-align: justify;">Άυριο φέφκω για business trip, lol! Έρκουμαι τη Δευτέρα, δεν νομίζω να πάρω λαπτόπιον μαζί μου, θα δω... :S</div><div style="text-align: justify;">Εντυπώσεις πο' φτομάδας!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-DgxpGQbkvOo/TcwLn-ubc9I/AAAAAAAAAPU/QEgkhDFbasQ/s1600/ab.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-DgxpGQbkvOo/TcwLn-ubc9I/AAAAAAAAAPU/QEgkhDFbasQ/s320/ab.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Eσείς αρκεστείτε στην photo, ενώ εγώ θα αγχώνουμαι!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6921812012067997992?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-3971239951828019402011-05-09T23:52:00.000+03:002011-05-09T23:52:01.123+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #ea9999;">Soooo, επήα τζι εξαναγράφτηκα άνεργη, τζαι εδώκαν μου ένα χαρτί να πάω σε μια δουλειά για συνέντευξη. Η δουλειά δεν έχει όνομα γι'αυτό δεν θα μπω στη διαδικασία να εξηγήσω. Απλά να πω ότι έπρεπε το πρωί να πηγαίνω κάπου να μαζεύω κάποια χειρόγραφα ή μη στοιχεία και το απόγευμα να τα δακτυλογραφώ.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ehQx2xI8yjQ/TchTgy9Ov0I/AAAAAAAAAPQ/ie9em30Pg0s/s1600/job.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="236" src="http://2.bp.blogspot.com/-ehQx2xI8yjQ/TchTgy9Ov0I/AAAAAAAAAPQ/ie9em30Pg0s/s320/job.png" width="320" /></a></div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Εκανόνισα το ίντερβιου (επιάσαν με οι ίδιοι οι αθρώποι που την εταιρεία), τζαι επήα.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Όταν έφτασα, έπιασα τηλέφωνο, όπως μου είχαν πει να κάμω, για να μου εξηγήσουν ακριβώς πού να πάω. Λέω είμαι εδώ, κάτω από το κτήριο, από ποιά πόρτα μπαίνω; (είχε πολλές). Μου λέει "αυτήν που γράφει το τάδε". Της λέω "είναι πολλές που γράφουν αυτό". Μου λέει "όπως θα περάσεις από εκεί, θα το δεις". Της λέω "ναι, αριστερά ή δεξιά;" (μιλούμε για δύο ξεχωριστά κτίρια) Θεϊκή απάντηση: Δεν ξέρω αν είναι δεξιά ή αριστερά!</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Κλείνω και ανεβαίνω στη μια. Αν δεν είναι εδώ, θα είναι στο απέναντι κτίριο. Τελικά ήταν το απέναντι κτίριο. Ανεβαίνω, κτυπώ, μπαίνω.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Στο τηλεφώνημα, με ρώτησαν αν ξέρω αγγλικά. Της είπα ότι σπουδάζω μετάφραση, όπου δεν μας διδάσκουν ΚΑΝ τη γλώσσα, αλλά πιο πέρα πράγματα.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Μπαίνω στο γραφείο της υπεύθυνης, χαιρετώ. Μου λέει να καθίσω σε ένα τραπεζάκι που έχει πάνω 2 κόλλες, και ναμεταφράσω αυτό που λέει στη μια κόλλα από τα Ελληνικά στα Αγγλικά. Χαμογελώ.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Εκείνη την ώρα μάλλον μπήκε η Ειρωνία μέσα και έδωσε πάνω στην κυρία υπεύθυνη γιατί γύρισε και μου είπε "Ήντα γελάς; Εν που εν πολλά καλά τα Αγγλικά σου;;;;;". Απάντησα σεμνά και ωράια ότι απλά ήμουν απροετοίμαστη, δεν περίμενα ότι θα είχα να κάνω κάτι σήμερα.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Έκατσα και το μετέφρασα. Σημείωση του μεταφραστή: οι μεταφραστές χρησιμοποιούν ΚΑΙ λεξικά, ακόμα και μεταξύ δύο μητρικών γλωσσών πολλές φορές γιατί υπάρχουν λέξεις με πολύ όμοια νοήματα αλλά διαφορετική χρήση. Ένα απλό παράδειγμα (αλλά πολύ ορατό) είναι το λευκό με το άσπρο. Τέσπα.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Στα 5 λεπτά έχω τελειώσει και μου έχει μείνει η φράση "μέλι- γάλα". Τα προηγούμενα και τα επόμενα τα έγραψα και άφησα ένα κενό και προσπαθούσα να σκεφτώ μια περίπτωση που θα ήθελα να πω κάτι τέτοιο πώς θα το έλεγα. Εντωμεταξύ η κυρία να μιλά στο τηλέφωνο για τη δουλειά της και να εκνευρίζομαι με τα πράματα που την ακούω να λαλεί του κόσμου. Στα 3 δευτερόλεπτα περισυλλογής γυρίζει η υπεύθυνη "ετέλειωσες μάνα μου;". Της λέω όχι, μάλλον ναι...(διστακτικά, αλλά με βλέπει και το βλέμμα της λέει να συνεχίσω) απλά μου έμεινε μια έκφραση και προσπαθώ να σκεφτώ κάτι καλό... Ρωτά τι έκφραση και της λέω. [Απαντά την ιδιοφυή απάντηση: "Γιατί εν βάλλεις honey and milk;" Εξηγώ: εμ....όχι....εγώ έψαχνα μια έκφραση που να λέγεται στη γλώσσα...όπως λέμε εμείς ρίχνει καρεκλοπόδαρα...και στα αγγλικά λέμε it's raining cats and dogs...κάτι τέτοιο...] Με παροτρύνει να βγω να ρωτήσω μια άλλη υπάλληλο που "ξέρει αγγλικά τζίνη". Διστακτικά (ήντα ίντερβιου εν τούτο!;) πάω τζαι ρωτώ. Για να μεν τα πολυλογώ repeat part in brackets above. Μετά μπαίνει στο νόημα και μου λέει βάλε ότι θέλεις, κάτι δικό σου, όπως το νοιώθεις. Έβαλα κάτι που ετέρκαζεν συντακτικά στο κενό που είχα αφήσει τζαι άφησα το χαρτί στο γραφείο.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Χαιρετώ και μου απαντούν: Θα το δούμε..μπορεί και αύριο....φυσικά δεν ξέρουμε τι θα γίνει γιατί η κοπέλλα που ήταν να φύγει σάννα τζαι δεν θέλει να φύγει τελικά..... Ε, σόρυ που δεν σε είδαμεν παραπάνω..... Ενευρίασα τζι έφυα.</div><div style="color: #ea9999; text-align: justify;">Περνά το Σ/Κ τζαι πιάννει με τζαι λαλεί μου ενδιαφέρεσαι για παρτ τάιμ; (υποτίθεται εδώκαν μου το ίντερβιου που το γραφείο εργασίας γιατί ήθελα full time). Λαλεί μου "τζαι πόσα μας εζήτησες εσύ;" Τελικά σάννα τζαι εκακοφάνηκεν της που της είπα ότι εν εμιλήσαμε, εν ξέρω τι εταιρεία είσαστε, εμένα είπαν μου που το γραφείο εργασίας ότι ο μισθός εν τόσος άρα προσαρμόστε τον με τες ανάλογες ώρες, κλπ.... Είπα της έννα δω τζαι να απαντήσω τζαι άρκεψε να μου τα μασά ότι αν πάω για παρτ τάιμ έννα έβρω αλλού φουλ τάιμ τζαι να φύω.</div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #ea9999;">Έλεος μερικοί αθρώποι να μεν βρέθεται η ίσια τους!</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">Photo via <a href="http://printzeschen.blogspot.com/">here</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-397123995182801940?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-85765688602108493692011-05-01T14:35:00.000+03:002011-05-01T14:35:31.555+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="description summary" style="color: red;">Υπάρχει άμεση ανάγκη για ένα νεαρό συνάνθρωπο μας για μεταμόσχευση μυελού οστών. Την Τετάρτη, 4/05/2011 και ώρα 5.00 με 7.00 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί στο Σωματείο του Κεραυνού Στροβόλου από το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα, αιμοληψία με σκοπό να βρεθεί συμβατός δότης.Η διαδικασία είναι πολύ απλή. Θα χρειαστεί 1-2 λεπτά ο καθένας μας από τον χρόνο του για να δώσει αίμα με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να σώσει μια ζωή. Οι επιτρεπόμενες ηλικίες είναι από 18 μέχρι 45 χρόνων. Παρακαλούμε όσους ενδιαφέρονται να δώσουν το παρόν τους καθώς επίσης και να προσπαθήσουν για μεγαλύτερη δυνατή προσέλευση. <br />Για περαιτέρω πληροφορίες μπορείτε να αποταθείτε στο τηλ. 22863110 ή στο email: <span>iaristodemou@papaellinas.</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>com</div><div class="description summary" style="color: red;">&nbsp;</div><div class="description summary" style="color: red;"> To event στο facebook μπορείτε να το δείτε <a href="http://www.facebook.com/#%21/event.php?eid=196087373767342">εδώ</a>.</div><div class="description summary"><br /></div><div class="description summary">Να σας πω ότι όσοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να παν στον Κεραυνό, μπορούν να πάνε και στο <span style="color: #e06666;">κέντρο αίματος στην Έγκωμη</span> να δώσουν. Θα ζητήσετε να δώσετε δείγμα για μυελό, θα συμπληρώσετε μια μικρή αίτηση-ερωτηματολόγιο και το δείγμα σας θα κρατηθεί στην τράπεζα του Καραϊσκάκειου στην οποία έχουν πρόσβαση άλλες χώρες.</div><div class="description summary"><br /></div><div class="description summary">Να ξέρετε ότι γίνεται αιμοληψία, <span style="color: #e06666;">σαν όταν είναι να κάνετε αναλύσεις</span>, χωρίς να πειράζει αν πάτε απροετοίμαστοι, δηλαδή έχοντας φάει κάτι, ή παίρνωντας κάποιο φάρμακο κλπ.</div><div class="description summary">Δεν πονάει, όπως ΔΕΝ ΠΟΝΑΕΙ, και η διαδικασία αν σας χρειαστεί κάποιος κάποτε. <span style="color: #e06666;">Δεν παίρνουν πλέον μυελό, αλλά αίμα μόνο</span>, άρα μόνο ένα συνηθησμένο τρύπημα από βελόνα είναι που θα υποστείτε, δεν υπάρχει λόγος να αγχωνόμαστε.</div><div class="description summary"><br /></div><div class="description summary">Παρακαλώ μην πάτε αν δεν έχετε σκοπό να παρουσιαστείτε ΑΝ είστε συμβατός δότης κάποτε.</div><div class="description summary">&nbsp;</div><div class="description summary">Όσοι θέλετε, μην το αμελήσετε, αν μπορεί κάποιος να βοηθήσει ένα παιδί 23 χρονών αξίζει τον κόπο μια μικρή ταλαιπωρία!</div><div class="description summary"><br /></div><div class="description summary"><span style="color: #c27ba0;">Καλή πρωτομαγιά, και σας εύχομαι όλους υγεία στο σώμα, υγεία στη ψυχή, δύναμη και κουράγιο.</span></div><div class="description summary"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8576568860210849369?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-58850314306066181342011-04-29T14:50:00.000+03:002011-04-29T14:50:49.105+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Είδα λίο που το ΡΙΚ. Βασικά κάθουμαι στο PC τζαι εν δίπλα η τηλεόραση τζαι ακούω.<br /><br />Πρώτο Φακτ: Τούτος ο σχολιαστής ο Κυπραίος την Πίππα εν την λαλεί Πίππα αλλά Φιλίππα. Τον Χάρυ γιατί εν τον λαλεί Χενρυ τζαι επιμένει με το Χάρυ;<br /><br />Δεύτερο Φακτ: Εν είχα ιδέα ότι ζει ο άντρας της βασίλισσας. Τζαι πόσο απαξιωτικό ένι να είσαι "ο άντρας της βασίλισσας" αντί "βασιλιάς";<br /><br />Τρίτο Φακτ: Κοτζιάμου βασίλισσα τζαι ζει με επίδομα; (βασιλικό μεν, αλλα επίδομα δε!)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5885031430606618134?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-73090116511701156812011-04-29T00:34:00.000+03:002011-04-29T00:34:48.197+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SWFmaj4084w/Tbnc9AdmRGI/AAAAAAAAAPM/dXCMpElXMYs/s1600/prince+william.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://4.bp.blogspot.com/-SWFmaj4084w/Tbnc9AdmRGI/AAAAAAAAAPM/dXCMpElXMYs/s320/prince+william.jpg" width="320" /></a></div>Καημένε μου πρίγκηπα. Don't google yourself tonight. :p<br />Μακάρι να εγίνετουν τούτο να ήταν το τελευταίο πράμα που εθώρουν/άκουα/εθκιέβαζα για τον γαμόγαμο.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7309011651170115681?