Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2012

Διαιτεύω 2

Η δίαιτα εξεκίνησε με ορισμένο ραντεβού για 10 μέρες μετά.
Το μεγάλο μου πρόβλημα πάντα σε περιόδους "προσέγματος" ήταν το ότι πεινώ.
Δεν είναι τόοοοσο μγάλο θέμα τα γλυκά, γιατί γλυκό κάτι μπορώ να κάμω να φάω μια φορά, έστω κάτι πιο λάιτ. 
Αλλά η ποσότητα ήταν πρόβλημα.
Πριν τρία χρόνια συγκεκριμένα, θυμούμαι να λέω σε συναδέλφους μου ότι ενώ μόλις έφαγα (με έβλεπαν στο διάλειμμα), νοιώθω ότι ακόμα δεν έφαγα τίποτε, ότι πεινώ κανονικά.

Τρομακτικό να σε πιάννει τούτο το πράμα.
Γι'αυτό και ενώ παλιότερα θεωρούσα ότι το να συζητάς για το φαί κάμνει απλά το πρόβλημα χειρότερο, είδα ότι μερικές φορές κάνει καλό, από την άποψη ότι αντιλαμβάνεσαι την κατάστασή σου.

Φέτος είπα στη διαιτολόγο ότι μπορεί να την πάρω τηλέφωνο σε κάποια φάση για να πάω ξανά πριν τις 10 μέρες αν νοιώθω ότι πεινώ ακόμα κάθε μέρα, να κάνουμε κάποια προσαρμογή.
Ήταν και άσχημες εκείνες οι 10 πρώτες μέρες, περίμενα να αδιαθετήσω, συνήθως γίνομαι τέρας, ανοίγει το στόμα και καταβροχθίζει ότι βρει.

Τελικά πέρασαν μια χαρά. Χωρίς στέρηση. Έκαμα 1-2 "παρανομίες"- έφαγα λίγο παραπαπάνω φρούτο, έφαγα παραπάνω παγωτά αντί φρούτα για ενδιάμεσα σνακ, αλλά τελικά, στις 10 μέρες τα 2 κιλά είχαν χαθεί.

Επίσης στις 10 εκείνες μέρες είχα φτιάξει μια λίστα με απορίες που δημιουργήθηκαν ή διευκρινήσεις που χρειαζόμουν.
Μπορώ μες στη σαλάτα μου να βάζω ελιές πράσινες σε άλμη;
Πόσες θερμίδες έχει μια φρυγανιά (τύπου ελίτ)
Πόσες θερμίδες έχει ένα τυράκι διαίτης;
Από γιαούρτι, τι επιτρέπεται;
Μαχαλλεπί; Θέλω μαχαλλεπί! Μην γελάς... Γίνεται;
Ο τόνος που έχω με τα όσπρια είναι ο μικρός. Αυτός που έχω με τη σαλάτα δεν μου διευκρινίζεις. Φαντάζομαι πάλι ο μικρός;

Η διαιτολόγος μου απάντησε πολύ λογικά στις ερωτήσεις-επιθυμίες μου.

Ελιές: έβαζα 4, μου είπε 4-5 είναι εντάξει, χωρίς να αφαιρέσω κάτι από το φαί μου. Έπεσα μέσα!
Γιαούρτι: 2 κουταλιές λάιτ άμα θέλω είναι οκ.
Φρυγανιά με τυράκι είναι εντάξει για ενδιάμεσο- ελλείψη φρούτου.
Μαχαλλεπί να φάω όταν έχω παγωτό ή σοκολάτα.

Ναι, ναι! Έχω παγωτά (διαίτης ή γιαούρτι), έχω ποτό, έχω σοκολάτα, έχω σουβλάκια, και όλα τα φαγητά που θέλω!
Μην φανταστείς ότι πήζω στη σούβλα και την πίτσα και το κινέζικο, αλλά ευτυχώς τρώω υγιεινά με την ευρεία έννοια της λέξης. Κοτόπουλο στήθος, καθαρό, χωρίς πέτσες, χωρίς τίποτε. Όσπρια. Ιδανικά 3 φορές τη βδομάδα. Μακαρόνι μόνο με κόκκινες σάλτσες. Πίτσα μια φορά το τρίμηνο και αν. Το έξω τωρά το καλοκαίρι μπορεί να περιοριστεί σε ταβερνούλα για κοτόπουλο σχάρας ή σουβλάκι ή ελληνική σαλάτα και πίτα. Άμα θελήσω να φάω κάτι άλλο δεν θα το χώσω μέσα μου. Θα φάω, αλλά επιλεκτικά.

