Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Ξεμπέρδεμα.

Facebook. Twitter. Instagram. Blogs.

Φρεντ. Λάικ. Πρόφαϊλ φώτο. Ριστρίκτεντ. Λίμιτεντ. Ανφρέντ. Πράιβεϊτ ακάουντ.
Φόλλο. Φαβ. Μένσιο. Ανφόλλο. Μπλοκ. Ανμπλόκ. Stalking.
Φόλλο. Φαβ. Κόμεντ. Ανφόλλο. Μπλοκ. Ανμπλοκ. Stalking.
Κόμεντ. Stalk.
Και ξανά φόλλο. Σε stalking mode. Ή σε ηλίθιο mode.

Και δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις. Γιατί δεν μετανοιώνεις την έκφρασή σου, αλλά μετανοιώνεις που είσαι ψωροπερήφανη.

Άκου ρε φίλε για τι βλακείες βρήκα να μπω σε σκέψεις.

Κάποτε όμως θα τα πω. Και θα ξεσκάσω.
Δεν νομίζω να γίνει αυτό ποτέ φιλικά, αλλά θα τα πω κάποτε.
Ως τότε θα με λατρεύω έτσι ψωροπερήφανη που είμαι. Γιατί αξίζει μου ΚΑΠΟΙΟΣ να με αγαπά.

Μμάκια μου!

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Εσύ ποιός είσαι;

Κρέπες στο σπίτι φίλου βράδυ πριν εξετάσεις νέα στις προεισαγωγικές.
Απόγευμα στο μπαλκόνι να μας λαλεί ένας φίλος ότι θέλει να γαμήσει Μολδαβή.
Ένας καλοκαιρινός σούπερμαν με παραλαμβάνει από το δωμάτιο για να πάμε θάλασσα.

Αλισαβού.
Γλωσσολογία.
Γκόμενος. Σεξ.
Μαγειρικές. Χορός.
Πάσχα.
Μετακόμιση. Μπέιγουοτς στη Γλυφάδα. Αφίσες τυλιγμένες για μετακόμιση.

Πακετάκια μετρητά στην Εθνική. Αεροπλάνα, λεωφορεία, τραίνα. Μάθημα στο σταθμό του τραίνου. Ψυχρολουσία.
Καφές. Σύνορα. Βαρκελώνη. Χόστελ.
Ταξίδι από Νότο προς Βορρά. Όμορφοι, βοηθητικοί άνθρωποι. (Ακαδημαικός) αποχωρισμός για πρώτη φορά από την πλέον κολλητή.
Πατάτες στον Αιγύπτιο στο Άμστερνταμ δίπλα στο Dampkring και νούντολς στο La Place.
Ερωτας στο Παρίσι. Κλισέ. Ακούεις Portishead στο Orsay. Ένα ακουστικό εσύ, ένα ο άλλος.
Αποχαιρετισμός που κρατάς κρυφός. Πάλι στο Παρίσι.
Ελλάδα. Αγάπες.

Επιστροφή στο σπίτι. Αρρωστά η μάνα σου. Γιατροί, έρευνες, φόβος, άγνωστο. Ξαναγνωρίζεις μάνα και πατέρα.
Βρίσκεις δουλειά. Παραίτηση. Αθήνα. Κρίση.
Ανεργία.

Νέα δουλειά. Νέες γνώσεις.

Χρόνια.
Χρόνος.
Χωρισμός.
Μουσικές. Ένα καλοκαίρι που λίο πολλά αλλάσει τη ζωή σου. Αλλάσσει σε. Μαθαίνεις αλλιώς.



Στην τελική τι είμαστε αν όχι οι στιγμές που ζήσαμε, οι άνθρωποι που συναντήσαμε;








Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Το μουστάτζιν.

Ήταν να απολυθεί σε ένα μήνα. Έδωκεν του ο διοικητής 15 μέρες άδεια, είπε του να πάει πίσω για μια μέρα να δει αν εν ούλλα εντάξει, τζαι να φύει αλλό 15 μέρες ως την απόλυση.
Είπεν να περάσει τον μήνα του με φίλους σε ένα εξοχικό στην Κερύνεια.

Πάντα είχε το απωθημένο που τα μούσια του ήταν μαλακά, λεπτά, αραιά, ανοιχτόχρωμα.
Πας στην πελλάρα είπε να αφήκει μουστάτζι, αν τζι εν του επήεννεν.
Ήταν να πάει μέσα για μια μέρα, αλλά τι ήταν να του πουν; Μια μέρα ήταν, τζαι μετά να συνεχίσει άλλες 2 βδομάδες τις διακοπές του στην Κερύνεια.
Εξύπνησε τζαι επήε μέσα, έχοντας πει ότι που έννα στραφεί στην Κερύνεια έννα ξυριστεί.

Εν εστράφηκεν.
Έχει σχεδόν 40 χρόνια το μουστάτζιν επάσhυνεν, επόλλυνεν, εμεγάλωσεν, άλλαξε στυλ, άσπρισεν. Εν τον θυμάται κανένας χωρίς μουστάτζι, παρά μόνο που τες παιδικές/νεανικές φωτογραφίες.

Λαλεί ότι αν λυθεί, τζαι πάει πάλε στην Τζερύνειαν χωρίς διαβατήριο έννα το ξυρίσει. Έχει το ταμένο λαλεί.
Εν ξέρω αν πρέπει να σκέφτουμαι ότι εν κοντινό σενάριο ή ότι εν θα το ξυρίσει ποτέ.

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

Δικαιολογίες

Πόσες δικαιολογίες θα βρούμε για να παρηγορήσουμε τον εαυτό μας;
Πόσες δικαιολογίες θα βρούμε για να δικαιολογήσουμε τα συναισθήματά μας;
Για να διασκεδάσουμε τον πόνο μας;
Για να ξεγελάσουμε το είναι μας, να συνεχίσουμε να ζούμε;

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

killing it

Έπαιζε τούτο



τζαι έπεφτα μπρούμυτα μες στη μπανιέρα, μέσα στο ημίφως (ως συνήθως) με τα πόδια διπλωμένα προς τα πάνω από το γόνατο, να στηρίζομαι στους αγκώνες, και τον πισινό μου μισό έξω που το νερό να κρυώνει ελαφρώς.
Για τριάμισι λεπτά εμισοέβλεπα μια τα μαλλιά μου που επλέαν μες στο νερό, μια την αντανάκλαση της φάτσας μου στο νερό και με φόντο το μαλλί, και κουνιόμουν για να βγαίνει μισή φάτσα με σκούρο φόντο (τα μαλλιά) και μισή με φωτεινό φόντο (άνευ μαλλιών).
Τζαι μετά έκαμα 3 βαρελλάκια μες στη μπανιέρα, εσικκίρτησα που εν με χωρεί ολόκληρη μέσα τζαι πρέπει πάντα τα πόδια τζαι η τζεφαλή μου να εν έξω τζαι να μεν βολεύομαι για πολλή ώρα σε μια θέση (να κάμω νάννι μου μες στη μπανιέρα) επειδή κρυώνω τόπους τόπους, τζαι εξεκίνησε τούτο τζαι εσηκώστηκα να κάμω μπάνιο.

Τες υπόλοιπες (μαύρες) σκέψεις μου εν θα τες μοιραστώ δαμέ.