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-47765214774999115482011-04-27T17:48:00.000+03:002011-04-27T17:48:25.504+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Επέρασεν ένας μήνας που τα επεισόδια με το γραφείο εργασίας.<br />Πλέον γράφω τα δαμέ σαν το ημερολόγιο για να μεν τα συγχύσω ή να τα ξεχάσω τα γεγονότα.<br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000; font-size: x-large;">I HAVE A HEADACHE </span></div>Επήα κατά η ώρα 11μιση να ξαναγραφτώ άνεργη. Επερίμενα τη σειρά μου (που ομολογουμένως ήρτεν πολλά γλήορα) τζαι επήα στη λειτουργό που ήταν διαθέσιμη. Είπα της ότι ήρτα να γραφτώ ξανά και να ρωτήσω και κάτι.<br /><br />Εγράφτηκα, έδωκεν μου την κόλλα μου να ξαναπάω, ήβρεν μου τζαι δουλειά (μη χέσω). Ύστερα ξεκινώ να την ρωτήσω τζίνο που ήθελα:<br />Εγώ είμαι φοιτήτρια ακόμα, στην Ελλάδα, αλλά είμαι έβδομο έτος, γιατί...ε...Ελλάδα. Οι σπουδές μου κανονικά είναι 4 χρόνια.<br />Διακόπτει με: Ε, καλό, εν τζαι δικαιούσαι να γραφτείς άνεργη!<br />Συνεχίζω: Εξαναγράφτηκα. Εξάλλου εδούλεψα για ένα χρόνο και κάτι ως τωρά, με κοινωνικές ασφαλίσεις κλπ. Όταν ερώτησα αν δικαιούμαι ανεργιακό επίδομα, μου είπαν ότι δεν δικαιούμαι γιατί σπουδάζω ακόμα, και παίρνω ένσημα για τη σύνταξη μου. ΌΜΩΣ, εγώ όταν τελειώσω, φαντάζομαι ότι θα πάρω ένσημα για 4 χρόνια που είναι η κανονική διάρκεια σπουδών μου, και τώρα έτσι κι αλλιώς δεν παίρνω κάποιο επίδομα ως φοιτήτρια.<br />Λαλεί μου, έννεν η δουλειά μου, πρέπει να ρωτήσεις στις κοινωνικές ασφαλίσεις για τούτο, εν δική τους δουλειά. Να πάεις απέναντι στες κοπέλλες και να σου πω και κάτι; Αν δενε ίσαι ευχαριστημένη που τις απαντήσεις που σου διούν, να ζητάς να δεις κάποιον ανώτερο, κάποιον προϊστάμενο.<br />Λαλώ της χαίρω πολύ, αν ήταν να έρκουμαι τζαι να ξέρω τες απαντήσεις που ψάχνω, ήντα να έρκουμαι εξ'αρχής; Αφού έρκουμαι να με πληροφορήσουν, όι να τους τα πω εγώ!<br />Συνεχίζω, τζαι ρωτώ την κάτι άλλο. Τι σχέδια εργοδότησης, κατάρτησης κλπ υπάρχουν;<br />Διά μου μιαν κόλλα τζαι λαλεί μου μα από ότι βλέπω για σένα, εν άσχετα τούτα. Θορώ την κόλλα, ήταν για σεμινάρια τοποθέτησης γυψοσανίδων, υδραυλικά, κλπ.<br />Λαλώ της έννεν για τούτο το σχέσιο που μιλώ εγώ, δεν υπάρχει κάτι άλλο;<br />Τζαι απαντά μου: Ε, ένιξερω, τούτα μας εδώσαν εμάς, εν τα πιο καινούργια μας.<br /><br />ΚΑΛΑΝ ρε κουμπάρε, που τη στιγμή που μου λαλείς ότι ΕΝΙΞΕΡΕΙΣ, γιατί εν κάμνεις κάτι να μάθεις; Περιμένεις να ακολουθήσω τη συμμβουλή σου τζαι να ζητήσω να δω τον προϊστάμενο σου εδώ και τώρα; Αλλά βέβαια, αν ήσουν ιδιωτική υπάλληλος σιγά μεν με έστελλες μόνη σου στον μάστρο. Αλλά επειδή είσαι κυβερνητική τζαι ξέρεις ότι εν πρόκειται να σου κάμει τίποτε κάποιος, γι'αυτό έχεις έτσι θράσος.<br /><br />Φέυκω τζαι πάω στες αλλες κοπέλλες, των κοινωνικών ασφαλήσεων. Ξανά μανά. Φοιτήτρια. Έβδομο έτος. Εργασίες μόνη μου. Τέσσερα έτη. Δούλεψα ένα χρόνο και κάτι ήδη. Είπετε μου, ένσημα. Σύνταξη. Αναγνώριση, πόσα χρόνια για πτυχίο.<br />Τζαι απαντά μου: ΗΝΤΑΛΩΣ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙΣ ΚΑΛΟ;<br />Ξανά: Δεν έχω παρακολουθήσεις άλλες. Έχω διάβασμα που κάμνω μόνη μου από εδώ, από σπίτι μου. Εδούλεψα ήδη ένα χρόνο, δεν παίρνω επίδομα από αλλού, γιατί να μην δικαιούμαι ανεργιακό;<br />Και λαλεί μου το θεϊκό να ζητήσω από το πανεπιστήμιο χαρτί που να λαλεί αν η φοίτηση είναι μερική ή πλήρης για να δουν κατά πόσο μπορώ να δουλέψω και αν όχι να θεωρούμαι άνεργη. Λαλώ της απλά εν νομίζω ότι αφορά το πανεπιστήμιο ποιά μαθήματα μου εμείναν, ή πώς αποφασίζω εγώ να περάσω τζίνα τα μαθήματα. Για τζίνους τα 4 χρόνια που διαρκεί κανονικά το πτυχίο είναι πλήρης φοίτηση. Τα επόμενα χρόνια είναι παράταση, όμως δεν το ορίζουν σαν πλήρης ή μερική φοίτηση τούτο το πράμα. Εν τους αφορά και δεν νομίζω ότι έχουν να μου δώσουν καποιο τέτοιο χαρτί να σας φέρω.<br />Επιμένει. Δαμέ στο πανεπιστήμιο Κύπρου φέρνουν μας που την Μέριμνα τούτη τη βεβαίωση. Σιου τζαι καλά να επιμένει ότι θα μου δώσουν τζαι που το δικό μου πανεπιστήμιο.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_6B_GmpzNpo/TbgsZEXZsRI/AAAAAAAAAPI/ftKko__adgI/s1600/headache.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://1.bp.blogspot.com/-_6B_GmpzNpo/TbgsZEXZsRI/AAAAAAAAAPI/ftKko__adgI/s320/headache.jpg" width="320" /></a></div><br />Απλά για το έτσι της κουβέντας, μόλις τελειώσουν οι διακοπές θα γυρέψω να μάθω αν υπάρχει έτσι πράμα που το πανεπιστήμιό μου, να δω αν θα μου πουν όχι ή όχι ή όχι. Τζαι μετά δέχουμαι ιδέες για το τι μπορώ να κάμω.<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">Photo via <a href="http://www.etsy.com/shop/Pepponi?ref=seller_info">here</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4776521477499911548?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-8190889838057177462011-04-27T02:28:00.000+03:002011-04-27T02:28:55.798+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Χρόνια μας πολλά.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BiKjC8Z7Tnw/TbdU6bwKXNI/AAAAAAAAAPA/VsLngAvI-T0/s1600/a.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-BiKjC8Z7Tnw/TbdU6bwKXNI/AAAAAAAAAPA/VsLngAvI-T0/s320/a.JPG" width="320" /></a></div><br />Επέστρεψα σήμερα στην πόλη και το νετ.<br /><br />Τον υπολογιστή άναψα τον μόνο για να φορτίσω λίο το mp3 player που έβαλλα να ακούω μουσική ούλλη νύχτα που εν ετζοιμούμουν. Περιμένωντας είδα τζαι 2 έργα. Το ένα είχα το μισοδεί ξανά, το άλλο εξεκίνησα το 2 φορές αλλά εκόλλαν το dvd οπότε δεν το είδα ποττέ.<br /><br />Τυχαία ήταν του ιδίου σκηνοθέτη, εν το έξερα. Boyle, εγγύηση ρε κουμπάρε. The beach, τζαι Trainspotting.<br /><br />Ο DiCaprio, παρόλα τα παιδικά τραύματα με τον τιτανικό ίσhιωσε ύστερα, έκαμεν καλά έργα. Που τζίνα που είδα, μόνο το Revolutionaly Road εν μου άρεσε. Τζαι ο McGregor, εν έξερα ότι μου άρεσκεν ως τωρά. Μάλιστα. Εβοήθησεν ο καθαρός αέρας.<br /><br />Εν ετζοιμήθηκα πάνω που 5 ώρες καμιά μέρα, ήταν υπερβολικός ο ψόφος στα 1275 μέτρα για να τζοιμηθεί πλάσμαν.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RwJ8Ac4pg7s/TbdVD-9JZEI/AAAAAAAAAPE/eyFEhkttVO0/s1600/b.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-RwJ8Ac4pg7s/TbdVD-9JZEI/AAAAAAAAAPE/eyFEhkttVO0/s320/b.JPG" width="320" /></a></div><br />Εκάμετε καλόν πάσκαν; Να σας κολάσω να μου πείτε κανένα ευτράπελο όξα όσοι είχετε να πείτε, είπετε τα; (κάτι για <a href="http://post-babylon.blogspot.com/2011/04/o.html">παπα σπόνσορες</a>, κάτι για <a href="http://drprasinada.blogspot.com/2011/04/mission-sheftalia-accomplished_25.html">σιεφταλιά </a>κλπ...).<br /><br />Οι φωτογραφίες εν πριν ένα μήνα στην αυλή που ήμουν τζαι τωρά. Ούλλη η διαδρομή ήταν ανθισμένες αμυγδαλιές, μηλιές, και άλλα τέθκια όμορφα. Κκεραζιές ακόμα. Έτσι για να μεν μας κοντράρουν<a href="http://acerasanthropophorum.blogspot.com/2011/04/blog-post_22.html"> μερικοί μερικοί</a>!<br /><br />Cheers people!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-819088983805717746?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-82947424733757450062011-04-19T11:12:00.002+03:002011-04-19T11:12:34.085+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="post-header"> </div><div class="post-body entry-content" id="post-body-3118901732721107068"> <div dir="ltr" style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-dXz4LJtZ6L8/Ta1Dc2z9LAI/AAAAAAAAAO4/JJBWuT4tcPs/s1600/fleurs.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-dXz4LJtZ6L8/Ta1Dc2z9LAI/AAAAAAAAAO4/JJBWuT4tcPs/s320/fleurs.jpg" width="213" /></a></div><br />Για σήμερα έχουμε 2 "ιστορίες". Για μένα, για να μεν τες ξηχάσω.<br /><br /><br />Ο παπάς μου δεν ήθελε γιούς. Δεν ήταν ο τύπος που ασχολείται με τα ποδόσφαιρα κλπ, που πάει στο γήπεδο, που έχει ψύχωση με τα αυτοκίνητα, ούλλα τούτα. Αρέσκει του αντικείμενο του, τα μηχανικά, τα μηχανολογικά, τα ηλεκτρικά. Αρέσκει του η χημεία τζαι τα μαθηματικά. Όσα έμαθε στο σχολείο ακόμα θυμάται τα. Εγώ 7 χρόνια έχει που ετέλειωσα τζαι εξήχασα τα πηλέ. Όι επειδή εν τα έμαθα ποττέ μου ουσιαστικά, απλά εν τα εχρησιμοποίησα ποττέ ξανά ούτε στο 5%.<br />Ο παπάς μου εσhαίρετουν που έκαμεν κόρες. Ελάλεν τους φίλους του ότι σαν τες κόρες δεν έσhει, ότι εν έσhει πιο ωραίον πράμαν που να έρκεσαι που τη δουλειά τζαι να βουρούν οι κοράσες σου πάνω σου, να σε αγγαλιάζουν τζαι να σου λαλούν "παπάκη!" τζαι να σhαίρουνται.<br />Τι ωραίο πράμα να εκτιμάς τα μικρά μικρά πράματα κάθε μέρας!<br /><br />Όταν ήταν μωρό ο παπάς μου, άμα ήταν άταχτοι, ελάλεν τους η γιαγιά τους "παναγία μου, δεν μπορώ αλλο, βασανιείτε με, έννα παω να αυτοχτονήσω, θα κρεμμαστώ πας στο μαϊτανό να πεθάνω", τζαι ο παπάς μου ένοιωθεν άσhημα, τζαι αγγάλιαζεν την τζαι ελάλεν της όι γιαγιά, οι να πεθάνεις, εγώ έννα είμαι φρόνιμος! Ύστερα που πόσα χρόνια είπε του η μάνα του "πήεννε κόψε νάκκον μαϊτανό που δαμέ πόξω" τζαι εκατάλαβεν...<br /><br /><br /><br />Εν πολλά παράξενο να ακούω πράματα για την παιδική ζωή αθρώπων που για μένα δεν ήταν ποττέ μωρά. Εν πολλά παράξενο ακόμα να ακούω ιστορίες που είμαι εγώ μωρό μέσα, επειδή εν με θυμούμαι μωρό. Γράφω τα δαμέ να τα θυμούμαι, να τα πω, ίσως, κάποτε, πάρακατω... <br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">photo via <a href="http://www.leblogdelamechante.fr/blog-mode/bouquet-fleurs-anemones/?utm_source=feedburner&amp;utm_medium=feed&amp;utm_campaign=Feed%3A+leblogdelamechante%2FWuau+%28Eleonore+Bridge%29">here</a> επειδή ελπίζω να ανοίξει ο καιρός</span></div></div></div><a class="feed-link" href="http://istomageiremata.blogspot.com/feeds/3118901732721107068/comments/default" target="_blank" type="application/atom+xml"></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8294742473375745006?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-89731789733564273252011-04-06T13:05:00.000+03:002011-04-06T13:05:09.298+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-F8oE8fwNiqY/TZw6rwE5sJI/AAAAAAAAAO0/sr3tirbg9kE/s1600/msm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="243" src="http://1.bp.blogspot.com/-F8oE8fwNiqY/TZw6rwE5sJI/AAAAAAAAAO0/sr3tirbg9kE/s320/msm.jpg" width="320" /></a></div><br />Εχτές εκάθουμουν στην βεράντα με μια φίλη τζαι εθωρούσα τα νέα ποστς που τα μπλογκς που διαβάζω, τζαι ακούαμε μουσική (τι μουσική; πηέννετε στο <a href="http://mathitoudi.blogspot.com/2011/04/empty-frame.html">μαθητούδι </a>να σας πει!). Είδαμεν καμπόσα με interior design, μόδες κλπ, τζαι μέτα ήρτεν η σειρά της <a href="http://psychia.wordpress.com/2011/04/05/%CE%B5%CE%B3%CF%8E-%CE%B7-%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%BC%CF%89-thank-god-for-ikea/">Psychias</a>. Πρώτα από όλα αποσυντονίστηκε που τες ημερομηνίες η κοπέλλα (μα εν παλιά τούτα! λαλεί μου). Εξήγησα της ότι εν αναδρομή προφανώς που κάμνει η κοπέλλα σε κάποια γεγονότα που εγίναν σε διάφορες στιγμές.