Γλυκό: φρούτα φρούτα φρούτα όσο είναι διαθέσιμα σπίτι.

Κατά τα άλλα τώρα προκειμένου να είμαι ευχαριστημένη με το γλυκό μου τρώω και γιαουρτάκια με φρούτα, κανένα ίσε τεά (ice tea) διαίτης, ή αν πεινώ, πιθανόν το απόγευμα να φάω 2 φρούτα αντί ένα.

Οι επόμενες 2 εβδομάδες είναι υπό έλεγχο με τες παρανομίες μας πάντα. Εχόντρυνα το λίο καθότι έφαα σάντουιτς με λούντζα τη μια μέρα, την άλλη πίτα με χαλλούμι έξω (που βάλλουν πολλύ χαλλούμι), 3 σhιάμισhι τζαι 3 λουκουμάδες, και γενικά το γά**σα! Αλλά τα 2 κιλά κάτω, ευτυχώς.

Τώρα το επόμενο ραντεβού είναι σε ένα μήνα ένεκα διακοπών.
Είπαμε αφού είναι διακοπές και δεν έχω ούτε κανέναν να μου μαγειρεύει, ούτε μπορώ να μαγειρεύω τόσο εγώ, ούτε θα είμαι σπίτι μου με τα σχετικά μου κάθε μέρα, ότι δεν θα κάνουμε πιο αυστηρή τη δίαιτά μας, απλά να κοιτάξω να μην ΒΑΛΩ βάρος!
Έχω σκοπό να το παλέψω όσο γίνεται χωρίς να καταπιεστώ.
Η καταπίεση έφυε που τη ζωή μου όσο εγίνετουν μετά από περσινή επιφοίτηση.
Φέτος κτίζουμε πάνω στα προηγούμενα, και πάμε για δίαιτα ΧΩΡΙΣ καταπίεση...!!!


Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Διαιτεύω

Εδώ και ένα μήνα, που τες 13 Ιουλίου δηλαδή εξεκίνησα δίαιτα.
Εν εννοώ ούτε να προσπαθώ να χάσω μόνη μου κιλά, ούτε εννοώ να κάμνω καμιά δίαιτα-πατέντα με ροφήματα, με πράσινα τσάγια, με βότανα κλπ.
Εννοώ δίαιτα στη διαιτολόγο.

Πώς έφτασα δαμέ...

Όταν ετέλειωσα το σχολείο, στα 17 μου, είχα ύψος 1.73 και βάρος 65 κιλά.
Επήα στη διαιτολόγο, επρόσεξα, και έγινα 60.
Δεν ήμουν ιδιαίτερα αδύνατη ούτε έτσι (κατά τη δική μου γνώμη φυσικά), αλλά δεν μπορούσα να συνεχίσω γιατί έφυγα για σπουδές....

Όπου στις σπουδές μου βγήκαν όλα τα απωθημένα...
Αρχικά ήμουν ήρεμη, να δω πώς θα επήεννα με το μηνιάτικο μου. Να μεν απογοητευτούν οι γονείς ότι "εν κουμαντάρω". Μετά εξεσάλωσα λίο πας στο φαί.
Για ένα διάστημα ετρώαμε με την Αλισαβού μιά φορά τη μέρα ν ροτατιον: πίτσα-μακ ντονς-γύρο-πίτσα-μακ ντονς-πίτσα-γκούντις-πίτσα.
Μετά που λίο καιρό έτσι εκουραστήκαμε. Πόσες μέρες να τρώεις τα ίδια φαγιά; Βαρκέσαι. Νοιώθεις σαν να μεταμορφώνεσαι σε μια μύλλα από μέσα προς τα έξω.

