Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Restart?

Με βλέπεις να γελώ, αλλά με όποιον μιλώ χωρίς να με κοιτά, κλαίω.
Με ακούς να φωνάζω, να θυμώνω, και νομίζεις πως ξέρεις τι γίνεται μέσα μου.
Με λες δυναμική, όμως απλά προσπαθώ να σκέφτομαι λογικά, τι είναι καλύτερο.
Κι όταν παίζω εκτός έδρας είμαι χαμένη εντελώς, αλλά μερικές φορές μ'αρέσει.

Τελευταία νιώθω να μου γλιστρώ, να μου φεύγω πάλι. Να με χάνω.
Με πιάνω να μιλώ με συνεργάτες, και να μιμούμαι τη φωνή τους και τον τρόπο που μιλούν.
Σαν να κοροϊδεύω, except I don't.
Το κάνω χωρίς να το συνειδητοποιήσω, μέχρι να είναι αργά.

Χρειάζομαι επανεκκίνηση κι εγώ.



Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Back to black

Εγώ προσπάθησα.
Προσπάθησα για να γίνει το ένα και για να αποφευχθεί το άλλο.
Για δικό μου καλό.
Για κακό μου, απέτυχα. Στο ένα από τα δύο. Αλλά ήταν αρκετό.

Τέλος πάντων, τουλάχιστον ταιριάζω με τον καιρό πάλι. Αλλάζει ο καιρός, αλλάζει η διάθεσή μου, μπαίνω σιγά σιγά στα μαύρα. Μέσα-έξω.

Το λέει και το τραγούδι, και θυμίζει ξανά το καλοκαίρι που πέρασε.



[...]Χωρίς να θέλω δείχνω, το μέσα έξω φοράω,
μόνο το μάυρο χρώμα, μονάχα αυτό προτιμάω.
Στα μαύρα έχω ντυθεί, μου πάει το μαύρο πολύ.[...]

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Where waves of my love come tumbling out

Μπερδεύεσαι και δεν ξέρεις τι να εύχεσαι.
Δεν ξέρεις πού πονάς, ούτε τι προκαλεί τον πόνο.
Η λογική έρχεται να σε σώσει αλλά ποτέ δεν κατάφερα να ακούσω τη λογική ανάμεσα σε τόσα άλλα.
Μπορεί να είναι και λογικό.
Και το' χω πει, μην με αφήνετε να ελευθερώνω τη φαντασία μου, γίνομαι επικίνδυνη για τον εαυτό μου, και δεν νομίζω πως το αξίζω.




Catching the days slip by so fast, knowing our fate has long been cast
...
Coughing up feeling just for you to find something real to hold onto,
but there is a whole inside my heart where al of my love comes pouring out

You know you'll always be my man, but grab yourself sweetness where you can,
cause sooner or later we're gonna die, left to the dogs under the sky.
...
You say that all the good is gone, that I have forgotten who I am.
Free as a bird, wild as the wind,
but somehow I cannot let you in.

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Status Quo

Πάλε εξενυχτήσαμε. Αλλά η νύχτα περιλάμβανε ένα μωρό που μου είχε λείψει (και η αλήθεια πρόκειται να μου λείψει πολύ περισσότερο), ένα μωρό που θα μου λείψει (αλλά δεν του το λέμε άμα ρωτά), κι ένα μωρό που ξέρει ότι θα μου λείψει με πάνω που ένα τρόπους. Και το άξιζε.
You're in the army now και you should be in the army now. Για μουσική επένδυση.
Ποτά (που θέλω ξανά, γιατί γιάμ), παραλία, και μια μυρωδιά που κόλλησε στα ρούχα και στα ρουθούνια μου έτσι για να νιώθω outlaw και σήμερα.
Κι ο ένας για τα αστέρια και τα θεατρικά του, ο άλλος στη μούγκα, ο άλλος να θέλει να πάει σπίτι για να ξυπνήσει να πετάξει αύριο, και η άλλη να ψιλο-αγχώνεται (pun intended).



"A vacation in a foreign land, Uncle Sam does the best he can"
χμμμ... #diplis



Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Πόσο σε νευριάζει;

Στέλνω ένα mail.
1 ώρα και 45 λεπτά μετά παίρνω τηλέφωνο τον παραλήπτη του mail μου για να ρωτήσω γιατί δεν βλέπω να έλαβε δράση για αυτά που έγραφα.

-Έστειλα σου ένα mail πριν που 2 ώρες σχεδόν...εν μου έφκαλες τα εισιτήρια...
-Hellooooo? Έφκαλα σου τααααα. Πριν 2 ώρες σχεδόοοοον.
-Ε, εν μου το έφκαλες, είμαι μέσα τωρά τζαι εν βλέπω να έχει εισιτήριο μέσα.
-Έφκαλα σου το μάνα μου.
-Οκ, εν το βλέπω, τι έννα κάμω;
-Να σου το στείλω σε mail, δώσε μου τον κωδικό της κράτησης.
-ΧΧΧΧΧΧ
-Α, περίμενε γιατί εγώ έννεν τούτο που έφκαλα, εν το άλλο, της κυρίας τάδε, όι του κύριου.
-Ναι αλλά έστειλα σου τα τζαι τα 2 μαζί.
-Έννεν.
-Ναι.
-Έννεν μάνα μου, αφού έχω το δαμέ δίπλα μου.
-Τζι εγώ θωρώ το μπροστά μου όπως σου το έστειλα.
-Α, έτο, ε, εν το είδα, φκάλλω σου το τωρά.



Παρόλα αυτά εν εσηκώθηκα να πάω να την έβρω τζαι να την σύρω χαμαί να την κατακερματίσω.
Δέχομαι συγχαρητήρια.

Over and out.