<br />Θκιεβάζει 2-3 παραγράφους πουπάνω πουπάνω τζαι γυρίζει τζαι λαλεί μου (ε, και;;;;)<br />Ενευρίασα ρε κουμπάρε. Τι εννοείς ε, και; Εν σε κόφτει εσένα, εν γι'αυτό που εν τα θκιεβάζεις εσύ αλλά εγώ ναι! Γιατί θκιεβάζεις ένα βιβλίο; Γιατί θορείς κουτσομπολίστικες εκπομπές; Προφανώς εν θα μου προσφέρει πολύτιμη γνώση τούτο που θκιεβάζω αλλά προσφέρει μου ένα είδος διασκέδασης, πού εν το θέμα μας;<br />Νευριάζω με τούτες τες απόψεις, πολλά. Τζαι αν ήταν που έναν άθρωπο που κάμνει μόνο πράματα με σοβαρή αξία κλπ να πω στα ανάθεμα, αλλά όι τζαι που το συγκεκριμένο άθρωπο!<br /><br />*Η φωτογραφία είναι το Mont Saint Michel, ένα μέρος στη Νορμανδία (Νότια Γαλλία) όπου ενώ μπορείς να πας με λεωφορείο, μετά για κάποιες ώρες την μέρας γίνεται νησί αφού όταν "φουσκώσουν" τα νερά πλυμμιρίζει η ένωση με τη ξηρά. Είναι πανέμορφο μέρος, είναι σαν μια μικρή πόλη με εστιατόρια, ξενοδοχείο, ταχυδρομείο, σπίτια και ναό, ο οποίος στην κορυφή του έχει ένα υπέροχο άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, κλπ. Έτσι για να μαθαίνουμε τζαι τίποτε δηλαδή να μεν έχει κανένας παράπονο.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8973178973356427325?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-76610615260043018052011-04-05T14:47:00.002+03:002011-04-05T20:51:34.655+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Είμαι άνεργη από τον Φεβρουάριο του 2010, όταν επαραιτήθηκα που τη δουλειά μου για να πάω να μείνω στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι ήρτα πίσω. Είπαν μου εν δικαιούμαι μίσhημου ανεργιακό γιατί επαραιτήθηκα, εν με απολύσαν.<br />Τον Νιόβρη αλόπως αποφάσισα να πάω να ρωτήσω να είμαστε σίουροι. Επήα, εγράφτηκα, εδώκαν μου τα στοιχεία κάποιου να επικοινωνήσω για μια δουλειά. Είπε μου μια φίλη μου που ήρτεν μαζί μου ότι πρέπει να πάω και στα άλλα γραφεία να ρωτήσω για το επίδομα. Είπαν μου ότι εν δικαιούμαι γιατί σπουδάζω ακόμα τζαι όταν τελειώσω τζαι πάρω τους το δίπλωμά μου, θα μετρήσουν τα χρόνια που εσπούδαζα για να πάρω ένσημα για τη σύνταξή μου κάποτε. Είπα οκ τζαι έφυα.<br />Επικοινώνησα με τη δουλειά που μου είπαν να πάω, είπαν μου να τους στείλω το βιογραφικό μου, τζαι ποτέ εν μου απαντήσαν.<br />Εκοίταζα για δουλειές που το site του γραφείου εργασίας, αλλά δεν είδα κάτι που να τους κάμνω τζαι να μου κάμνουν...<br /><br />Τωρά επροέκυψε μια δουλειά όπου θέλουν να με εργοδοτήσουν (μόνη μου τους ήβρα, όι που το γραφείο) αλλά εν νέα επιχείρηση, τζαι θέλουν να συμμετέχουν στο πρόγραμμα που επιδοτά η κυβέρνηση το μισθό του εργοτοτούμενου ως ένα ποσοστό για να ενθαρρύνει τους εργοδότες να προσλάβουν τωρά με την κρίση και να μειωθεί η ανεργία.<br />Είχα ακούσει για το πρόγραμμα που κάποιον γνωστό που επήε να δουλέψει σε ένα καφέ τζαι εβάλαν τον να γραφτεί άνεργος για να τον πιάσουν για να πιάνουν τούτην τη χορηγία.<br />Επία στη δουλειά, εμίλησα με τα πλάσματα, ενδιαφέρει με, λαλούν μου πιάσε που δαμέ στο γραφείο τζαι ρώτα τι χρειάζεται να κάμουμε για τούτη την υπόθεση τζαι ως πότε.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6Qk-eWL0pNM/TZsB2dqg28I/AAAAAAAAAOw/pMZgbf79pD4/s1600/india+michelle.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-6Qk-eWL0pNM/TZsB2dqg28I/AAAAAAAAAOw/pMZgbf79pD4/s320/india+michelle.jpg" width="320" /></a></div><br />Πιάννω τζαι ρωτώ τζαι απαντούν μου "εν δικαιούσαι, αφού εν είσαι άνεργη" ΠΡΙΝ να της πω καν το όνομα μου ή κάτι. Λαλω της τι εννοείτε; Πού το ξέρετε; Λαλεί μου ε αφού δουλεύκεις τζιαμέ! Όι λαλώ της εν δουλεύκω πούποτε! Εγράφτηκα τζιόλας κοντά σας! Λαλεί μου πε μου την ταυτότητα σου. Λαλώ της την. Λαλεί μου ε, έτο εν δικαιούσαι. Μια φορά ήρτες, εν τζαι είσαι άνεργη! Λαλώ της άνεργη είμαι, απλά δεν πιάννω επίδομα! Λαλεί μου ε αφού εν ήρτες να υπογράψεις! Καλά λαλώ της, έρπεπε να υπογράφω τόσο καιρό; Γιατί; Αφού δεν επωφελούμαι κάπως! Ε, πάντως πρέπει να είσαι 6 μήνες και πάνω για να συμμετέχεις σε τούτο το πρόγραμμα, γειά!<br /><br />Σηκώνουμαι τζαι πάω τζιαμέ, επί τόπου.<br />Πάω στα γραφεία που δεν είχε κόσμο και ρωτώ, λαλούν μου πρέπει να πάεις απένταντι. Πάω στο ρεσέψιον, λαλώ της κοπέλας γειά σας, θέλω να ρωτήσω κάτι. Λαλεί μου πιάσε αριθμό τζαι περίμενε να εμφανιστεί ο αριθμός σου στην οθόνη τζιαμέ.<br />(Μ=moonlight, Ρ=Ρεσέψιονιστ)<br />Μ: *βήμα προς το μηχανηματάκι με τους αριθμούς δεξιά μου, δισταγμός* εμ....επειδή απλά να ρωτήσω κάτι είναι που θέλω, χρειάζεται να απασχολήσω τις κοπέλες στα γραφεία;<br />Ρ: έλα μπροστά μου τζαι ρώτα με.<br />Μ: *βήμα προς τα αριστερά για να έρθω ΜΠΡΟΣΤΑ από τη δεσποσύνη, ίχνη εκνευρισμού* εν για τζίνο το πρόγραμμα που μπλα μπλα μπλα... τζαι δεν ήξερα ότι τζαι τζίνοι που δεν πιάννουν επίδομα πρέπει να έρκουνται να υπογράφουν!<br />Ρ: ε, εν επειδή δεν πιάννεις που πρέπει να έρκεσαι! για να σου έβρουμεν δουλειά!<br />Μ: καλά τούτο κάμνω το τζαι που το ίντερνετ...<br />Ρ: καλά γιατί δεν πιάννεις επίδομα;<br />Μ: επειδή ακόα σπουδάζω, είπαν μου ότι εν δικαιούμαι..<br />Ρ: ήνταλως σπουδάζεις τζαι είσαι τζαι άνεργη;<br />Μ: ε, σπουδάζω εξ'αποστάσεως ασπούμεν, γράφω εργασία, δεν παρακολουθώ, πώς να σας το πω; εδούλευκα πέρσι, τωρά όι πλέον, θέλω δουλειά, είμαι άνεργη!<br />Ρ: *φανερά συγχισμένη* ε τζαι τι θέλεις τωρά;<br />Μ: ήθελα να ρωτήσω αν μπορεί να γίνει κάτι για τούτο τον καιρό που δεν έρκουμουν. αν έχετε κάποια συνεννόηση με τες κοινωνικές ασφαλίσεις να δείτε ότι δεν επληρώνουμουν από κάπου, ότι δεν εδούλευκα.<br />Ρ: όι μα να σου χαρίσουμε τόσο καιρό; όι εν γίνετε έτσι πράμα!<br />Μ: εν είπα να μου χαρίσετε! είπα να δείτε που μια άλλη κρατική υπηρεσία ότι όντως δεν εδούλευκα!<br />Ρ: όι εν μπορώ, πρέπει να είσαι 6 μήνες τουλάχιστον άνεργη<br />Μ: *τα ίδια παντελάκη μου* καλάν, μπορείτε να μου εξηγήσετε τούτο το σύστημα με τες υπογραφές σε τι αποσκοπεί;<br />Ρ: εν νομίζω ότι σε αφορά να κάτσω τωρά να σου εξηγήσω το σύστημα μας, εν πολλά πολύπλοκο *γυρίζει που την άλλη τζαι μιλά άλλου πλασμάτου.<br /><br />Πιάννω αριθμό τζαι καρτερώ τη σειρά μου. Είμαι το 695 και είμαστε ακόμα στο 545.<br /><br />Έρκεται η σειρά μου. Λαλώ της κοπέλλας την κουβέντα πάλε, λαλεί μου "όι, πρέπει να είσαι πάνω από 6 μήνες *συνεχόμενους* άνεργη". Είπα της 5-6 φορές ότι ξέρω το κλπ κλπ κλπ αλλά δεν έπιανε το ππόιντ τζαι ελάλεν μου τζαι τζίνη το ίδιο πράμα.<br />Τελικά είπα της δεν θέλω παρτ τάιμ, ούτε νυχτερινή δουλειά, τζαι έδωκε μου να πάω σε ένα τηλεφωνικό κέντρο ΒΑΡΔΙΕΣ. Έλεος σhιόνα μου.<br />Και για να δείτε επαγγελματισμό: σαν μου εμίλαν λαλεί "α, παναγία μου!.......σόρυ πονώ το στομάχι μου". Λαλώ της τζι εγώ, εντάξει καταλαβαίνω... Συνεχίζει ¨"σόρυ που έννα το πω τούτον αλλά έχω τζαι πρόβλημα με την τουαλέτα λίες μέρες τωρά....τζαι ούλλη μέρα δαμέ έντζαι επήα...". ΤΟΟ ΜUCH SHARING WITH THE UNSATISFIED CUSTOMER, DONT YOU THINK???<br /><br />Έρκουμαι σπίτι. Πιάνει με η κοπέλα που τη δουλειά να της πω αν έφκαλα άκρη, λαλώ της εν μας πιάνει το πράμα έτσι κι έτσι.<br />Ξαναπιάννει με: Μα εν πελλά τούντα πλάσματα; Έχω το σχέδιο μπροστά μου! Λαλεί μόνο ότι πρέπει να είσαι γραμμένη άνεργη τζαι να μεν εδούλευκες δαμέ πριν 2 μήνες! Σελίδα 28 αν το έβρεις πούποτε δε το!<br />Πιάνω την πίσω: Ήβρα μιαν ανακοίνωση μες στο site του Τμήματος Εργασίας, λαλεί ότι ΑΡΧΙΚΑ το σχέδιο ήταν για όλους τους άνεργους, με προθεσμία αίτησης ως τες 31 Δεκεμβρη 2011 ΑΛΛΑ ελείψαν τους τα λεφτά τζαι έτσι μόνο ως τες 18 του Φλεβάρη του 11 εγίνετουν (τσουπ, κόψαμε 10μιση μήνες!) τζαι τωρά μόνο πάνω που 6 μηνών άνεργο μπορείς να εργοδοτήσεις!<br /><br />Αυτά τα όμορφααααα........<br /><br />*η photo ήταν απλά για να σπάσει η μονοτονία </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7661061526004301805?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-46043456968770971502011-04-04T20:07:00.001+03:002011-04-04T20:08:21.524+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-05oBEd2YpOQ/TZn6sbZjzTI/AAAAAAAAAOs/rpgQ-cHOgbw/s1600/cloud+australia.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-05oBEd2YpOQ/TZn6sbZjzTI/AAAAAAAAAOs/rpgQ-cHOgbw/s320/cloud+australia.png" width="320" /></a></div><br />Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει ποιός είναι ο σκοπός του να πηέννει ο άνεργος να υπογράφει στο γραφείο εργασίας;<br />Πραγματικά, γιατί δεν μπορούν να πιάσουν τα στοιχεία που τες κοινωνικές ασφαλίσεις να ξέρουν αν εδούλευκες ή όι;<br />Το ότι πάεις μια φορά το μήνα τζαι υπογράφεις εν στοιχείο ότι εν δουλεύκεις;<br /><br /><br />Ευχαριστώ εκ των προταίρων για την απάντησή σας.<br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">Photo via <a href="http://www.thecherryblossomgirl.com/">here</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4604345696877097150?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-37057577712249720182011-04-01T11:52:00.001+03:002011-04-01T21:24:41.980+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εγύρεφκα να έβρω τι είναι πρόσκοποι, τι οδηγοί, τι είναι αυτό που λέγαμε στο δημοτικό "πεταλούδες" κλπ.<br />Δεν κατέληξα κάπου, πείτε μου άμα ξέρετε.<br /><br />Εκνευρίστικα όμως γιατί έβρισκα γονείς να αναρωτιούνται κατά πόσον είναι σωστό και καλό και ωφέλιμο να στέλλουν τα παιδιά τους προσκόπους ή οδηγούς, κλπ.<br />Νομίζω είναι ο ορισμός του τζίνου που λαλούμεν "ο καθένας ό,τι θέλει καταλάβει". Ο ένας λαλεί εν παγανιστικά πράματα οι πρόσκοποι, καλλύττερα οδηγοί. Ο άλλος λαλεί καλλύττερα χορωδία, ξένες γλώσσες, θεατρικά εργαστήρια, αθλήματα, παρά ποτούτα τα πράματα. Ο άλλος λαλεί ότι ο προσκοπισμός κλπ κάμνει τα μωρά να υποτάσσουνται στην ομάδα, να τα κάμνουν οι άλλοι ό,τι θέλουν, να μεν έχουν βούληση, κλπ. Ο άλλος λαλεί ούλλα τα καλά εγώ λαλεί έμαθα το ένα τζαι το άλλο τζαι εν πολλά ωραία. Ο άλλος θέτει τζαι ερώτημα: θέλεις στο μωρό σου να καλλιεργήσεις το μυαλό ή την πειθαρχία;<br /><br />Έλεος ρε κουμπάρε μου!