Σιγά σιγά εκόψαμεν τα.
Αρκέψαμεν να μπαίνουμε σε καλούπι.
Τον υπόλοιπο καιρό εμαειρεύκαμε: κοτόπουλο, ψαρονέφρι, ψάρι, όσπρια, σαλατούλες, μακαρόνια. Διάφορες συνταγές, εγχώριες και ξένες. Εκάθετουν μας λίο πιο ακριβά στην τελική νομίζω, αλλά ως τότε εξέραμε ότι εν μας έκοφτε να κόψουμε πίσω που το ποτό ή τον καφέ. Επροτιμούσαμε να τρώμε σωστό φαί τζαι να έχουμε ένα dvd να δούμε, τζαι να φκαίνουμε έξω για φαί παρά για ποτό ή καφέ.

Βέβαια αφού έτρωα μια φορά τη μέρα, ούλλη την υπόλοιπη μέρα έτρωα μαλακίες: call me σοκολάτα μπρέικ ΟΛΟΚΛΗΡΗ, call me τσιπς, call me κρουασάν και τέτοιες ιστορίες.

Ύστερα ήρτεν η Γαλλία.
Τους πρώτους 6 μήνες είχα μια κουζίνα να χρησιμοποιώ, έτσι εναλλάσουμουν μεταξύ τηγανητού ψαριού με πατατούδες έξω σε εστιατόριο, και τόνου με ρυζάκι στο σπίτι. Τόσο ψαρικό εν έφαα ποτέ ξανά στη ζωή μου.

Τόνο φιλέτο κατεψυγμένο ακόμα γυρέφκω στην Κύπρο μας. άμα έβρω να σας πω και συνταγή ΓΙΑΜ!

Τους επόμενους 6 μήνες, στο άλλο πανεπιστήμιο, είχα μόνο 1 μάτι να μαειρεύκω πάνω. Ούτε ψυγείο, ούτε τίποτε. Άμα έτρωα σπίτι, έκαμνα το πολλύ νουντολς με πιπεριές, καλαμπόκι και αρωματικά. Κατά τα άλλα έτρωα στη φοιτητική λέσχη: πίτσα, σαλάτα με κάμποσο ντρέσινγκ, πατατούες. Τες παραπάνω μέρες έτρωα κατά τες 11 το πρωί, γιατί είχα μάθημα μετά και η λέσχη θα έκλειεν. Έτσι το απόγευμα έτρωα τζαι ένα κέικ σοκολάτας (moelleux aux chocolat) στο καφέ του πανεπιστημίου.

Ήρτα πίσω με περίσσευμα 10 κιλών ΠΡΙΝ τη δίαιτα, στα 75kg δηλαδή.

Έμεινα σταθερή με τα φαγιά της μάμμας και τα έξω μου για ένα χρόνο, και μετά επήα Ελλάδα. για μισό χρόνο και κάτι, και πάλε άρχισα να μαειρεύκω αλλά όι με βάση την υγεία μας. Η αλήθεια είναι ότι έτρωα τζαι πολλά τζαι που έξω αρκετά συχνά.

Με τούτ ακαι με εκείνα, σιγά σιγά που τότε που ήρτα πάλε πίσω, από ότι φαίνεται έφτασα τα 84.

13 Ιουλίου λοιπόν, πάω διαιτολόγο.

Με μετρά (έβαλα 2 πόντους μετά τα 17 μου, είμαι πλέον 1,75!), με ζυγίζει (οκ, πρέπει να βρεθείς κάποτε αντιμέτωπη με τα κιλά σου, Moonlight) και ξεκινούμε....

Η συνέχεια σύντομα.........

image vie here

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Λετσίο-δι άπντεητ

Λοιπόν παιδία μου.

Εγώ  έστειλα την επιστολή την Πέμπτη στο mail που είναι δημοσιευμένο στο site της εταιρείας.
είπα ότι θα δώσω προθεσμία μια εβδομάδα και εάν δεν έχω απάντηση, πρέπει κάτι να γίνει.

Το τι δεν το ξέρω. Θέλω τα φώτα σας.
Κάποιοι είπαν για εφημερίδες.
Πώς επικοινωνώ, τι στέλνω;
Πώς υπογράφω;
Πρέπει να φωτογραφήσω το κατάστημα, να δώσω όνομα κλπ, ή τίποτε απολύτως, απλά ότι έγινε τούτο το πράμα;

Δεν θέλω να κατηγορήσω την εταιρεία ή το συγκεκριμένο κατάστημα, αλλά από τη στιγμή που όπως έγραψα και στην επιστολή μου, την στέλνω για να διορθωθούν οι ίδιοι, γιατί στην εποχή που ζούμε και ο πελάτης ψάχνει για τη σωστή εξυπηρέτησή του, και υπάρχει πολύς ανταγωνισμος (ειδικά στη συγκεκριμένη περιοχή) και ο καταναλωτής δεν έχει κανένα λόγο να προτιμήσει το συγκεκριμένο μετά από 1-2 περιστατικά που θα διαδραματιστούν μπροστά στα μάτια του.