<br />Γιατί το θωρείς μόνο που την μια πλευρά ασπούμε; Που πού ως πού αποφάσισες ότι στο προσκοπείο τα μωρά γίνουνται στρατιώτες ή αρνιά; Τζίνα ούλλα που παθαίνουν για τη φύση, τα πράματα που ξέρουν να κάμουν στο ύπαιθρον που εσύ εν τα ξέρεις, την ομαδικότητα, τη συνεργασία, την άθληση, το ότι είναι σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον αφού ξέρεις ποιός είναι ο υπεύθυνος εκεί όπου βρίσκεται τζίνες τες ώρες τζαι με ποιούς άλλους, το ότι ξέρει να κάμει ένα φαί τζαι ένα κόμπο παραπάνω που σένα εν μετρούν σε τίποτε απλά τζαι μόνο επειδή ανήκουν σε μια ομάδα τζαι φορεί μια στολή;<br />Τζι εμείς εφορούσαμε στολή στο σχολείο αλλά εν είμαστεν ρίφκια!<br />Τζαι μπαλέτον εκάμναμε τζαι η καθηγήτρια μας ισχυρίζετουν ότι "έντζαι να γίνετε ούλλες μπαλαρίνες, αλλά πειθαρχία θα μάθετε ούλλες!", αλλά εν εγίναμε άβουλα όντα.<br /><br />Μα δηλαδή εχάσαμεν το ππούσουλα μας νομίζω!<br /><br />Διαφωνούμε;;;;;;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3705757771224972018?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-69780240681555505492011-03-28T18:41:00.002+03:002011-04-01T21:26:51.830+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ήντα άθρωπος είσαι να φκαίνεις να πυροβολάς με το αεροβόλο ένα καναρινούδιν;<br />Εγώ έχει κάπου που μπορώ να σε καταγγείλω που έπαιξες το πουλί μου; (pun not intended).<br />Αποφάσισα ότι δεν υπάρχει σhειρότερο πράμα να πεις του άλλου. Ούτε γάρος, ούτε γουρούνι. Άθρωπος.<br /><br />Το φέραμε σπίτι πριν περίπου 2 χρόνια. Ο άντρας της εξαδέρφης μου είχε πολλά και του ζήτησε ένα ο πατέρας που του αρέσουν οι μελωδίες τους.<br />Φορούσε ένα πορτοκαλί βραχιολάκι στο πόδι, σύμβολο της γεννιάς του.<br />Με την αδερφή μου δεν το πολυσυμπαθούσαμε αλλά σιγά σιγά το αγαπήσαμε.<br />Μας είχαν πει ότι μπορεί να αισθάνεται μόνο του και είναι καλά να του βάλουμε ένα καθρεφτάκι να κοιτά το είδωλό του να αυταπατάται ότι έχει παρέα. Και το κάναμε.<br />Σιγά σιγά σταμάτησε να κελαηδά, έκανε κάτι πολύ μικρούς ήχους μόνο.<br />Ανυσηχούσαμε, το παρατηρούσαμε, προσέχαμε να είναι στον ήλιο αλλά όχι στον καυτό ήλιο, να είναι μέσα το χειμώνα, να μην κρυώνει, τον ταίζαμε μαρουλάκι και αγγουράκι και αυγουλάκι και σποράκια.<br />Είχαμε φέρει κι ένα γατί στο σπίτι και του είχε επιτεθεί 1-2 φορές που ξεχαστήκαμε και τα αφήσαμε σε κοινούς χώρους. Τρομάξαμε και μάθαμε να προσέχουμε ακόμη περισσότερο.<br />Αποφασίσαμε ότι το καθρεφτάκι μπορεί να του έκανε κακό γιατί όλη μέρα έβγαζε τα φτερά του και τα έδινε στο πουλάκι στον καθρέφτη. Του το πήραμε.<br />Η αδερφή του αγόρασε στικς με σποράκια και έμαθε να τρώει κι από εκεί.<br />Πριν από λίγες μέρες άρχισε πάλι να κελαηδά, να τραγουδά, να είναι πιο εύθυμο.<br />Χαρήκαμε.<br />Συνεχίσαμε αυτά που κάναμε. Λίγος ήλιος, το βράδυ μέσα, προσοχή από το γάτο, φαγητούλι καλό.<br />Φαίνεται κάποιος ενοχλείται τόσο πολύ από το κελάηδημά του το πρωί, κάποιος που δεν έχει δουλειά να πάει, κάποιος που δεν έχει ψυχή, κάποιος που δεν έχει συνείδηση.<br />Υπάρχει μια υποψία αλλά πώς να επιβεβαιωθεί; Κι αν επιβεβαιωθεί, μετά τι;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6978024068155550549?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-32950821588545891692011-03-25T11:36:00.000+02:002011-03-25T11:36:13.809+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">...τα'χεις κάνει εφιάλτεεεεςςςςς.......<br /><br />Εθώρουν όνειρο ότι η κυρία <a href="http://chezneerie.blogspot.com/">Neerie </a>εν stalker τζαι έξερεν ποιοί ήμασταν οι παραπάνω bloggers τζαι έπιαννε μας τηλέφωνα τζαι εν μας ελάλεν ποιά ένι, τζαι απειλούσεν μας.....<br />Λαλείτε είμαι άρρωστη; Να κάμω αποχή; :S<br />Ευτυχώς επεράσαν τα λυκόπουλλα του δημοτικού που δαμέ κάτω που το σπίτι κατά η ώρα 7μιση τζι εξύπνησα διότι επνίουμουν που το κακό μου!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3295082158854589169?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-79582507713656288942011-03-22T17:00:00.000+02:002011-03-22T17:00:19.720+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Kάποιος στο κοντινό σου συγγενικό περιβάλλον αρρωστά. Σοβαρά.<br /><br />Έννεν Κύπρο, άρα έννεν ότι ξημεροβραθκιάζεσαι είσαι κοντά του.<br /><br />Έχεις 5 άτομα που μπορεί να μεν ήσαστε κώλος και βρακί τζαι με τους 5, αλλά συνδέουν σας πολλά πράματα, που παλιά, ξέρεις ότι εν καλά πλάσματα, ότι θέλουν να σου σταθούν όπως μπορούν.<br />Για το συγγενή εν μπορούν να κάμουν πολλά πράματα αφού τα υλικά έχει τα σε αυθονία. Προσψπικά εν τον ξέρουν να παν κοντά του να του σταθούν. Μόνο με σένα μπορούν να μιλούν, κι αν χρειαστείς να σε βοηθούν.<br /><br />Τζι εσύ πώς αντιδράς;<br /><br />Μιλάς με 3 που τζίνα τα 5 άτομα τζαι τους υπόλοιπους, γνωστούς και φίλους αφήνεις τους στην απ'έξω. Μαθαίνουν τι έγινε που τρίτες πηγές τζαι στέλλουν σου ένα μήνυμα. Αφήνουν σου χώρο να τους πιάσεις εσύ να τους μιλήσεις άμα θέλεις. Τζι εσύ ούτε στο μήνυμα απαντάς, ούτε ένα τηλέφωνο πιάννεις. Τζι έννεν ότι εκλειδώθηκες έσσω σου τζι εν φκαίνεις, τζι εν μιλάς με κανένα ή μιλάς με τζίντα 3 πλάσματα αλλά είσαι μες στο κλάμα.<br />Κυκλοφοράς, απλά σε ήσυχους τόπους, κάμνεις πράματα με τους φίλους σου σπίτι, συζητάς για του κόσμου τα άσχετα, γελάς, λαλείς πελλάρες.<br />Αλλά τα άλλα πλάσματα που εν φίλοι σου εν τα θέλεις.<br />Λαλείς "εν είμαι για υποχρεώσεις κλπ τωρά". Δηλαδή που πότε εν υποχρέωση να θωρείς τούτα τα πλάσματα;<br /><br />Ο Θεός να βοηθήσει να μεν μάθω ποττέ γιατί αντιδράς έτσι, αλλά νομίζω εν είσαι σωστός απέναντι στους φίλους σου. Έννεν ώρα για σωστό τζαι λάθος τωρά, καταλάβω το, αλλά εν φίλοι σου τα γέριμα. Πώς θέλεις να σου συμπεριφερτούν άμα τελειώσει, όπως τελειώσει τούτη η ιστορία που περνάς;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7958250771365628894?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-56021193018430485022011-03-20T14:57:00.000+02:002011-03-20T14:57:53.826+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μα πέτε μου, τούτη που παρουσιάζει το μεσημεριανό του mega κύπρου τα σαββατοκυρίακα, πόσο ανίδεη ένι; Γιατί ότι ΕΙΝΑΙ, είναι fact! <br />Παίζει η τηλεόραση τζι εγώ κάθουμαι στο pc, τζαι ακούω του κόσμου τες μαλακίες! Ενδειχνικά, έπιασε ένα πλάσμα για τον διαγωνισμό τους, εκέρδισε, τζαι αντί να πει το όνομα της εταιρίας που επροσέφερε το δώρο, είπε απλά ότι εκέρδισες δείπνο για 2 άτομα σε ινδικό εστιατόριο!<br />Ύστερα είπε να ασχοληθεί με τους καλεσμένους της. Ούλλοι τζι ούλλοι 2 ήταν. Τζαι δεν έξερεν πηλέ μου τα ονόματα των σειρών όπου παίζουν τα πλάσματα! Πες μας ράντομ τύπε (εν ξέρω το όνομα του αθρώπου) στο σίριαλ σας, στην Αυλή του Παραδείσου όπου εμφανίζεσαι τώρα... Εεεεμ..... Άκρη του παράδεισμου λέγεται....ναι.....<br />Μα αν είναι δυνατόν! Πόσον ανίδεη!<br />Τζαι αφού έννεν η δουλειά της τούτη (εν αισθητικός η κοπέλλα από ότι μου είπαν), τζαι τωρά ξεκινά, τζαι εν τόσο εύκολο να πουν ότι εμπήχτηκεν στο χώρο λόγω του ότι έτυχε ο άντρας της να δουλέψει στην τηλεόραση, ΓΙΑΤΙ εν προσπαθεί να εν λίο πιο ενημερωμένη, λίο πιο συνεπής; Εν αντρέπεται;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5602119301843048502?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-69983210257843208002011-03-18T11:17:00.000+02:002011-03-18T11:17:01.816+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Είχα σκοπό να κάμω τζι εγώ μια ανάρτηση για <a href="http://www.cyprus-mail.com/opinions/aphrodite-s-home-cruel-place/20110313?sms_ss=facebook&amp;at_xt=4d80d21b04f8fe32%2C0">τούτο</a> το θέμα αλλά επρολάβαν με.<br />Έννα την κάμω όμως γιατί θέλω να πω κάτι.<br />Η δεύτερη φορά που άκουσα για τούτη την ιστορία ήταν εχτές που είδα μια φίλη μου τζαι είπε μου όλο νεύρα ότι "μια ήρτεν πόθεν ήρτεν τζαι τάχα μου δουλεύκει δαμέσα, τζαι είσhε το θράσος να στείλει στη Cyprus Mail τούτο τζαι τούτο το πράμα." Επαλάβωσα, λαλώ της ε, εν έχει δίκαιο η κοπελλούδα; Να χώννεται να κυκλοφορά απλά τζαι μόνο επειδή εν ασιάτισσα σχεδόν; Τζαι απαντά μου "Ναι, εγώ εν έχω δίκαιο να φοούμαι να κυκλοφορήσω μόνη μου επειδή εγεμώσαμεν ποτούτους ούλλους;" Έξαλλη με την ιστορία του stereotype: "εγίναν μόνοι τους στερεότυπα. Όπως οι Κυπραίοι ούλλοι νομίζουν ότι φορούν αλυσίδες τζαι βρωμούς σκόρτα, έτσι τζαι τούτες!" "Κόρη μου, άλλο να σου συμπεριφέρουναι όμως αλλιώς λόγω κάποιου στερεότυπου ή φήμης μάλλον, τζι άλλον να λαλούν απλά..".<br />Όι, τίποτε. Ακάθεχτη η τύπισσα, να χάνει το νόημα. Να πετά που το θέμα των παράνομων, στο θέμα τψν αιτητών ασύλου, στο θέμα των νόμιμων, στο θέμα του κατά πόσο ΠΡΕΠΕΙ να τους παρέχουμε όσα τους παρέχουμε, στο θέμα του "ο Χριστόφκιας που τους αγαπά έτσι πολλά ας ους πάρει σπίτι του". Να της λαλώ (σάννα τζι εν μωρό) ότι "αν σου πω εγώ ότι έχουμε μια υπάλληλο κινέζα που εν πολλά συμπαθής κλπ κλπ κλπ έννα πάεις να το πεις πάρακατω ποττέ; Όι. Αν σου πω όμως ότι μια κινέζα υπάλληλος μας έκλεψε μας, έννα το πεις σε κάποια φάση".<br />Εν χωρεί μες στο νου της.<br />Τζι εν πλάσμα που έζησε τζαι εξωτερικό τούτη, τζαι οι γονείς της. Αλλά εν έτσι σκέδιο.<br />Έννεν καθόλου ενθαρρυντικό να μιλώ με πλάσματα με έτσι απόψεις, τζιαμέ που θκιεβάζω τούτα ούλλα που γράφετε εσείς δαμέσα τζαι παίρνω θάρρος ότι είμαστεν καλοί, κάτι έχουμε καλό...<br />Απογοήτευση.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6998321025784320800?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-62862893603913116382011-03-14T18:05:00.000+02:002011-03-14T18:05:34.619+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-ZhxHYoJKTjw/TX48pi5WwNI/AAAAAAAAAOo/cI6ofm1KB6w/s1600/fish.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://lh3.googleusercontent.com/-ZhxHYoJKTjw/TX48pi5WwNI/AAAAAAAAAOo/cI6ofm1KB6w/s320/fish.jpg" width="320" /></a></div><br />Πόσο αφελείς είμαστε να γράφουμε δημοσίως (εφημερίδες, μενού εστιατορίων, κλπ) ότι τα ψάρια είναι νηστίσιμα φαγητά;<br />Η City πριν 1-2 εβδομάδες, έγραφε ποιές μέρες "επιτρέπονται" από την εκκλησία τα μαλάκια, ποιές μέρες είναι νηστίες κλπ. Τζαι μετά είχε εισηγήσεις από διαιτολόγους για φαγητά νηστίσιμα.<br />Εν θα συζητήσω τωρά το θέμα ότι άμα τρώεις το πλέον γκουρμέ πιάτο ΕΝ νηστεύκεις, ότι άμα ούλλη μέρα ξιτιμάζεις, καπνίζεις, πίνεις ποτά, καφέδες, θορείς τσόντες, και τόσα άλλα πράματα που κάμνουμε για ευχαρίστηση και μόνο, άμα δεν νοιώσουμε να κάμνουμε μια θυσία, ότι κάτι στερούμαστε για μένα εν pointless να λαλούμε ότι νηστεύκουμε. Επίσης εν συζητώ το θέμα των υποκαταστάτων (γάλα σόγιας γιατί εν πίνουμε τον καφέ έτσι, τυρί νηστίσιμο γιατί έχει μάππα τζαι έννα φάμε πίτσα, κλπ).<br />Το θέμα μου εν απλά το ότι οι συνταγές που διούν ή οι "νηστίσιμες επιλογές" που συστήνουν στα μενού τους είναι πέστροφες, γαρίδες, ξιφίες, κλπ! Μα είμαστε σοβαροί;<br />Αλήθκεια απορώ! Κάμνουν το κατα λάθος ή ξεπίτηδες για να δείξουν ότι προσφέρουν εναλλακτικές; Ο καταναλωτής πιστεύκει ότι για δες, μετά που 30 χρόνια που ζω σε μια ορθόδοξη (ασπούμε) οικογένεια, η μάμμα μου τζαι οι γιαγιάδες μου είχαν άδικο τζαι εν νηστίσιμο το ψάρι; Τζαι γοράζει το; Διαφωτήστε με, παρακαλώ!<br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">photo via <a href="http://weheartit.com/entry/7906503">here</a></span> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6286289360391311638?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-40253692356974745152011-03-09T20:57:00.000+02:002011-03-09T20:57:11.430+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Κάθουμαι στο σαλόνι με τον παπά μου να θωρεί τες ειδήσεις του ΡΙΚ δίπλα μου.<br />Η Κενεβέζου διά πάσα για διαφημίσεις τζαι ο παπάς μιλά: Κόρη κορού ήντα μου κάμνεις έτσι; Παρέτα τζι είμαι παντρεμένος άθρωπος!<br />Τζαι ύστερα σε μένα: Είδες την; Αν έρτει η μάνα σου ποδά τζαι δει την να μου κάμνει έτσιιιι....... Ούυυυυυ!!!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-4025369235697474515?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-55160128421301218532011-03-08T16:23:00.002+02:002011-03-08T18:07:12.339+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-GIOnirEnOtE/TXZP9ixBaQI/AAAAAAAAAOg/PL0nnC3IUss/s1600/roses1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="247" src="https://lh6.googleusercontent.com/-GIOnirEnOtE/TXZP9ixBaQI/AAAAAAAAAOg/PL0nnC3IUss/s320/roses1.jpg" width="320" /></a></div><br />&nbsp;Ήνταλως μπορούν να φκαίνουν οι άντρες να λαλούν ότι επειδή παν 2 χρόνια στρατό, εν δικαιούμαστε οι γυναίκες να έχουμε ισότητα;<br />Κάμνω λάθος ή όντως για το στρατό πιάνουν ένσημα οι άντρες άρα θεωρείται ότι εδουλέψαν για τζίνο το διάστημα;<br />Ξέρετε αν υπάρχει καμιά μελέτη/έρευνα για το μορφωτικό επίπεδο γυναικών και αντρών στην Κύπρο, για τις θέσεις εργασίας που κατέχουν τόσο στον ιδιωτικό τομέα όσο και στο δημόσιο, για τους μισθούς γυναικών/αντρών, κλπ;<br />Εκνευρίστηκα πάλε σήμερα.<br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">photo from <a href="http://www.etsy.com/shop/kariherer?page=2">here </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5516012842130121853?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-35254276930242932952011-03-02T19:56:00.000+02:002011-03-02T19:56:19.431+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εγώ για λίγο θα είμαι σε αυτή την (εγγεφαλική) κατάσταση αλλά με παρέα.<br />Γειά σας!<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="292.5" src="http://www.youtube.com/embed/cds7lSHawAw" title="YouTube video player" width="480"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3525427693024293295?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-84939158543267842172011-02-28T01:38:00.000+02:002011-02-28T01:38:19.461+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πριν 2 χρόνια ήμουν Γαλλία όταν εγιορτάζαν τα καρναβάλια. Κάτι γνωστοί μας ήταν να κάμουν άρμα τζαι να ντυθούν στρουμφάκια τζαι είπαμε να πάμε να τους δούμε, αφού απορρίψαμε την πρότασή τους να τους συνοδεύσουμε.<br />Τζαι εφκήκαμε να έβρουμε κάτι να ντυθούμε, ας είναι και κάτι απλό, με προϋπολογισμό φτωχού φοιτητή.<br />Στο ψάξιμο επήα με φίλες καλαμαρούδες, γαλλίδες, και μιά που τη ρεουνιόν (όι ότι έχει σημασία, απλά εφαίνετουν ενδιαφέρον τζαι είπα να το γράψω).<br />Το θέμα που ήθελα να μοιραστώ μαζί σας είναι ότι έκαμε τους πολλή εντύπωση που εσύρναμεν ιδέες του στυλ "να ντυθώ emo", "να ντυθώ μετταλλάς", "να ντυθώ κινεζούλα", "να ντυθώ μπιν λάντεν". Λιότερο τους επείραζε το να ντυθούμε ινδιάνοι ή καουμπόυδες, βέβαια. Ο λόγος, ήταν ότι "εν ρατσιστικό".<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-kXBKR1VU22g/TWrgYY7QS-I/AAAAAAAAAOc/MufZy8wTFTE/s1600/sultan+murad+II.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://lh4.googleusercontent.com/-kXBKR1VU22g/TWrgYY7QS-I/AAAAAAAAAOc/MufZy8wTFTE/s320/sultan+murad+II.jpeg" width="257" /></a></div><br />Έτυχε σήμερα να κοιτάζω στο ίντερνετ για καμιά εύκολη "σπιθκιάσιμη" καρναβαλίστικη αμφίεση τζαι ήβρα γραμένο τούτο το πράμα κάπου. Πάλε τα "ρατσιστικά" παραδείγματα ήταν μπιν λάντεν, μπουσh, χίτλερ, κλπ.<br />Είμαι παράλογη που εν θορώ πού εν το ρατσιστικό σε τούτο το πράμα; Αλήθκεια ρωτώ, τελευταία με ούλλα τούτα που φκαίνει ο κόσμος τζαι λαλεί με τόση φυσικότητα τζι εν αντρέπεται, άρκεψα να διερωτούμαι αν είμαι ρατσίστρια τζι εν το καταλάβω!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8493915854326784217?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-68785745531408076312011-02-26T02:30:00.000+02:002011-02-26T02:30:58.139+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Με εκνεύρισε τα μάλα <a href="http://gmargari.wordpress.com/2011/02/20/12-points-go-to-cyprus/">αυτόν εδώ το ποστ</a>, το οποίον είδα στο FB μιας καλαμαρούς συμφοιτήτριας μου.<br />Θεωρώ ότι δεν αξίζει τον κόπο να σχολιάσω στο μπλογκ τούτο γιατί αν κρίνω που τα υπόλοιπα δεν μπορεί να πάρει ούτε σοβαρό, ούτε λάιτ θέμα στα σοβαρά ο άθρωπος, οπότε η όποια απάντηση πάρω είτε θα με εξοργίσει παραπάνω, είτε απλά δεν θα με ικανοποιήσει.<br />Θεωρώ ότι που ένα σημείο και μετά ΔΕΝ είναι αστεία τα πράματα που γράφει, είναι απλά τσιόφτες. Αλλά οκ, εν υποκειμενικά τούτα τα πράματα.<br />Φορ δε ρέκκορντ, όταν ήμουν Γαλλία με τη σχολή μου, κάθε πρωί (ή πριν το χάραμα ακόμα) που εμπαίναμε στο τραμ να πάμε σχολή, ο υπόλοιπος κόσμος εδιάβαζε την δωρεάν τοπική εφημερίδα, ή το βιβλίο του, ή τα μαθήματα του, και οι καλαμαρούδες συμφοιτήτριές μου ετραγουδούσαν <a href="http://www.youtube.com/watch?v=CquWnF0zu8I">"το τελευταίο ποτηράκιιιι..."</a> στη διαπασών τζαι ο κόσμος ΟΥΛΛΟΣ εθώρεν τες καλά καλά (όσων τα μάθκια είχαν ανοίξει έτσι ώρα)- τζι εμείς εν εγυρίσαμε να πούμε έτσι κουβέντες που ήμασταν "αναγγασμένες" να κυκλοφορούμε μαζί τους. Κατά τα άλλα (χαρίζω το sterotyping για το "ολόσωμο" γυαλί ηλίου, το τρίπατο μέικαπ τζαι το πρωινό 12ποντο) επαράσhεσεν το με το πώς και πόσο και το ΓΙΑ ΤΙ μιλούν οι Κυπραίες στο λεωφορείο. Δηλαδή δε τον εαυτό σου πρώτα τζαι μετά κρίνε!<br />Έχω τόοοοσα πολλά να πω για τα πράματα που γράφει αλλά νυστάζω τζαι εν μπορώ να εκφραστώ σωστά.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6878574553140807631?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-23615235230509008062011-02-24T01:28:00.000+02:002011-02-24T01:28:37.669+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Είμαι καστανόξανθη (για τους Κυπραίους, για τους Εγγλέζους είμαι chestnut) τζαι βάφω τα μαλλιά μου ένα πολλα σπουδαίο και τυχαίο πορτοκαλόξανθο (πάει μου, μεν γελάς).<br />Τζαι καθότι κατά συρροήν άνεργη και άνευ άσπρων τρίχων νεανίς, αποφάσισα να σταματήσω (και) το έξοδο της βαφής (για δες κάμνει ρίμα).<br /><br />Το πρόβλημαν μου είναιτο εξής: Να αφήσω τα μαλλιά μου να μακρύνει η ρίζα όσο την αντέχω τζαι μετά να τα βάψω; Γιατί σάννα τζαι εν θέλω τζαι πολλά να δω τούτη την αλλαγή τόσο απότομα πάνω μου (αφού ΘΕΛΩ το τυχαίο χρώμα που επέτυχα, αλλά αναγγάζει με η φτώσhια να τα αφήκω α λα νατουρέλ). Όξα να τα βάψω ένα χρώμα "φυσικί" το οποίο θα ξοβάψει σύντομα και σιγά σιγά να γίνει η μετάβαση πιο δαπανηρά και πιο γλήορα;<br />Πνίουμαι.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-2361523523050900806?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-81923545853735092272011-02-21T17:01:00.000+02:002011-02-21T17:01:37.233+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μόλις ενευρίασα πάρα πολλά. Έχουμε κάτι ενοικιαστές που έχουν 2 μωρά. Μια κορού 9 χρονών τζι ένα αγοράκι 4. Το αγοράκι φοάται το γάτο μας (ο οποίος είναι μερικών μηνών να σημειώσουμε).<br />Όποτε περάσουν τα μωρά κοντά που το γατάκι ημεγάλη φοϊτσιάζει το φακκώντας το πόδι της τζαι φωνάζοντας κσhιού. Το καττί φοάται τζαι κόφκει μίλια.<br />Ελαλούσα "άτε, φοάται το μωρό, τούτη παίζει το μεγάλη αδερφή, στα ανάθεμα". Μόλις την είδα να μπαίνει στην είσοδο, το γατάκι 3 μέτρα πάρατζει, τζαι να του κάμνει τα ίδια όπως άμα εν ο αρφός της.<br />Τζαι όι, εν το φοάται τζαι τζίνη τζαι να αντρέπεται να το πει γιατί είδα την μπροστά μου να εν οκ, να μεν το φοάται.<br />Τζαι άτε τζίνη εν μωρό. Οι γονείς ούτε ΚΑΝ προσπαθούν να κάμουν τα μωρά να μεν φοούνται τα ζωάκια. Δηλαδή να φοούνται το σhύλλο καταλάβω το, γιατί μπορεί να εν μεγάλος, να εν άγριος, να δακκάνει, κάπως να το δικαιολογήσω, τι να πω; Αλλά το καττίν γιατί να το φοάσαι; Τι&nbsp; μπορεί να σου κάμει;<br />Τα νεύρα μου μες σε τούτη τη χώρα.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8192354585373509227?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-65431552668770836532011-02-17T22:25:00.000+02:002011-02-17T22:25:42.200+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εξανακούσαμε (αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι) για την ωμοφαγία.<br />Σίγουρα όμως ΔΕΝ εξανακούσετε για την ημιφαγία. Τζαι για να είμαι ειλικρινής ούτε εγώ εν είχα ξανακούσει για τούτο ως πριν 5 λεπτά που ήμουν στην τουαλέτα τζαι έβαλλα της φάρμακο τζαι μου ήρτεν τούτος ο νεολογισμός στο μυαλό.<br /><br />Όπως όλα τα καλά σπίθκια λοιπόν έχουμε τζι εμέις μια κυρία η οποία έρκεται μια φορά τη βδομάδα και καθαρίζει το σπίτι.<br />Δεν θα σταθώ στο πόσο καλή ή όχι είναι. Θα σταθώ στις διατροφικές της συνήθειες.<br /><br />Συγκεκριμένα σε μια.<br /><br />Πριν από κάποιο καιρό η μάνα μου είχε φέρει σπίτι που το ζαχαροπλαστείο/αρτοποιείο της γειτονιάς κάτι μπισκοτάκια. Είχε τα αφήσει στην τραπεζαρία, μέσα στο χάρτινο δισκάκι όπου τα εγόρασεν, με το χαρτί πουπάνω.<br />Και ένα απόγευμα έρκουμαι σπίτι τζαι βρίσκω την να μάσhεται του πατέρα ότι έφαεν το μισό πισκότο τζαι άφηκεν το άλλο μισό τζιαμέ.<br />"Εν εκατάλαβα, έπιασες εδοκίμασες το τζι εν σου άρεσε τζι άφηκες το τζιαμέ;"<br />Μα δεν είμαι εγώ να λαλεί ο πατήρ.<br />Ακούν με που μπαίνω μέσα, εστράφηκεν πάνω μου: κόρη, έπιαες εδάκκασες το μισό πισκόττον τζαι άφηκες το με τα άλλα μες το δισκούιν; Εν αντρέπεσαι;<br />Εμπήκα στο νόημα σε κάποια φάση, λαλώ της εν είμαι εγώ, εγώ ούτε καν τρώω πισκόττα με κούννες κλπ.