Να σας πω (αν δεν το είπα ήδη) ότι σχεδόν ΚΑΘΕ φορά που πάω στο συγκεκριμένο κατάστημα ΠΑΝΤΑ κάτι γίνεται που να χαλά την εικόνα....

Αυτά. Όποιος ξέρει, απαντά.

Θενξ γκάις!

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Λετσιό

Εχτές επέρασα πεταχτή που το φούρνο της γειτονιάς μου. Ενόμιζα άλλαξε ιδιοκτησία, αλλά απλά έγινε απντέητ του λόγκο κλπ τους.

Επήα, έπιασα 2 γιαουρτάκια λάιτ, και δύο παγωτά λάιτ (είμαστε σε δίαιτα, μορ ον δατ, άλλη φορά), τζαι πάω να πληρώσω.

Όπως είμαι στο ταμείο τζαι περιμένω την κοπέλλα να "χτυπήσει" τα πράματα μου, έρκεται ένας κύριος, με ένα ψωμί...

Εννοώ εβάσταν το με τα χέρια του...

Τζαι εκούμπαν το πας στον πάγκο...

Ο οποίος πάγκος έννεν μόνο για τα προϊόντα, αλλά εν τζαι τζιαμέ που ξαπολά ο κόσμος τα λεφτά για να πληρώσει, κουμπά το μωρό τα χέρια του μετά που έπαιξε μες στα χώματα, ο κύριος Χ τα χέρια του μετά που επήε τουαλέττα τζαι εν επλύθηκε, κλπ.

(εντάξει, αφού έννα το γοράσει, πρόβλημα του πού το κουμπά το ψουμίν του)

Και σχολιάζει: εν έχει ποτζίνον που πιάννω συνήθως.

Απαντά η πωλήτρια: πκοιοόν εν μπου πκιάννεις συνήθως;

Και έρχεται να ολοκληρώσει ΚΑΙ με χειρονομία: ποτζίνο πο΄σhει πάνω τέθκοια-τσιμπουρά το ψωμί με τα δάχτυλα/νύχια του

Η πωλήτρια με σκοτώνει: μα έσhει ποτζίνο, τζιπάνω, πκιάς το!

Ήντα πράμα;
Ζω σε παράλληλο σύμπαν αλόπως.
Είπε του να το βάλει πίσω τζαι να πιάσει άλλον;
Η ίδια η πωλήτρια;
Εν έχει κάποιο νόμο για τούτο το πράμα;
Εν κατζία να χάσει τη δουλειά της;
Εν της αξίζει;

Επήεν ο παρέας, έβαλε το πίσω, έπιασεν το άλλο, έδωκεν του 2 γυρούς, τζαι αποφάσισεν ότι έννεν ούτε τούτο τζίνο που πιάννει, έβαλεν το πίσω, τζαι εξανάπιασεν το πρώτο.

Ώσπου να πάει και να έρτει, εν εσιώπησα. Έκαμα το σχόλιο μου ότι "έτσι γίνεται δηλαδή; ωραία! τζίζουμεν τα, τζαι αφήνουμεν τα τζαι πιάννουμεν ότι αποφασίσουμε στο τέλος; εχαθήκαν τα γάντια; οι συσκευασίες;"

Επερίμενα πολλά.

Επερίμενα ότι θα αντρέπετουν πηλέ μου η πωλήτρια τζαι θα εμίλαν.

ΌΧΙ. Τίποτε. Ενθάρυνεν τον τζιόλας.

Ξαναπάω; Εν ξαναπάω. Ούτε καν για συσκευασμένα.


Θεωρείτε σωστό να στείλω επιστολή στην εταιρεία ή όχι;
Νομίζετε ότι θα γίνει κάτι ή όχι;
Και αν γίνει κάτι, θα είναι κάτι δίκαιο και σωστό;

Τι νομίζετε;