<br />Το θέμαν έμεινεν τζιαμέ. Νομίζω ούλλοι είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τη σκέψη ότι υπνοβατούμε τζαι τρώμε. Λίο τζαιρό μετά εξεχάστηκε.<br /><br />Πριν λίο τζαιρό, έκαμα μάφινς με μπανάνα τζαι μάφινς με κεράσι. Είχα τα σε ένα ειδικό ΤΑΠΕΡΓΟΥΕΑΡ για κέικς, μες στην κουζίνα.<br /><br />Ξυπνώ ένα πρωί, πάω να φάω ένα με το τσάι μου, θωρώ, είχε ένα που το κάθε είδος κομμένο να λείπει περίπου το μισό που πάνω.<br />Έρκεται ο παπάς μου το απόγευμα (η μάνα έλειπε ταξίδι αναψυχής) τζαι ρωτώ τον: Μα παπά εν έξερες ποιόν επροτίμας τζαι έφαες τζαι που τα 2;<br />Όι κόρη λαλεί&nbsp; μου, εγώ ένα νέσκαφε ήπια το πρωί τζαι έφυα!<br />Αρχίσαν οι σκέψεις τζιαμέ.<br /><br />Την επόμενην εφτομάδαν, εβρέθηκε μια σhoκολατούδα ποτζίντες "δείγμα" σάιζ κομμένη/δακκαμένη τζαι επανα-τυλιμένη με το χαρτούδιν της μες στο μπολ που ήταν τζαι οι υπόλοιπες!<br />Λέιττερ ιν δε γουίκ επήα να πιάσω μια κοφρέτα σερενάτα που επέζησεν στο σπίτι με τις 2 αδερ΄φες της γιατί δεν τις ανακάλυψεν ο φονιάς-πατέρας τζαι όπως πάω να την ανοίξω, συνειδητοποιώ ότι ήταν ήδη ανοιμένη που την άλλη πάντα ΤΖΑΙ γκες γουότ...κομμένη/δακκαμμένη! <br /><br />Εντωμεταξύ η μάνα ήρτεν τζαι για ακόμα μια φορά εθυμηθήκαμεν τυχαία την καθαρίστριαν η οποία ΠΟΤΤΕ δεν κόφκει ολόκληρη τομάτα να φάει. Εν πα να φέρεις 8 τομάτες τζαι να κόψουμεν που μιάν, τζίνη θα κόψει μια τζαι τη μισή θα την αφήκει τζιαμέ!<br /><br />Ε, σήμερα το πρωίν εβεβαιώθηκα: Επήα να πιάσω μια σhοκολατούδαν που έφερεν η μάνα που το ταξίδι αναψυχής και εστόλισεν με τέγνην περισσήν σε έναν μαστραππούδιν μες στο σαλόνι. Τζαι ΠΑΛΕ, η μια σhοκολατούδα ήταν κομένη στη μέση και αφημένη με τις υπόλοιπες στο μασταππούδιον στολισμένη ωραία ωραία.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3ni9cOI9o5U/TV2EFXRcvQI/AAAAAAAAAOY/uCK-dHZ3ZHc/s1600/Kit-Kat.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="68" src="http://1.bp.blogspot.com/-3ni9cOI9o5U/TV2EFXRcvQI/AAAAAAAAAOY/uCK-dHZ3ZHc/s320/Kit-Kat.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />Η καθαρίστρια μας μάλλον ήβρεν τη δίαιτα που της ταιριάζει: Πιάννε ένα τζαι τρώε ΠΑΝΤΑ το μισό. Το άλλο μισό άφηννε το τζιαμέ να θαυμάζεις την ικανότητα σου να ντιστέκεσαι στον πειρασμό!<br /><br />Πάντως σοβαρά, έχει κάποιος καμιά εξήγηση για τούτο το πράμα; Ο πατήρ κάμνει κάποια σενάρια, αλλά αποκλείω το η συγκεκριμένη γυναίκα να κάμνει έτσι πολύπλοκες σκέψεις. Τζαι αν έθελα να της πω να ΜΕΝ ΤΟ ΚΑΜΝΕΙ γιατί καμια μέρα θα πάω να τζιεράσω κανένα πλάσμα τίποτε τζαι θα τα έβρει δακκαμμένα, πώς πρέπει να της το πω; Όι ότι υπάρχει έτσι περίπτωση αλλά λέμε τωρά..<br /><br />PS. Φακκούν μου όσοι κόφκουν την ΚιτΚατ έτσι αντί γραμμούδα γραμμούδαν.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6543155266877083653?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-63995616072666274792011-02-14T12:49:00.000+02:002011-02-14T12:49:55.701+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Εχτές επήα εκκλησία.<br /><div style="text-align: left;">Έκατσα πίσω πίσω που είχε σκάμνους, τζαι ο πατήρ επήε μπροστά με τους ΑΝΤΡΕΣ.</div><div style="text-align: left;">Σε κάποια φάση μπαίνουν μέσα 2 κυρίες με ένα παιδί, γύρω στα 17 που είχε κάποιο πρόβλημα νοητικής στέρησης.</div><div style="text-align: left;">Το παιδί εχαιρετούσε τον κόσμο τζαι άμα τον εβάλαν τζι έκατσε εξεκίνησε να μιλά μιας γιαγιάς που εκάθετουν δίπλα του, που ήταν θεία του ή κάτι τέθκιον. Εν εψυθίριζεν, αλλά εν εφώναζεν τζιόλας.</div><div style="text-align: left;">Η μάνα του δίπλα να του φακκά πας στο σhέριν τζαι να του λαλεί κάθε 3 δευτερόλεπτα "σιώπα", "ούσσου", "κλείστο στόμα σου", "έννα σε φκάλω έξω". Σε κάποια φάση ο παπάς εγύρισε μπροστά τζαι ακούστηκεν πιο δυνατά, που το μικρόφωνο. Το παιδί εξηππάστηκεν, εφοήθηκεν τζαι έμπηξεν τη φωνή "φάουσα να φκάλεις"! Η μάνα πκιόν παουρκάν τζαι κακόν "στούππα το στόμα σου είπουν σου", "αν δεν σκάσεις τωρά θα σε πάρω σπίτι να σε κάμω άχρηστον", "τώρα που έννα έρτει ο παπάς σου να δεις τι έσhει να γινεί", "ούτε στο σκολείον εν θα σε πιάννουσιν" και άλλα όμορφα.</div><div style="text-align: left;">Εγύρισεν μια κυρία που μπροστά τζαι λαλεί της μάνας "μεν του διάς σημασία, άφηστον", εγύρισε μια άλλη που πίσω τζαι λαλεί τους "πρώτη φορά έρκεται εκκλησία;" Είπαν της πως ναι. Εντωμεταξύ το παιδί να φωνάζει "επέλλανεν μας", "έσπασε μου τα αφκιά μου", "ήντα φωνάζει έτσι;" τζαι να μεν τον φκάλλουν λίον έξω να ηρεμήσει τζαι να τον φέρουν. Να μεν του απαντούν ότι "έτσι ένι, τωρά ο πάτερ λαλεί το τάδε και το τάδε", να μεν του εξηγούν, να του λαλούν μόνο να σκάσει τζαι ότι θα τον δέρουν κλπ.</div><div style="text-align: left;">Σε ένα σημείο εν εκρατήθηκα. Μετά που του είπεν η μάνα του "ήντα βάσανο μου έδωκεν ο θεός", εγύρισεν τζαι είπεν του τζαι "Σκάσε είπα σου. Τώρα που θα σε πάρω σπίτι θα σε κάμω άχρηστον. Θα σου κάμω τη φάτσα σου ολογαίματη να σε πάρουν με την άμπουλα στο νοσοκομείο" εγύρισα τζι εγώ τζαι λαλώ της "ναι αλλά τούτα του λαλείτε, τούτα ακούει, τούτα μαθαίνει, τούτα θα λαλεί τζαι τζίνος" (να σημειώσω ότι οι υπόλοιπες του κουβέντες ήταν εντελώς copy paste κουβέντων τζαι κινήσεων που έκαμνεν η μάνα (πχ "αντροπή ετσι πράμαν" συνοδευόμενο που την κίνηση που το χέρι πιάνει τα μάγουλα).</div><div style="text-align: left;">Ήρτεν η ώρα της κοινωνίας, πιάννει τον η (άλλη) θεία (;) του τζαι παίρνει τον (που τους πρώτους ασπούμεν, άμπα τζαι πάρει τον στο τέλος να μεν στέκεται ουρά τζαι να αγριέφκει) τζαι (σύφωνα με τον πατέρα ο οπόιος ήταν κοντά τζαι άκουεν) εσυνέχισεν τζαι τούτη να τον απειλεί "να'ρτει ο παπάς σου τζαι θα σε βάλουμεν μες στο ψυγείο να παγώσεις", "θα σε πάρω σπίτι τζαι δεν θα σε φκάλω ποττέ που τζιμέσα, δεν θα πάεις πούποτε ξανά".</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Απορώ ποιός φταίει για τούτην την κατάστασην, αν μπορεί να γίνει κάτι, αν μπορούν οι γονείς να μάθουν πλέον. Με τι ψυσhή μια μάνα λαλεί του κοπελλουθκιού της ότι είναι το βάσαν που της έδωκεν ο θεός; Εν κανεί που τούτο το πράμαν εν ύβρις στο θεό τζαι λαλεί το μες στην εκκλησhιά, λαλεί το του μωρού της. Του μωρού της που εν καλά, μπορεί να μιλήσει, να εκφραστεί, να ξέρει η μάνα του ανά πάσα στιγμή αν πεινά, αν διψά, αν πονεί, αν εν λυπημένος, αν θέλει να πάει στην τουαλέτα.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Απορώ γιατί έκλεισε το μοναδικό ίδρυμα που υπήρχε για μωρά με καθυστέρηση, η "Νέα Ελεούσα", αν τα σπιτάκια όπου εμεταφερθήκαν τα μωρά τζίνα εν αρκετά για τις ανάγκες που υπάρχουν, που είναι τα μωρά με τις πιο σοβαρές μορφές τέθκοιων προβλημάτων που δεν μπορούν να ενταχθούν στην κοινωνία μας όπως θα εμπορούσεν τούτο το παιδάκι.....</div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;">PS. Σόρυ για τα λάθη, επέρασεν μιάμιση μέρα τζαι ακόμα είμαι εξοργισμένη τζαι στεναχωρεμένη με το θέαμα τούτο, τόσο πολλά που εν μπορώ να τα γράφω προσεκτικά τζαι να ελέγχω τούτα ούλλα που έγραψα.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6399561607266627479?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-38265557048966280022011-01-20T12:15:00.000+02:002011-01-20T12:15:10.356+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TTgK0KE67II/AAAAAAAAAOI/yOHzbEyAr_g/s1600/muffin+all.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TTgK0KE67II/AAAAAAAAAOI/yOHzbEyAr_g/s320/muffin+all.JPG" width="320" /></a></div><br />Υλικά για 12 μεγάλα muffins:<br /><br />Για τη γέμιση:<br />1/2 φλ ελαιόλαδο ή βούτηρο<br />1/3 φλ κόκκινη πιπεριά κομμένη σε κυβάκια<br />1/3 φλ κίτρινη πιπεριά κομμένη σε κυβάκια<br />1/3 φλ ελιές μάυρες κομμένη σε μικρά κομματάκια<br />1/2 φλυτζάνι φέτα θρυματισμένη<br /><br />Για τη ζύμη:<br />2 αυγά<br />2/3 φλ γιαούρτι<br />1 1/2 φλ αλέυρι<br />1 1/2 κουτ/κι baking powder<br />1/4 κουτ/κι σόδα<br />1 κουτ. ζάχαρη<br />1/2 κουτ/κι ρίγανη<br /><br />Σωτάρουμε τις πιπεριές στο λάδι ή το βούτηρο.<br />Σμίγουμε τα αυγά και το γιαούρτι και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε τις πιπεριές με το λάδι/βούτηρο, τις ελιές και τη φέτα.<br />Σε μια άλλη λεκάνη ανακατέυουμε το αλέυρι, το baking powder, τη σόδα, τη ζάχαρη και τη ρίγανη.<br />Σε αυτά προσθάτουμε τα υγρά υλικά και ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ένα κάπως πιο ελαστικό μίγμα.<br />Γεμίζουμε τις φορμίτσες για τα muffins και ψήνουμε στους 180 βαθμούς, αφού έχουμε προθερμάνει το φούρνο, μέχρι να βγαίνει καθαρή μια οδοντογλυφίδα που θα βάλουμε μέσα.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TTgLBD-7sSI/AAAAAAAAAOM/7km4me0B9yY/s1600/muffin+close.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TTgLBD-7sSI/AAAAAAAAAOM/7km4me0B9yY/s320/muffin+close.JPG" width="240" /></a></div><br /><br />Αν θέλετε μπορείτε να παίξετε με τα υλικά: φρέσκο κρεμυδάκι, καυτερή πιπεριά, χαλλούμι, ντομάτα, κίτρινο τυρί, βασιλικό, κλπ.<br />Εγώ τα επόμενα που θα κάνω θα είναι σε στυλ μπουγιουρντί: ντομάτα, καυτερή πιπεριά, φέτα. Yum!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3826555704896628002?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-38873952344191153282011-01-14T15:11:00.000+02:002011-01-14T15:11:08.790+02:00Το Monty Hall Problem είναι ένας "γρίφος" που ετέθηκε σε ένα γράμμα το 1975 προς το American Statistician. Μετά εδημοσιεύτηκε ξανά με άλλη διατύπωση.<br />Το όνομά του προέρχεται από το όνομα του παρουσιαστή Monty Hall, ο οποίος παρουσίαζε ένα τηλεπαιχνίδι, από το οποίο εμπνέεται ο γρίφος:<br /><br />Ας υποθέσουμε πως βρσκόμαστε σε ένα τηλεπαιχνίδι, και μας δίνεται η ευκαιρία να διαλέξουμε μια ανάμεσα σε τρεις πόρτες: Πίσω από μία πόρτα βρίσκεται ένα αυτοκίνητο, και πίσω από τις υπόλοιπες κατσικες. Διαλέγεις μια πόρτα, ασπούμε την πόρτα νούμερο 1, και ο παρουσιαστής, ο οποίος ξέρει τι βρίσκεται πίσω από τις πόρτες, ανοίγει μια άλλη πόρτα, ας πούμε την πόρτα νούμερο 3, όπου και βρίσκεται μια κατσίκα. Μετά σου λέει "Θέλεις να διαλέξεις την πόρτα νούμερο 2;". Είναι προς όφελός σου να αλλάξεις την επιλογή σου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-3887395234419115328?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-59469325062474489482011-01-10T01:46:00.000+02:002011-01-10T01:46:15.041+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TSpEVX75cjI/AAAAAAAAAOA/HKpjs2cmGTQ/s1600/melons-lemons.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" src="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TSpEVX75cjI/AAAAAAAAAOA/HKpjs2cmGTQ/s320/melons-lemons.jpg" width="320" /></a></div>H φωτογραφία μας σήμερα είναι άσχετη με την ιστορία μας, αλλά ήβρα την αστεία τζαι είπα να την αφιερώσω του <a href="http://acerasanthropophorum.blogspot.com/2011/01/blog-post.html">acera </a>που προβληματίζεται πολλά για το θέμα.<br /><br />Και συνεχίζουμε με την κανονική ροή του προγράμματός μας:<br /><br />Την Τετάρτη επήα στο γιατρό μου να φκάλω το φρονιμίτη μου. Βασικά εν ήταν να τον φκάλω εγώ, ήταν να μου τον φκάλει τζίνος. Εκαταλάβετε ελπίζω.<br /><br />Το ραντεβού ήταν για 1 ώρα. Στα 10 λεπτά λαλεί μου ο γιατρός "άτε, ήδη σούζεται". Εχάρηκα τζι εγώ ότι θα τελειώσει σύντομα το συμβάν, χωρίς ταλαιπωρίες και λοιπά παρατράγουδα. Αμ δε;<br /><br />Στην μια ώρα, και αφού είχε αφιχθεί το επόμενο ραντεβού, ο γιατρός αποφάσισε ότι ο δόντης μου ΔΕΝ θέλεο να φκει και θέλει να μας παιδέψει αλλό λίο. Εκάμαμεν ένα διάλειμμα, επήεν ο γιατρός είπεν της κυρίας να πάει έσσω της γιατί έχει άλλη περίπτωση μέσα και καθυστερεί. (Ερώτησα αν με καταράστηκεν η γεναίκα, είπεν μου "σάννα τζι εχάρηκεν λίο"). Στην επόμενη μισή ώρα τα σhείλη μου παρόλα τα liposan κλπ αρχίσαν τα παράπονα. Ο γιατρός είπεν της σέκρεταρι του να πιάσει το επόμενο ραντεβού να του ζητήσει να μεν έρτει γιατί δεν θα ετέλειωνεν το προηγούμενο ραντεβού (εγώ). Εγώ να μεν αντέχω άλλο. Πόνος στα σhείλη απερίγραπτος, πόνος στο αυτί που το άνοιμα της σαούνας απαίσιος, παράπονο που εν φκαίνει το ευλοημένο το δόντι να θέλω να το τραβήσω να φκει τζι ανάθεμαν τα ό,τι τζι αν επάθαινα, να θέλω να κλαίω που το κακό μου τζαι όι που το φόο μου (!), τζαι ο γιατρός να λαλεί "είμαι περίεργος τωρά να δω τούντο δόντιν άμα το φκάλω", "το μόνο που έχω στο μυαλό μου αυτή τη στιγμή είναι το δόντι σου", "η ζωή είναι ωραία" και λοιπά όμορφα. Ερωταν με εντωμεταξύ αν πονώ να μου συμπηρώσει αλλό λίο αναισθητικό, εγώ μες στο κακό μου να φκει το δόντι γλίορα, να απαντήσω γλίορα να του λαλώ "πονώ αλλά αρέσκει μου",&nbsp; να γελά, να μάχουμαι να του εξηγήσω ότι ξέρω ότι ακούεται ιναππρόπριεϊτ αλλά αφού έτσι νοιώθω τωρά... Να πιέννει, να'ρκεται, να μεν το έσhει χώνεψην ότι μας δυσκολεύκει έτσι ένας πάνω φρονιμίτης, να μου λαλεί "τολοιπόν, θα δοκιμάσω αλλό μιαν φοράν τζαι αν δεν φκει πάλε, θα τον κόψω να τον φκάλουμεν μισό μισό" τζαι εγώ να μεν θέλω να νοιώσω 2 φορές τζίντην ανατριχίλαν που ξικολλά το δόντι που τα ούλα σου, αλλά που την άλλη να θέλω να φέφκω που τζιμέσα...<br />Τελικά εκόψαμεν τον γιατί εν εφκήκεν με την τελευταίαν προσπάθειαν τζαι μετά εθαυμάσαμεν τον όλοι μαζί (όλο το προσωπικό της κλινικής) τζαι εσυμφωνήσαμεν ότι πρέπει να μπει σε μουσείο. (Εν τζινούρκον ντιζάιν, εν βρίσκω στο γόγλε κανέναν να σας δείξω που να μοιάζει.) Που τες 10:00 που επήα τζιαμέ, έφια 13:15!<br /><br />Πάντως, έφτασα Κυριακή νύχτα τζαι τα σhείλη μου ακόμα πονούν με τζαι έχουν πληγή ενώ το ούλος τζιαμέ που ήταν το δόντι γιανίσκει ταχύτατα.<br /><br />Αυτές ήταν οι νεότερες εξελίξεις από το χώρο της οδοντιατρικης as practiced on Moonlight, ελπίζουμε να τις απολαύσατε.<br /><br />PS: ακόμα εν <a href="http://paintitmoonlight.blogspot.com/2010/11/blog-post_29.html">φοούμαι τον οδοντίατρο</a>, νομίζω πως όντως εξεπέρασα το (μεγάλο βούκκο φάε, μεγάλο λόο μεν πεις).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5946932506247448948?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-56932259564426270042011-01-05T01:35:00.000+02:002011-01-05T01:35:45.353+02:00<div class="postBody" style="color: #777777;">Στες απίστευτα πολλές ώρες απραγίας του τελευταίου χρόνου, εδοκίμασα και κάτι νέο. Επέτυχε, άρεσε μας, και σας το προτείνω:<br /><br />Υλικά (για 2 άτομα):<br />2 φιλέτα στήθος κοτόπουλο<br />2 κ. γλυκού μαρμελάδα εσπεριδοειδούς φρούτου (πορτοκάλι- πιστεύκω ότι η bonne maman εν η καλλύττερη)<br />1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη<br />1 κ. γλυκού μουστάρδα Dijon<br />χυμός μισού πορτοκαλιού (ή ένα σφηνάκι)<br />1 κ. ελαιόλαδο<br />1 κυβάκι (2εκ.) ginger (προαιρετικά)<br /><br />Εκτέλεση:<br />Αναμυγνύετε όλα τα υλικά και τα βάζετε σε ένα σακουλάκι τροφίμων με το κοτόπουλο για να μαριναριστεί.<br />Αν δεν καλύπτεται όλο το κοτόπουλο, γυρίστε το σε κάποια φάση και από την άλλη. Θέλει περίπου 10-20 λεπτά.<br />Βάζετε το κοτόπουλο σε ένα ταψί και χύνετε από πάνω το μίγμα.<br />Ψήνετε στους 200 βαθμούς, εν θέλει πολλή ώρα. Το κόλπο ένι να το ελέγχετε τακτικά και να μαζεύετε το μίγμα και να το περιχύνετε στο κοτόπουλο για να τραβήξει πιο πολλή γεύση.<br />Αν χρειάζεται, γυρίστε το να ψηθεί και από την άλλη.<br />Σερβίρετε με ότι σας αρέσει: ρύζι, μπασμάτι, τηγανητές πατατούλες, παράτες φούρνου, jacket, πουρέ, ή λαχανικά!</div><input name="security_token" type="hidden" value="AOuZoY7ROAV-T2-NAfCs4UtLlPJS4Galcg:1293811864988" /><input name="postID" type="hidden" value="872991937174745918" /> <input name="blogID" type="hidden" value="2188996151595949601" /> <br /><div class="errorbox-good"><input name="securityToken" type="hidden" value="uaCi8_i-1ku23TgSxYp9U-ddmsw:1293811865019" /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5693225956442627004?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-79338647517716224612010-12-31T17:52:00.001+02:002011-01-10T01:18:57.667+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TR38BYXNynI/AAAAAAAAAN8/y-hdeemTmjs/s1600/we+heart+it+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TR38BYXNynI/AAAAAAAAAN8/y-hdeemTmjs/s320/we+heart+it+2.jpg" width="320" /></a></div><br />Είχα μια γεμάτη χρονιά φέτος. Θα μπορούσε να είναι και πιο γεμάτη ακόμη, αλλά ελπίζω για νη νέα χρονιά. Ίσως να είναι και καλύτερη.<br />Αρχές του 2010 εμετακόμισα στην Αθήνα, για μερικούς μήνες μόνο δυστυχώς. Μακάρι να είχα βρει μια δουλειά να μπορούσα να μείνω αλλά...που ξέρουμε; Αν γινόταν έτσι, ίσως να μην είχα τη χρονιά που είχα.<br />Μες στο 2010 λοιπόν, εχτός που τη μετακόμιση, καταφερα να δω το τέλος του LOST (πούζα), να φτιάξω Banana muffins και να προσθέσω κιλά στο καλαμαρούδι μου φάε φάε, έκαμα την πρώτη μου εγχείρηση (οκ ήταν επέμβαση, όι εγχείρηση, αλλά για μένα ήταν του ματς), εσυνειδητοποίησα ότι έγινα πολλά πολλά πιο αισιόδοξη τον τελευταίο καιρό παρά παλιά (εντ άι λάικ ιτ), έκαμα μικρές αλλά όμορφες (παρόλα τα νεύρα) διακοπές στην Ελλάδα, έκαμα road trip στην Κύπρο (Τρόοδος- Λεμεσός- Πισσούρι- Πέτρα του Ρωμιού- Πέγεια- Κόλπος Κοραλλίων- Ακάμας- Λατσί- Πωμός- Σταυρός της Ψώκας- Κοιλάδα των Κέδρων- Κύκκος- Τρόοδος), επήα σε μουσεία στην Κύπρο τζαι όντως άρεσε μου, εφκέρωσα τες κάσhιες με τα βιβλία που εσύναξα στα χρόνια σπουδών, επήα στον οδοντογιατρό μετά που 12-13 χρόνια και εξεπέρασα τη μεγαλύτερη μου φοβία πιστέφκω, και να'μαστε, να περιμένουμε το 2011.<br />Σε καλό να μας μπει, χρειαζούμαστεν το.<br />Χρόνια μας πολλά!<br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">Photo via <a href="http://weheartit.com/">here</a></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7933864751771622461?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-9239607740404518462010-12-24T00:59:00.000+02:002010-12-24T00:59:18.352+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TRPTkFbfXjI/AAAAAAAAAN4/NAcvYtL_KPg/s1600/xmas+10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TRPTkFbfXjI/AAAAAAAAAN4/NAcvYtL_KPg/s320/xmas+10.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: red; text-align: center;">This is not the most appropriate photo for my insanely romantic wishes for this years Christmas, but it looks delicious so it makes me feel kind of better, and helps me dream of better years.</div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Anyway, enjoy the festive days!</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Merry Christmas!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-923960774040451846?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-76441324311378769352010-12-22T19:47:00.000+02:002010-12-22T19:47:54.574+02:00Που επήεννα δημοτικό, η μάμμα ήταν ενεργό μέλος του συνδέσμου γονέων. Τότε η δουλειά τους δεν ήταν να κλαίουνται τζαι να γυρέφκουν μέσα για τα κοπελλούθκια τους, αλλά οργανώναν εκδηλώσεις για να βοηθήσουν το σχολείο (κόλλες, φωτοτυπικές, υπολογιστές, καθαρίστριες και σαπούνια επί καιρώ εξάρσεως μηνιγγίτιδας, κλπ).<br />Έτσι όποτε έρκουνταν γιορτές, η μάμμα μου και οι φιλενάδες μαμμάδες αρκέφκαν το ψάξιμο χορηγών, υλικών και ιδεών για να φτιάξουν πράματα για να κάμει ο σύνδεσμος με τους μαθητές παζαράκια-πανηγηράκια να πουλήσει για να μαζευτούν λεφτά.<br />Ένα που τα χριστουγεννιάτικα hits ήταν τα σοκολατάκια. Εσυνάουνταν σπίτι μας 5-6 γεναίτζιες τζαι δώστου.<br /><br />Αγαπημένη και εύκολη συνταγή ακολουθεί:<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TRI5mo0eqeI/AAAAAAAAANw/a1Z00zoUhPw/s1600/coco+choco.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://2.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TRI5mo0eqeI/AAAAAAAAANw/a1Z00zoUhPw/s320/coco+choco.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />3 1/2 ποτήρια ινδοκάρυδο (καρύδα) αλεσμένη<br />1 συσκευασία ζαχαρούχο γάλα<br />200-250γρ σοκολάτα υγείας<br /><br />-Χύνετε το ζαχαρούχο γάλα σε μια κούπα (πριν να το φάτε).<br />-Προσθέτετε την καρύδα και ζυμώνετε με τα χέρια μέχρι να γίνει ενιαίο το μίγμα. Πλάθετε σε μπαλίτσες.<br />-Λιώνετε τη σοκολάτα σε μπεν μαρί (προσεχτικά μην μπει νερό ή ατμός μέσα γιατί δεν θα στρώννει καλά η σοκολάτα μετά) και βουτάτε μέσα μια μια τις μπαλίτσες. Τις βγάζετε με ένα κουταλάκι και τις αφήνετε να κρυώσουν σε αλουμινόχαρτο.<br />-Όταν κρυώσουν τις βάζετε αν θέλετε σε φορμίτσες (για τρούφες, αμυγδαλωτά κλπ).<br /><br />Fun project για όσους έχουν μωρά που τους αρέσκει να νεκατώνουν μες στην κουζίνα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-7644132431137876935?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-63769888504321792272010-12-19T02:08:00.000+02:002010-12-19T02:08:31.791+02:00Διερωτούμαι ποιός ο λόγος να αγοράσει κάποιος ένα Christmas Cake για 70 ευρώ ή ένα Gingerbread House (που το μπισκότο του εν αγορασμένο που το ΙΚΕΑ για 5 ευρώ) για 80 ή 100 ευρώ.<br />Αν ήθελε να προσφέρει στον Ερυθρό Σταυρό εν εμπορούσε να δώσει τα λεφτά της απλά σαν εισφορά τζαι να αγοράσει τζαι ένα ταπεινό Christmas Cake που να μεν το έκαμεν η Φωτεινή του μακαρείτη στην λογικότερη τιμή των 20-30, άτε 50 ευρώ;<br /><br />Εν το πιστεύκω που την μιαν αλλά που την άλλη ΞΕΡΩ ότι έννα πουληθούν ούλλα αύριο.<br />Ένιγουει, αν θέλετε να δώσετε κάτι, αν δεν εκάμετε κουραμπιέδες, μελομακάρονα κλπ, αν θέλετε ένα δωράκι για καμιά γιορτινή επίσκεψη κοπιάστε αύριο στο Mall Of Cyprus στο παζαράκι του Τμήματος Νέων του Ερυθρού Σταυρού να βοηθήσετε (όι με τα 80 ευρώ για το σπιτάκι του ΙΚΕΑ πλίζ-έννεν με ιδιαίτερα ωραία α...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-6376988850432179227?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-88124623771384460212010-12-04T19:47:00.001+02:002010-12-04T22:13:34.838+02:00Έχει που τα χτες που νοιώθω έτσι. Όι τζίνα που λαλεί, τζίνο το αίσθημα που σου αφήνει τούτο το τραγουδι, ο ρυθμός του, η φωνή της, ο ήχος του. Το αίσθημα του να το ακούεις, να μεν ξέρεις (ή να μεν διάς καμιά σημασία) τι λαλεί τζαι να φαντάζεσαι ότι είσαι στο Παρισάκι περπατητός μια ηλιόλουστη μέρα και να βολτάρεις στο κέντρο ανακαλύπτωντας πραματάκια.<br />Και εσύ ξέρεις γιατί. :)<br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/js3t51n3EQc?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/js3t51n3EQc?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="320,83"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-8812462377138446021?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-56136051886814994792010-12-01T18:48:00.000+02:002010-12-01T18:48:42.803+02:00Που την ώρα που εμοιράστηκα την ιστορία μου με την οδοντιατρική επιστήμη μαζί σας στο μπλογκ μου το δόντι το απονευρωμένο έκαμεν attitude τζαι έγινε ανυπόφορο. Δευτέρα ετέλειωσεν η απονεύρωση μου, είχα λίγο πόνο αλλά με τα παυσίπονα μου κάτι εγίνετουν. Τρίτη ο πόνος εσυνέχισε και είπα να δω πως θα πάει&nbsp; και αν δεν περάσει Τετάρτη πρωί να πάρω τηλέφωνο τους ενδοδοντιστές μου.<br />Το βράδυ της Τρίτης όχι μόνο υπήρχε ο πόνος, αλλά είχα πριστεί κιόλας. Ήταν αργά να αρχίσω τα υστερικά τηλεφωνήματα στο γιατρό οπότε έκαμα υπομονή να περάσει η μέρα.<br />Εκοιμήθηκα από τις 3 ως τις 5 που ξύπνησα είτε από το όνειρο ότι πονούσα είτε από τον actual πόνο στο δόντι. Το πρίξημο ήταν το διπλάσιο. Κάτι το παράπονο που την αυπνία, κάτι ο φόβος γιατί ξέρω ότι μπορεί να σημαίνει κάτι πολύ άσχημο τούτο, κάτι το PMS, κάτι που έχω γενέθλεια, έπιασε με το κλάμα. Λυγμοί, όι αστεία.<br />Το πρωί έφαα κάτι και ήπια μια αντιβίωση κατά τες 7μιση. Εκοιμήθηκα που την εξάντληση μου 8-9 και έπιασα τους γιατρούς τηλέφωνο. Εκλείσαμε ένα ραντεβού για το μεσημέρι. Εξανακοιμήθηκα ως τες 11μιση με διαλείματα και ως τότε ετριπλασιάστηκε το πρίξημο και ανακάλυψα και μια φουσκάλα με πύον στα ούλη μου.Υπομονή ως τη 1. Έφυα που σπίτι να μεν θκιεβάζω καταστροφικά σενάρια στο ίντερνετ. 2 ήταν το ραντεβού. Εσπάσαμεν τη φουσκάλα, επρομηθεφτήκαμε πιο δυνατή αντιβίωση με αντιφλεγμονώδη, εκλείσαμεν ραντεβουδάκι για αύριο, θα κλείσουμε και για μεθάυριο και ελπίζω να δουλέψει η επιχείρηση γιατί θέλω να καταφέρω την Κυριακή να φύω τζαι να περάσω λίο καλά για 9 μέρες. Εν κανεί που εν είχα μισό γενέθλιο στην μέρα του, ας έχω μια βδομάδα μετά πιλέ μου.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TPZ77eSQbtI/AAAAAAAAANs/T8Hza41B2f8/s1600/rainbow+cake.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TPZ77eSQbtI/AAAAAAAAANs/T8Hza41B2f8/s320/rainbow+cake.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;">Έτσι, φτάνουμε στην ευχή μας. Χρόνια πολλά και του χρόνου με υγεία, χωρίς πόνο και με το σύνηθες σχήμα προσώπου αντί με το μισό οβάλ και μισό τετράγωνο που έχω σήμερα.</div><div style="text-align: center;">Εν μπορείτε να πείτε, προτότυπη ευχή, α;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-5613605188681499479?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2188996151595949601.post-23428881942159621442010-11-29T01:05:00.000+02:002010-11-29T01:05:37.464+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TPLf9uy-IQI/AAAAAAAAANo/KPzfogwATv8/s1600/panoramic.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="156" src="http://4.bp.blogspot.com/_pl61XYvv2LI/TPLf9uy-IQI/AAAAAAAAANo/KPzfogwATv8/s320/panoramic.jpg" width="320" /></a></div><br />Έχω να πω ότι εξεπέρασα τον εαυτό μου ξεπερνώντας το φόβο μου για τον οδοντογιατρό τούτο το διάστημα, κάτι πολλά σημαντικό για μένα, αφού εδώ και 12 περίπου χρόνια απλά ζω με το φόβο του οδοντογιατρού και το φόβο ότι θα μείνω χωρίς δόντια κάποτε και τα 2 ταυτόχρονα. Πολλά βασανιστικό έχω να πω, ειδικά άμα δεν το ξέρει κάποιος άλλος.<br />Ο φόβος μου ήταν τόσο μεγάλος που μου απαγόρευε να ψάξω να μάθω για τις εξελίξεις, για τις διάφορες διαδικασίες, για τον τρόπο αντιμετώπισης του φόβου μου, για τον πόνο που θα είχαν τα διάφορα, ούτε καν μπορούσα να σκεφτώ καθαρά και να καταλάβω ΤΙ ακριβώς ήταν που φοβόμουν γιατί ούτε με τον εαυτό μου δεν μπορούσα να το συζητήσω.<br /><br />Για τα πρώτα χρόνια το είχα εύκολο. Κανένας δεν μου έλεγε να πάω στο γιατρό, οι γονείς ξεχνιούνταν, στο σχολείο δεν γινόταν και κάποιος σοβαρός έλεγχος, εγώ όσο μπορούσα τα φρόντιζα, οκ.<br />Τα τελευταία 7 χρόνια, από τότε που τέλειωσα δηλαδή το σχολείο άρχισαν οι κουβέντες. Εγώ ήξερα ότι έχω προλήματα, οι γονείς μου έλεγαν με κάθε αφορμή πότε θα πας στο γιατρό, κι από πότε έχεις να πας στο γιατρό, και αύριο που θα πάω στο γιατρό να έρθεις κι εσύ, κλπ. Εγώ αποφυγή μέχρι τελικής πτώσης: δεν μπορώ, δεν θέλω, πήγα μια φορά στο ΙΚΑ, δεν έχω κάτι, βαριέμαι, έχω διάβασμα, κλπ.<br />Τελικά φτάνουμε σε ένα σημείο πριν ενάμιση μήνα να θέλω να ζητήσω λεφτά από τον πατέρα (άνεργη ούσα) και να μου ζητά να του κλείσω ραντεβού στο γιατρό και να κλείσω και για μένα. Έκατσα πάνω..... δοκίμασα το γνωστό "δεν θέλω, δεν έχω κάτι" και απάντησε ο πατήρ "δεν χρειάζεται να έχεις κάτι, να πας να σε δει". Πέταξα ένα ξερό "καλά" και έφυγα.<br /><br />Στο αυτοκίνητο να τρέμει το χέρι, να πονά το στομάχι, να θέλω να κάνω εμετό, να έχω ένα άγχοοοοο, μα ένα άγχοοοοο....[sik]. Φτάνω σπίτι, μήνυμα στην ξενιτεμένη αδερφή "μπες msn πρέπει να σου μιλήσω PLS".<br />Μπαίνει, μπαίνω, προετοιμάζω το έδαφος (να σου πω κάτι, αλλά να μην μου φωνάξεις, να μην με κοροϊδέψεις, να μην πεις τπτ σε κανένα" κλπ κλπ κλπ.<br />Η αδερφή έναν άγχοοοο, μα έναν άγχοοοο [sik]. "Τι έγινε κόρη μου, πε μου, θα με σπάσεις, μεν με αγχώνεις, τέλειωνε, οκ οκ, πε μου!" κλπ.<br />Άρχισα εγώ σιγά σιγά της είπα την κατάσταση, έφαα κατσάδα αρκετή αλλά όι απογοητευτική, είπα της ότι πλέον φοούμαι και την αντίδραση των γονιών μου (τύπου "έλα δα, άνοιξε να δω, έλα να δω ίνναμπο γίνηκεν τζιμέσα τζι" κλπ), την αντίδραση του γιατρού (τύπου "γιάαααααξ! μα ΠΟΥ ΖΕΙΣ; παντές τζαι εν το στόμα κανενού μωρού που τη Σομαλία που θορώ..."κλπ) και την αντίδραση μου εμένα (τύπου εκτός εαυτού δεν ξέρω τι μου γίνεται κλπ). Εκαθησύχασε με νάκκον, επέρασαν λίες μέρες τζαι έσυρνα κουβέντες (σενάρια κατασατροφής στη μάνα κυρίως) ώσπου τζαι ήρτεν η ώρα που έπρεπεν να κλειστεί το ραντεβού. Να κλαίω μπροστά στον παπά μου ότι φοούμαι, τζαι ότι δεν μπορώ κλπ, να του λαλώ ΔΕΝ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ, να μου λαλούν να μεν πάεις μάναμου, να πάεις στο γιό του, έτο που σου το είπεν τζαι η αρφή σου, τζι αν μεν σου αρέσει να πάεις αλλού, κανέναν πρόβλημα, κλπ.<br />Έπιασεν να κλείσει ο ίδιος ραντεβού τελικά γιατί εγώ δεν ήμουν σε φάση να μιλήσω, εμίλησεν με την κοπέλα, είπεν της ότι φοούμαι, ότι έχω πολύ καιρό να πάω, ότι θέλουμεν απλώς να με δει να μας πει τι έχει να γίνει, κλπ....<br />Και δώστου συζήτηση μετά για το ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ στο ραντεβού, και τι θα μου πει, και τι θα του πω, και πόσο ξεδόντα θα είμα, και πόσο θα πονήσω, και πότε θα τελειώσω και αν θα μου βάλει μασέλα, και αν θα μου βάλει κινητά δόντια, και αγάπη μου θα με θέλεις αν είμαι ξεδόντα κλπ.<br /><br />Τελικά φτάνει η μέρα (άυπνη η moonlight που το άγχο [σικ]) και πάω με την μητέρα. Κλάμαν ο λαός, κλάμαν αστείρευτο, κλάμαν και κακό..... Κάμνουμεν την πανοραμική (η μάνα περνά το πρώτο σοκ στη θέα της πανοραμικής) και πάμε στο ιατρείο. Κλάμαααα, κλάαααμααααα..... με 1000 βάσανα αρχίζουμε τον έλεγχο της κατάστασης. Η μάνα εξαφανίστηκε σε τούτο το σημείο γιατί ήταν να φυρτεί που την στεναχώρκαν της.<br />Ένοιωσα πολλά άσhημα σπίτι μετά γιατί η μάνα μου έκλαιε και έλεγε πως στη ζωή μας 2 φορές ένοιωσε τύψεις για μένα: μια φορά που έπρεπε να βάλω γυαλιά και δεν με έπερνε στον οφθαλμίατρο γιατί ενόμιζεν ότι αππώνουμουν-όπως έκαμνεν τζίνη που ήταν μωρό, τζαι τωρά που δεν επέμενε τόσα χρόνια και δεν με "έπιασεν που τα μαλλιά να με πάρει τραβητήν" τζαι άφησεν το να φτάσει σε έτσι σημείο. Είπα της ότι δεν φταιν τζίνοι, φταιν μόνο που έχουν κόρη έξυπνη τζαι ηθοποιό τζαι δεν δείχνει το φόο τζαι τον πόνο τζαι τίποτε τζαι γελά τους. Ελυπήθηκα πολλά που εσκέφτηκεν έτσι αλλά εθύμωσα τζιόλας που με έκαμνεν να νοιώθω άσhημα παραπάνω.<br /><br />Τελικά, επέρασεν ενάμιση μήνας. Έκαμα καθαρισμό, ένα βαθύ σφράγισμα, 2 εξαγωγές και 1 απονεύρωση και δεν επόνησα καλά καλά ακόμα (χτυπάτε ούλλοι μαζί ξύλο).<br /><br />Ο γιατρούλης μου είναι πολύ καλός, οι απονευρωτές (οκ εν ενδοδοντιστές κανονικά οκ μεν κάμνετε έτσι, ξέρω το) εν συμπαθητικοί, η κοπέλα του καθαρισμού πολυ υπομονετική (κατά τα δικά της λόγια) και καθησυχαστική και όλα παν καλά. Έχω πολύ μέλλον ακόμα (εξαγωγή φρονιμίτη, άξονας και κορώνα, εμφυτεύματα, σφραγίσματα, κλπ) αλλά τουλάχιστον κοιμούμαι πριν τα ραντεβού και&nbsp; μπορώ να ψάχνω και να μαθαίνω πώς είναι οι διαδικασίες που θα περάσω, τι πρέπει να περιμένω, τι να προσέχω, εμπειρίες του κόσμου, και ξέρω κυρίως να ακούω πολλά τζαι να πιστεύκω λία.<br /><br />Τέλος θέλω να παρακαλέσω όποιον αγαπητό αναγνώση έχει κανένα τηλέφωνο του Παπασάββα (τζίνου που το σκάνδαλο με τα εμφυτεύματα) να μου το πει να τον ρωτήσω να μου πει τις εμπειρίες του.<br /><br />Άτε και με το καλό να τελειώνει η ιστορία μου και μακάρι να είναι τούτα τα προβλήματα μας. <br /><br /><span style="font-size: xx-small;">*Η πανοραμική ΔΕΝ είναι προφανώς η δική μου αλλά μια από <a href="http://www.drtooth.hu/panoramic_x-ray.html">εδώ</a>.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2188996151595949601-2342888194215962144?l=paintitmoonlight.blogspot.com' alt='' /></div>Moonlighthttp://www.blogger.com/profile/07642288285335627378noreply@blogger.com6